Ostrzeżenie: wulgaryzmy, przemoc oraz sceny agresji. Kuba gra w gierki. Maja nie gra wcale. ​Maja chce tylko w spokoju przetrwać klasę maturalną. Plan psuje jej Kuba Nowacki - król szkolnego korytarza i nałogowy podrywacz, który uważa, że każda laska w końcu ulega jego głupiemu uśmieszkowi. Maja staje się jego nowym wyzwaniem i idealnym celem, by wygrać zakład z kumplami. ​Kuba myśli, że kontroluje sytuację. Nie ma jednak pojęcia, że Maja nie jest typem dziewczyny, która rumieni się na jego widok. Od pierwszego dnia września słyszy od niej tylko jedno, niezmienne ostrzeżenie: ​„Odczep się, bo ci przyjebę". ​Kuba bierze to za kokieterię i prowokuje dalej, brutalnie przekraczając kolejne granice. Zapomina o jednym: Maja, w przeciwieństwie do niego, nigdy nie rzuca słów na wiatr. A ta gra od początku toczy się na jej zasadach. ​Bo kiedy kończą się ostrzeżenia, zaczyna się prawdziwa gra. Gra o wpierdol. ,,Tu każda scena ma znaczenie.Jedno pominięcie - i nie rozumiesz gry."

- Czy jest pan pewien, że nikogo nie było w tym pokoju? - zapytałem. Mężczyzna milczał przez chwilę. - Gdy wszedłem, nie było nikogo. Przysięgam. - A kiedy pan wychodził? Spojrzał na mnie tak, jakby po raz pierwszy od wielu lat miał odwagę powiedzieć to na głos. - Wtedy już nie byłem sam. Przez lata wysłuchiwałam historii podobnych do tej. Historii ludzi, którzy twierdzą, że zobaczyli coś, czego nie potrafili wyjaśnić. Niektórzy do dziś nie wracają do miejsc, w których wydarzyło się coś niewytłumaczalnego. Inni wciąż budzą się w nocy, słysząc ten sam dźwięk, widząc tę samą postać lub pamiętając ten sam moment. „Archiwum Ostatnich Świadków" to zbiór mrocznych opowieści inspirowanych relacjami ludzi, którzy stanęli twarzą w twarz z nieznanym. Bo nie wszystkie spotkania można zapomnieć.

Aria zawsze ufała przyjaźni. Noach był obok niej od zawsze, dając jej poczucie bezpieczeństwa. Jednak w chwili zagrożenia, gdy jej życie zależy od Liama, wszystko się zmienia. Między nimi rodzi się niebezpieczna więź, a Aria odkrywa prawdę o sobie. Gdy stawką staje się życie, musi podjąć dramatyczną decyzję. Czy wybierze bezpieczny, znany świat z Noachem, czy odda się w mrok, który nigdy nie powinien się wydarzyć?

Myśleliśmy, że to zwykły blok. Nie wiedzieliśmy, że pod fundamentami robotnicy bezcześcili masowe groby z dawnego getta. Choć kości wywieziono, krew ofiar została w ziemi - a ich cierpienie uderzyło w moją rodzinę. ​Przez lata żyliśmy w paranormalnym koszmarze: od niewytłumaczalnych chorób i agresji, przez kota uciekającego przed pustką, aż po niewidzialne dłonie zaciskające się na szyi w środku nocy. Ucieczka do nowego domu nie pomogła. Zjawy, starzec czytający gazetę w fotelu i dzwonek działający bez baterii zmusiły moją mamę do podjęcia ostatecznej walki o spokój tych dusz. ​Ta historia wydarzyła się naprawdę.I wszystko ma znaczenie UWAGA: W książce mogą pojawiać się powtarzające się elementy. Jeśli zauważysz powtórzenie, potraktuj je jako kontynuację poprzednich wydarzeń i przejdź dalej bez obaw. Za błędy z góry przepraszam

Internat na obrzeżach miasta miał być dla nich nowym początkiem, ale sąsiadujący z nim las kryje tajemnicę, o której wszyscy wolą milczeć. Nazywają go „lasem samobójców". Stara, mroczna legenda głosi, że każdy, kto przekroczy jego granicę po zachodzie słońca, staje się częścią jego mrocznej historii. Uczniowie mają kategoryczny zakaz zbliżania się do drzew po zmroku. ​Gdy pewnego wieczoru Marta - cicha, skryta dziewczyna - nie wraca do swojego pokoju, szkoła próbuje zamieść sprawę pod dywan. Jednak jej przyjaciele nie zamierzają bezczynnie czekać. Łamią surowe zasady i ruszają w głąb mglistego lasu. To, co tam odkryją, zniszczy ich spokój na zawsze. Bo najgorsze nie są legendy... najgorszy jest fakt, że pośród drzew grasuje ktoś, kto poluje na ich życie.

Budzi się bez wspomnień. Jedyny człowiek, który jest przy niej, twierdzi, że są razem. Mówi, że ją kocha. Mówi, że jest bezpieczna. Ale im więcej zaczyna pamiętać, tym bardziej rozumie jedno: jeśli on mówi prawdę... to dlaczego tak bardzo się go boi? I dlaczego świat, który jej pokazuje, nie wygląda jak rzeczywistość? Zaufaj mi. Czasem to najniebezpieczniejsze słowa, jakie można usłyszeć.

(Jeśli Wam się spodoba, proszę, polećcie swoim znaj. Dajmy temu fanfikowi troszkę się wybić!) Oikawa Tooru ma jedenaście lat i jeden niezmienny plan na każdy dzień: po zakończeniu lekcji usiąść pod drzwiami szkolnej hali, obserwować trening starszych uczniów i wrócić do domu dopiero wtedy, gdy z sali wyjdzie ostatni zawodnik. Towarzyszy mu Iwaizumi Hajime, który nie rozumie, dlaczego jego najlepszy przyjaciel potrafi godzinami wpatrywać się w boisko. Dla niego siatkówka to po prostu sport. Dla Oikawy staje się całym światem. Pewnego dnia ktoś zauważa dwóch chłopców czekających pod halą. Od tego momentu zwyczajne popołudnia zamieniają się we wspólne treningi, lody kupowane po zajęciach, fotografie robione starym Polaroidem i rozmowy o marzeniach, które wydają się na wyciągnięcie ręki. A przede wszystkim - w jedną dziecięcą obietnicę złożoną przy splecionych małych palcach. Obietnicę, że pewnego dnia spotkają się po tej samej stronie siatki. Tylko że nie wszystkie historie mają zakończenie, którego oczekują dzieci. To historia o przyjaźni Oikawy i Iwaizumiego, o pierwszym autorytecie, którego nie da się zapomnieć, i o tym, że czasem największe zmiany przychodzą nie z hukiem, lecz w ciszy pustej hali. NOWE ROZDZIAŁY: poniedziałki i środy | godz. 13:30 RANKINGI #2 ANIME (28/06/2026)

Podobno déjà vu, to tylko błąd w pamięci, a co jeśli to wspomnienie, do którego pragnęłaś nigdy nie wracać? Iza ma wszystko: specjalizację z kardiologii i bezpieczne życie u boku Mikołaja. Do czasu, aż na jej oddział trafia tajemniczy pacjent. Jego twarz jest jej zupełnie obca. Jednak wystarczy jedno zdanie wypowiedziane jego niskim, zachrypniętym głosem, by sterylny świat Izy pękł na pół. Te słowa uderzają w struny, które głęboko w sercu zakopała czternaście lat temu - gdy ktoś, kogo kochała nad życie, odszedł na zawsze. Iza staje przed dylematem: czy uczucie déjà vu, którego doświadcza, to tylko błąd w jej mózgu, a może właśnie przeszłość upomina się o swoje? Książka zawiera treści dla dorosłych, porusza temat traumy.

Do rąk czwórki znajomych trafia kaseta magnetofonowa. Przerażające nagranie wybudza prastare zło, które żąda zaprzysiężonych dusz. Zło nie odejdzie, póki nie dobije ostatecznego targu. Klasyczny horror, w którym rzeczy dzieją się irracjonalnie, a świat zaciera się pomiędzy fikcją i rzeczywistością. Paranormalne wydarzenie, zabierające sen z powiek przerażacze i wiedźma, jako nieodłączna część rytuału śmierci. A wszystko to w małej, zapomnianej polskiej wsi.

Podczas wakacji cztery dziewczyny wyjeżdżają na dwutygodniowy obóz nad jeziorem. Miejsce wydaje się idealne: drewniane domki, ogniska, kąpiele i wycieczki po okolicy. Już pierwszej nocy zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Niektórzy uczestnicy słyszą w lesie tajemnicze wycie. Inni twierdzą, że widzieli między drzewami wysoką postać o świecących oczach. Kierownictwo obozu zabrania oddalania się od ośrodka po zmroku. Tłumaczą to bezpieczeństwem, ale unikają odpowiedzi na pytania. Dziewczyny odkrywają, że pobliski las od dziesięcioleci owiany jest złą sławą. Mieszkańcy pobliskiej wioski opowiadają legendę o potworze zwanym Leśnym Cieniem. Według podań stworzenie pojawia się nocą i poluje na tych, którzy zapuszczą się zbyt głęboko między drzewa.