Mesajlar dolusu sevgi... Peki ya dokunamadığın bir aşk ne kadar gerçekti?

Hiçbirinin beni bu kadar zorlayacağını bilemezdim. Hayat denen şey benden fazlasıyla uzaktaydı ya da ben artık öyle hissediyordum. Sahi; aşklar gerçek miydi, seven insanlar ya da severken ölen insanlar? Bence gerçekti, ben bunu bizden öğrenmiştim. Aşk sonsuza dek sürerdi, mezarda bile... Peki ya iki kardeş bir kadın için birbirine düşman kesilir miydi? Evim benim mâtemimdi. Kerim Karsu benim hayatımı mahvetmişti. ____________________________________________________ Yazılma TARİHİ: NİSAN 11, 2026 +17yaş grupları içindir!! -DRAM, Aksiyon, aşk. Bu kurgu gerçek olmamakla birlikte gerçeğe dair hiçbir kalıntı taşımaz. İyi okumalar🌚 ELÇİN G. Bu kitap hiçbir kişi ve kurum tarafından ÇALINAMAZ ve ya KİTAP OLARAK SATIŞA SUNULAMAZ.

Babasının sırlarla dolu hayatından habersiz olan Güneş. Gece yarısı arkadaşıyla eve dönerken bir düşman peşlerine takılır ama yollarını kesen 2 adam olur. Yolunu kesen adamdan biri karanlık işleriyle bilinen, ünlü iş adamı Arsen Gromov'dur...

Geride bıraktığı hayatına bir an bile dönüp bakmak istemeyen Efsun kendisine istediği hayatı kurmak için çabalıyordu. Kayıplar dolu geçmişinden koşarak kaçarken kendisine büyük bir söz vermişti; ne olursa olsun insanlara zarar veren bu karanlık dünyanın içerisinde olmayacaktı. Ancak hesaplayamadığı bir şey vardı; yaşam tahtasındaki dengelerin yeri değişiyordu. Sırlarla dolu geçmişiyle karşısında duran Alparslan Özdemir, genç kadının yeminini yüreğinde besliyordu. Efsun ise Alparslan'ın sırlarla dolu geçmişinin içinden bilmese de kaçamıyordu. Bilmese de Alparslan için çok büyük anlamlar yüklüydü. Geçmişinden koşarak kaçan kadından artık uzak duramayacağını anlayan Alparslan, Efsun'un ettiği yemini bilmesine rağmen onu geçmişiyle yüzleştirecekti.

Şiddetle başlayan hazlar, şiddetle son bulurlar. Ölümleri olur zaferleri, öpüşürken yok olan ateşle barut gibi... - William Shakespeare - Şayet ki gerçek bir haz varsa ortada zarif bir akışla var olmalı, kök salmalıdır. Haz ana, sevgi zamana yayılırken derinleşerek büyümelidir. Bir öpücük hazzın içerisinden geçmeli ve geçmişe bulanarak yanmalı, ateşin değil nazlı bir çiçeğin açışı gibi zorluk çekmelidir. Çiçek açmak için donması gereken bir tomurcuğun gördüğü zorluğu görmeli, son anda hissettiği güçle çatlamalı ve hayata dönmelidir.

.

Gözlerini kaçırdı. "Biliyorum. Evdeyim zaten. Gördüğün gibi. Zarar veremez." Kaşlarını çattı birden gözleri bana dönerken. "Hem sen niye bu kadar tepki verdin?" Bakışlarımı kaçırdım. "Çünkü senin için endişelendim." Kaşlarını kaldırdı. "Bunu biliyorum ama bu biraz fazla değ-" Sözünü keserek konuştum. Ağzımdan çıkanlardan sonra artık çok geçti. Yıldız gözlerine bakarken, "Çünkü seni seviyorum anladın mı? Çok seviyorum. Seni görünce kalbim yerinden çıkacak gibi oluyor. Yıldız gözlerin beni kendine esir ediyor." dedim. Titrek bir nefes verdim. "Seni kalbimde senden bile saklarken, yıllar gelmeni bekledim. Allah'a tevekkül ettim. Hayırlısıyla kavuştur diye dua ettim." Yeşil gözleri şaşkınlıkla büyüdü. "S-sen ne diyorsun Enver?" Gözlerimi kapatıp açtım. "Dur bitireyim de, ondan sonra ne diyeceksen dersin." "Sözlünle seni gördüğüm de," Acıyla yutkundum. Kalbimi işaret ettim. "Şurama birşeyler battı." Başımı salladım burnumu çekerken. "Evet gelmiştin ama farkında olmadan kalbimi de yerle bir etmiştin." Gözleri bendeyken yutkundu. Gözlerim hafifçe dolarken burukça tebessüm ettim. "O gün eve geldiğim de seni unutmam gerektiğini kendime tekrar ettirip durdum. Ama olmadı, unutamadım." Gözlerini kaçırdı. Güldüm acıyla. "Sen yokken seni unutamamışım, varken mi unutacaktım?" Gözlerini tekrar bana çevirirken, "Enver.." dedi yapma dercesine. "Şimdi sözlünden ayrıldın. Senin için üzüldüm ama kalbimde bir yerlerde o aşık Enver sevinmişti umudum var diye." Derin bir nefes aldım. "Aslında söylemeyecektim bugün bunları sana. Ama birden ağzıma kadar gelince tutamadım kendimi. Kusura bakma." "Ne zamandan beri?" Gözlerimi kaçırdım. "Kendimi bildim bileli."

5 çocuğun öldürülmesiyle ayaklanan bir ülkede herkes katil arayışındayken hedef yalnızca Zalenya Gökdeniz'di. Televizyonlar bu katili konuşuyor, güvenlik birimleri izini sürmeye çalışıyor, ellerinde pankartla dolaşan insanlar ise ismine lanet okuyordu. Peki hepsi devletin kirli bir oyunundan ibaretse? Zalenya, insanların sandığının aksine kaçmıyor ya da saklanmıyordu. Bir intikam planının kurbanıydı. Herkes onu ararken o esir tutulduğu evde sessizce ölümü bekliyordu. Zalenya... Cehennemde açan beyaz gül demekti. Bu yüzden genç kadın cehennemi çok yakından tanıyordu. Şimdi ise Puma ona ulaşmak için cehennemi avucuna kazıyacaktı. ***** *Bu kitapta geçen kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeklikle hiçbir ilgisi yoktur.