tıp 3. sınıf öğrencisi Ayla, ve hocası Yaman'a duyduğu kirli istekler. "burası senin fantezi dünyan değil, sınırı aşma" *𝐀𝐜̧ı𝐤 𝐚𝐧𝐥𝐚𝐭ı𝐦𝐥𝐚 𝐲𝐞𝐭𝐢𝐬̧𝐤𝐢𝐧 𝐢𝐜̧𝐞𝐫𝐢𝐤 𝐛𝐮𝐥𝐮𝐧𝐮𝐫.*

"Adam tam istediğimiz gibi valla amcam! Suratsııııız aksiii nemruuut... Ayı Kazım diyorlar ardından. Sen düşün gerisini." "Oh oh, çok iyi. Başka başka?" "Çam yarması gibi de bir herif, bastımı yerler titriyor haa! Karşısında durmak için önce bir şehadet getireceksin yani." "Pek bir gözüm tuttu sen böyle anlatınca, kabul eder mi ki? Yok derse?" "Karısı doğumda ölmüş, ikiz oğulları var. Konakla, çocuklarla ilgilenecek birini arıyormuş evlenmek için. Lakin gönüllü yok anlaşılan." "Onca paraya pula rağmen istemiyorlar mı?" "Para pulda bir yere kadar sonuçta. Gerçi ben anlamıyorum, tamam iri yarı huysuz ve sert ama aynı zamanda adam gibi adamdır." Yan gözle bir köşede burnundan soluyarak oturan kadına bakıp imayla "Zamane kızları adam değil artist peşinde bilmez misin?" Kıs kıs güldü yaşlı adam, "Bilirim bilirim." "Nasıl kızım beğendin mi damadı? Senin beğendiğini denediydik, şimdi söz verdiğin gibi benim beğendiğime bakacağız." Hışımla yerinden kalkarak odadan kapıyı çarpıp çıkan kızın ardından yüzündeki alaycı ifade değişip yorgun ve düşünceli bir hale büründü. "Hayırlı olur mu dersin Metin oğlum?" "Valla amca hayırlı mı değil mi onu Allah bilir ben bilmem, ama dinsizin hakkından imansız gelir derler onu bilirim." *** +18 Hikayedir ***

Arkadaşlarınla eğlenmek için girdiğin terk edilmiş hastanede, sana takıntılı olan kişilerin senin için ayin yaptığını nerden bilebilirdin ki? ... Sarper Yalın, arkadaşları; Asil, Altay, Defne ve Eslem ile şaka amaçlı eğlenmek için girdikleri terk edilmiş yıkık dökük hastanede dolaşırken bir gurup insanın yaptığı iğrençliklere şahit olur. İhanetinde kol gezdiği yerden hemen çıkamak isterler ama gerçekle yüzleştiklerinde herşey çok geçtir. Şimdi tek bir kişi hariç hepsi sırayla ayine kurban gidecektir... Tek bir kişi için...

"Mimarlıkta hata payı sıfırdır. Ama seninle geçen her saniye, benim en büyük yıkım kararım." Şimdi sorulması gereken tek bir soru vardı. Bir mimar, kendi inşa ettiği duvarların altında kalmayı göze alabilir miydi? Bu hikayede yoğun psikolojik baskı, güç dengesizliği, toksik unsurlar ve yetişkin içerik (+18) bulunmaktadır. Rahatsız olanlar veya olacaklar okumasın.

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

|Bu kitap yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektedir.| Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

İçeri adım attığımda, o ağır kapının arkamdan kilitlenme sesini duydum. Metalik ve kesin bir sesti bu; dış dünyayla olan son bağımın koptuğunu ilan ediyordu. İçimi anlamsız, tarif edemediğim bir huzursuzluk kaplasa da o an bunu önemsemeyecek kadar Bahar'ın varlığıyla büyülenmiştim.

"Sen de öleceksin." ​Bu adamdan kaçış yoktu. Biliyordum, ölecektim. ​"Aşk yok, sevgi yok, duygu yok. Sadece kurallar var. Anlaşmamız böyle..." Bir an duraksadı. Gözlerimin en derinine bakıp fısıldadı. ​"Eğer kurallara uymazsan... ölürsün." Bu hikayede sadist/mazoşist, ağır psikolojik baskı, şiddet, toksik unsurlar ve yetişkin içerik (+18) bulunmaktadır. Rahatsız olanlar veya olacaklar okumasın.

Bazı hayatlar bize ait değildir. Ahu'nun sıradan bir yurt gününde aldığı tek bir telefon, tüm dünyasını altüst eder. Yıllardır kendisi sandığı kişi belki de hiç var olmamıştı. Doğduğu an karışan kaderi, onu başkasının hikâyesine sürüklemişti ve şimdi, gerçek hayatı geri dönüp onu buluyordu. Ünlü anonim youtuber Ahu'nun abileriyle tanışması tam bir fiyaskoyla sonuçlanır. Ona önyargılı yaklaşan abileri, büyük hayranı oldukları anonim youtuberın kız kardeşleri olduğunu öğrendiklerinde tepkileri ne olacak? Ahu yeni ailesine alışabilecek mi? Yoksa geçmişin acıları, kim olduğunu bulmaktan daha büyük bir engel mi olacak? *İlk kitabım olduğu için yazım, mantık hataları olabilir zaten öylesine yazmaya karar verdim. Ciddi bir şey beklemeyin lütfen

Kuzey Yıldızı & Yasemin Çiçeği Tüm İtalya'yı yöneten bir adam. Yeraltının tek sahibi ve en tehlikeli boksörü. İnsanlar,onun ismini bile anmaya korkar,onunla ringe çıkan tek bir kişi bile sağ çıkmazdı. Kuzey Valenti. Kalbindeki dövmede sadece tek bir kadını taşıdı. Ve onu kaybetmemek için herşeyi feda etti. Aynaya baktıkça kalbinde gördüğü tek şey,o gözün içinde sakladığı en nadir çiçekti. Yasemin Çiçeği... ''Ben seni kimsenin göremeyeceği tek bir yere sakladım,ben seni önce kalbimde sonra da gözlerimde sakladım''