𝑯𝒂𝒗𝒂 𝒚𝒊𝒏𝒆 𝒈𝒓𝒊, 𝒊𝒄̧𝒊𝒎 𝒈𝒊𝒃𝒊. 𝑩𝒆𝒍𝒌𝒊 𝒅𝒆 𝒃𝒖 𝒔𝒂𝒕ı𝒓𝒍𝒂𝒓 𝒈𝒖̈𝒏𝒆𝒔̧𝒊𝒏 𝒏𝒆𝒓𝒆𝒅𝒆 𝒔𝒂𝒌𝒍𝒂𝒏𝒅ı𝒈̆ı𝒏ı 𝒃𝒖𝒍𝒖𝒓. 𝑲𝒊𝒎 𝒃𝒊𝒍𝒊𝒓, 𝒃𝒂𝒛𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒌𝒂𝒓𝒂𝒏𝒍ı𝒌 𝒂𝒏𝒍𝒂𝒓 𝒃𝒊𝒍𝒆 𝒃𝒊𝒓 𝒔𝒂𝒕ı𝒓𝒍𝒂 𝒂𝒚𝒅ı𝒏𝒍𝒂𝒏ı𝒓...

Dünya adlı bu gezegende her kes sahteydi. Tek bir gerçek, tek bir insanlığı olan insan yoktu. Belki de vardı ama ben görememiştim. Bilmiyorum... ___ Hayatının bir döneminden sonra her kesin sahte olduğunu anlamaya başlamıştı Yağmur, onlar gibi olmamaya yemin etmişti. Tüm kahkahaların, gülüşlerin ve iyi niyetlerin hepsinin yalan olduğunu anlayan Yağmur, kendi ailesinden bile nefret etmeye başlamıştı. Soğuk düşünceler, içten olmayan gülüşler... Giderek tüm insanlardan nefret etmeye başlayan ve bir müddet sonrasındaysa duygularını kaybeden Yağmurun, tek dileği o insanlar gibi olmamaktı. Başlangıç vakti: 20/12/2024

"Ben gerçek değilim..." Karşısındaki, yıllarca sevdiği ve belki de sonsuza kadar seveceği kız ona dünyanın en acı gerçeğini söylemişti. O gün, tüm yakınları bir yıkımla karşı karşıya kalacaktı. Ama o zamana kadar Savaş, her anını birlikte geçirdiği kızı sevecekti. Onun, aslında aynadaki bir yansıma olduğunu bilmeden... Başlangıç:05/12/2024

"Yalnızsın" diyorum şimdi sana. "Senin kadar değil" diyorsun ama sende biliyorsun çevremin geniş olduğunu. Acizsin ama sana aşığım. Dünyanın en masum yalnızlığına sahipsin.