Aşkta ve savaşta her şeyin mübah olduğunu söyler herkes. Oysa gerçek hayatta bunun bir karşılığı yoktu Işık'a göre. Savaşta belki ama aşkta hayır. Aşk, masum duyguları barındırmalıydı içinde onların yaşantısına göre. Aşk çirkinlik kaldırmazdı, aşkını kullanarak kötülük yapamazdın. Küçücük bir yıldızın masalıydı bu; acısıyla, tatlısıyla. Ama en çok aşkıyla...

"Aklım almıyor," diye söylendi kendi kendine, beni aniden kavradığı elimden yeniden kendine çekti ve dudaklarını saçlarıma bastırdı. "Ben sana böyle his-," duraksadı. "İnsanlar nasıl seni yaralayabiliyorlar?" Konuşma engelli bir kız ve onun için işaret dili öğrenen bir adamın hikâyesi...

"Sıranın sana hiç gelmeyeceğini sanıyorsun, değil mi küçük kurbanım?"

"Acıdan geçemeyen kadının, acısı bitemeyen adamla; kırık dökük sevdası." Kendini bilmez bir gecede, ay tamda göğün bağrında uyuklarken başladı her şey. Kader; dizleri yaralı bir kızı, dudakları kan kokulu bir adamın koynuna sardı. Yitirdiği hafızasının ardından, hiç bilmediği bir adamın elini tuttu. Geçmişi hatırlamaya çaba gösterdiği her an kendiyle ilgili bilinmezlere daldı. Adam her an köşe başındaydı, soluğundaydı ve ne parmağındaki yüzük, ne de hatırlamadığı geçmiş bu ihtirasa mani olamadı. Oysa ki şeytanın ini, adamın köşesi kıvrılmış zihniydi. Kadın adamın cehennemiydi; saf ateşin koynu, zemheri kışın soluğu.

Belgin Dide, hukuk fakültesi 1. Sınıf öğrencisiydi. Güzelliği, zekası ve enerjisiyle girdiği her ortamda dikkatleri üzerine çekebilecek bir yetkiye sahipti. Yeni yerleştiği şehirine, bölümüne ve baştan inşa ettiği hayatına alışmaya çalışırken yolları kendi hayatından çok ters bir adamla kesişmiş, ondan uzaklaşmak için çok geç kaldığını fark ettiğinde ise hayatı çoktan tepetaklak olmuştu. Kendisini takıntı haline getiren bu adamdan kaçması günden güne imkansız hâle gelirken, hayatını kontrol altında tutmakta zorlaşmaya başlamıştı. "07.10.25" "Kitabın önce ki ismi: Kara Kalbim."

Semti kasıp kavuran seri katilin Güneş'in yaşadığı binadaki evlerden birine girerek aileyi katlettiği haberi yayılmaya başlar. Spesifik olarak özellikle gözlüklü insanları öldüren bir seri katildir. Tüm bunların yaşandığı süreçte her şeyden habersiz olan Güneş lenslerini atarak gözlüklerine dömüştür. Ve en kötüsü, katil olduğundan şüphelenilen insanların hepsi Güneş ile yakın ilişkiler içerisindedir. Kimliğini baştan beri gizleyen ancak Güneş'in hayatı hakkında her şeyi bilen Umut... Ayrıldıkları anda bir canavara dönen Evran... Aniden kapısında beliren Yasef... Evran'ın gizemli ağabeyi Ünsal... Katil hepsi olabilirdi ancak hangisi olduğunu bir an önce bulamazsa, katil onu bulacaktı. 🫀🖤 Texting + kısa hikaye / Tamamlandı ✔️

'Ben en çok akşam güneşini severim Mem. Sarının en masum, turuncunun en tutkulu, kırmızının en şefkatli hali demek çünkü. Ben akşam güneşinin alacasına meftunum. Sen bu aciz yüreğimin akşam güneşisin Mem.' ☀️☀️☀️ Hızlandım. Bir insan kaçtığı bir yere ne kadar hızlı gidebilirse o kadar hızlı gidiyordum. Koştum. Ardımdaki sesler yaklaştı. Geçmişime yaklaştım. Gidebileceğim ilk yere ulaştım. Demir kapılı konağın önünde durduğumda elimdeki bıçağın kabzasını vurdum. Nefes nefeseydim. Soğuk yakıyordu. Boğazımı yakıyordu. Tenimi yakıyordu. O soğuk yakıyordu ama ben donuyordum. Titriyordum baştan aşağı. Elimdeki kanlı bıçakla vurdum kapıya tekrar tekrar. Ayak sesleri bana yaklaşıyordu. "Mem!" diye bağırdım yıllar sonra. Adı dilimden dökülünce içim dalgalandı. Sesim titredi. "Mem, aç kapıyı!" Gözlerim buğulandı. Adım sesleri kulağımda yankılanıyordu şimdi. Kalbim, göğüs kafesimden taşıyordu. Kirpiklerim bile titredi. O zelzelede birkaç damla döküldü soğuğun kuruttuğu yanaklarıma. "Aç kapıyı, Mem! Aç ne olursun, aç!" Adım sesleri durdu arkamda. Bulmuşlardı beni. Yakalanmıştım işte. Memet kapıyı açmamıştı. Kapıyı ilk ben kapatmıştım bize. Ama bu gece her şeye rağmen bana açamaz mısın Mem? Göz kapaklarım kapandı. Kucağımdaki valizin içinde oğlum ağlıyordu. Elimdeki bıçağın bulandığı kan şimdi kuruyacaktı. Son kez kaldırıp vurdum kapıya. İçimle titredi sesim. Ağladım. "Mem... Duymuyor musun? Sesimi duymuyor musun? Aç kapıyı! Aç kapıyı Mem." ☀️☀️☀️ 'Senden sonra en çok akşam güneşinden nefret ettim Zühre. Sarının en güçsüz, turuncunun en yalancı, kırmızının en zalim hali demekti artık. Ben bir akşam güneşinin alacasında zincire vurdum sevdamı. Sen yüreğime kazınm

"Tarih, sadece savaşanların değil; bir Bey'in yüreğine mühür vuranların da kaderini yazar." Kendi zamanından kopup gelen Neva , kendini 13. yüzyılın vahşi bozkırlarında, Karaman'ın en heybetli kılıcı Mehmet Bey'in otağında bulduğunda; elinde ne bir pusula vardı ne de sığınacak bir kimse. Bir yanda modern dünyadan kalan korkuları, diğer yanda kocaman cüssesi ve uzun boyuyla gökyüzünü bile gölgeliyordu, bakışlarıyla dağları titreten, merhameti gazabından zor saklı bir Bey...

Türk Silahlı Kuvvetlerinin Özel Kuvvetler Komutanlığı yani meşhur Bordo Bereli Üsteğmen Melike'nin nasıl gittiğini bilmediği paralel evrende yer alan Orbis adlı gezegende çeşitli mücadeleler verip hayatta kalıp, yükselerek tüm Orbis'in Kraliçesi ve tek hakimi olma hikayesi. Anadolu'dan Orbis'e uzanan hikayeye yani Orbis Yeni Dünya'ya Hoş Geldiniz. Hikaye başlangıç tarihi: 16.06.2019