"Neyine güveniyorsun sen?" dedi. Sesi yumuşaktı ama içinde bir tehdit gizliydi. "Roma otağının etrafında dolanıp gizleniyorsun. Yakalanıyorsun. Saldırıya uğruyorsun. Buna rağmen dilin pabuç kadar. Huzuruma çıkıyorsun ve başını eğeceğin yerde dikleniyorsun." Bir adım daha yaklaştı. Nefesini hissedebilecek kadar. "Neye güveniyorsun, Türk kızı?"

Okula yeni gelen öğretmenenlerin arasında kalan genç bir kız. Esas kız İdil Erdem lise sonsınıf öğrencisi, Akif Kaya matematik öğretmeni, Hazar Engin ise Fizik öğretmeni ve İdili çocukken gördü. Aşık olmak salaklıkmış. (İdil Erdem) Ben öğrencimi sevmem.(Akif Kaya) Baba senin gibi erken gitmekten korkuyorum.( Hazar Engin)

içimdekileri tutamayarak nefret ediyorum senden dedim yalandı. öylemi prenses ? hiç bu kadar aynı fikirde olmamıştık dua et hızlı solukları arasında arkamda harap olmuş çocuğu parmağıyla delicekmiş gibi göstererek devam etti dua et o çocuğu öldürmedim arkasını dönüp gitmeden önce kulağıma yakınlaştı ya o çocuktan uzak dur yada ben onun son nefesinide alıyım rahatlarız ha Bu adam kafayı yedi! Nefret ediyorum Dediği kızımı kıskanıyor bide...dengesiz

"Benim gelişim fedakârlıktı, senin bakışların çoktan vazgeçmişti." Geçmiş, insanın peşini bırakmayan bir zincirdi. Hicran'ın ise asıl imtihanı geçmişiydi. Hicran ve Boran tekrar karşılaştıklarında yolları birleşebilecek mi, yoksa birbirlerini tamamen kaybedecekler mi?

Beş yüz yıl... ​Alaric için zaman, İskoçya'nın o bitmek bilmeyen sisi gibi donmuştu. Bir Alfa olarak tahta çıktığı gün kulağına fısıldanan o kehanet, hem tek umudu hem de en büyük prangasıydı. Ruh eşini bulacaktı; ama o kadın ya onun kurtuluşu olacaktı ya da sonu... ​Beş asır boyunca her dolunayda o kokuyu bekledi. Ve sonra, kalenin tozlu koridorlarında bir fırtına koptu. ​Aylin, hayatının en büyük ihanetini bir İskoç kalesinin tuvaletinde, en yakınım dediği insanların yüzünde gördü. Kalbi kırık, öfkesi ise dünyayı yakacak kadardı. Kaçmak isterken çarptığı o sert göğüs ve duyduğu o derin fısıltı; her şeyin sadece bir "turistik gezi" olmadığını ona çok sert bir şekilde öğretecekti: "Can özüm... Ağlama." ​Kehanet uyanıyor. 500 yıllık bir canavarın pençeleri, canı yanmış bir kadının kaderiyle birleşiyor. ​Aylin, sırtındaki o gizemli mühürle sadece bir kurban mı, yoksa Alaric'in bile diz çökeceği o büyük gücün ta kendisi mi? İhanetin küllerinden doğan bu bağda, bedel ödeme sırası şimdi kimde? ​"Sırtındaki o mühür senin kaderin, benimse kıyametim. Ama emin ol; seni ağlatan herkes, bu gece o dökülen her damla yaşın hesabını kanıyla verecek."

BU KİTAP BİR SERİNİN İLK KİTABIDIR. VELMORA SERİSİ 4 KİTAPTAN OLUŞACAKTIR. 4 elementten insanların yaşadığı bir dünyada 18 yaşına gelen her genç Velmora Akademi'sine gitmek zorundadır. Luna ise bu akademiye gidip yeni baslangiclar yaparken hem kendi geçmişini hem büyük sırları hemde bir Katili peşinden getiriyordur. Bu kitapta kimse masum değil herkes bir sırrın ve yalanın parçası olma katılın ise kuklaları olma yolundadırlar. Luna kendi geçmişi ile mi baş etmeli yoksa manyak bir katille mi?

Yirmi bir yaşında olan Harun bir sabah hiç farkında olmadan yeni bir hayata atılır. Psikolojik sorunları olan Harun'un küçükken geçirdiği kazadan sonra her şey gözünde silikleşmişti ve o kazada abisini kaybetmişti. Çocukken aşık olduğu kızın ismini dahi unutmuştu. Bir sabah telefonuna gelen tehdit mesajıyla ikilem arasında kalmıştı. Bu ya bir şakaydı ya da inanılması zor bir gerçeklikti. Şaka değil gerçekti; kardeşi gibi sevdiği arkadaşı gözleri önünde okulun çatısından atlayarak intihar etmişti. Ancak o bunun bir cinayet olduğunu biliyordu. Ve katilleri bulmak için polisle iş birliğine girmiş, hastalığının ilerlemesine rağmen bu yoldan dönmemişti. Gördüğü kabuslar ve rüyalar onun hasta ruhunu daha da karartmıştı. Bu hikayede en çok acı çeken ruh onunkiydi, en çok sevilen ise bir başkası.

Başka bir Dünya, başka bir Evren nasıl olurdu? Bunu hiç daha önce düşündünüz mü? Gelin hep beraber bir tur atalım o zaman