„ωσℓαłɓყɱ ɳเε ɱเεć ∂µรƺყ, ɳเż ɓყć ƺωเąƺαɳყ ƺ ҡเɱś ƭαҡเɱ ʝαҡ ƭყ" W świecie, gdzie pojedyncze pasmo włosów definiuje twoją przyszłość, Felix Lee czuje się przeklęty. Zamiast jednego koloru, los podarował mu dwa. Pierwsze to toksyczna, pulsująca czerwień, która wiąże go z kimś, kogo nie potrafi kochać. Drugie to martwy, wyblakły fiolet, który od lat uparcie nie chce rozbłysnąć. Hwang Hyunjin to szkolny ideał o sercu z lodu. Nienawidzi Felixa. Szydzi z każdego jego kroku i zmienia jego życie w piekło. Ale za każdym razem, gdy czerwone pasmo parzy skórę Felixa, Hyunjin jest obok, obserwując go z cienia z sekretem ukrytym pod grubą warstwą czarnej farby. Bo Hyunjin wie coś, czego Felix nie rozumie: Przeznaczenie się nie myli. Ludzie - owszem. This is a work of fiction. The characters and events depicted are products of the author's imagination; the use of real names and images of public figures is for artistic purposes only and does not reflect their actual personalities or lives.

„W moim świecie błąd o milimetr oznacza śmierć. W kawiarni oznacza tylko gorszy smak". Dla Hyunjina „L'Eclisse" to coś więcej niż praca - to azyl. Od piątej rano jest baristą o nienagannych manierach i chirurgicznie precyzyjnych dłoniach. O szóstej wieczorem te same dłonie potrafią bez drżenia zacisnąć się na stalowej lince. Hyunjin to mistrz maski, morderca z Seulu, który wierzył, że zapach espresso zdoła zagłuszyć w jego nozdrzach zapach prochu. Wszystko zmienia się w dniu, gdy w progu staje Felix - chłopak o miodowym sweterku i spojrzeniu pełnym beznadziei. Felix przynosi ze sobą autentyczny ból, którego Hyunjin nie potrafi zignorować. Gdy między nimi rodzi się niebezpieczna więź, Hyunjin zaczyna marzyć o ucieczce z gry, w której stawką zawsze jest wszystko. Nie wie jednak, że jego miłość stała się nadajnikiem GPS dla syndykatu. Kolejne zlecenie, które trafia w jego ręce, zawiera zdjęcie Felixa obrysowane czerwonym markerem. Teraz Hyunjin musi podjąć decyzję: czy zabić jedyną osobę, która przywróciła mu ludzkie odruchy, czy stać się potworem, by spalić świat, który wydał na nich wyrok? 𝔗𝔥𝔢 ℭ𝔬𝔣𝔣𝔢𝔢 𝔗𝔞ᔕ𝔱𝔢𝔡 like blood [ ONESHOT ] TW: violence, suicide, dark themes • Read at your own risk. ★﹕ıllı ⊂⊃﹔ Author's note: I write stories purely as a hobby. Stray Kids and the members do not exist in this universe. I do not ship real people in real life - this is only fictional content inspired by characters.

Dla całego świata Hwang Hyunjin jest niedostępnym ideałem. Chłodnym idolem o posągowym obliczu, który na każde wyznanie miłości odpowiada milczeniem, a każdą próbę zbliżenia się kwituje pustym spojrzeniem. Fani nazywają go "Lodowym Księciem", nie rozumiejąc, że jego serce nie jest z lodu - ono po prostu przestało bić w dniu, w którym zgasło jego jedyne Słońce. Felix był jego oddechem, jego domem i jego największą miłością. Teraz, gdy Lee Yongboka już nie ma, Hyunjin musi egzystować w świecie pełnym fleszy, który nieustannie żąda od niego uśmiechu, jakiego on nie potrafi już z siebie wydobyć. Kiedy granica wytrzymałości pęka pod ciężarem okrutnych słów tych, którzy go nie rozumieją, Hyunjin wraca tam, gdzie cisza boli najbardziej. Bo tylko w cieniu nagrobnego kamienia może być naprawdę sobą. „Zabrali mi światło, a teraz dziwią się, że żyję w mroku". NOTE: This is a work of pure fiction. I do not own the members of Stray Kids, nor do I ship them in reality. The personalities and events described are entirely imaginary and do not reflect the idols' real lives or characters. Read for the story, not for reality. Please be respectful. #hyunlix #oneshot #angst #tragedy

Hyunjin odwiedza swoją siostrę po prawie czterech latach braku kontaktu. Jeszcze tego samego dnia zgadza się zabrać swojego siostrzeńca na nocowanie. Przez resztę wieczoru stara się wynagrodzić Felixowi stracone lata, rozpieszczając go nie tylko pieniędzmi. smut🔞|one shot urodzinowy

Kiedy Felix zignorował ostatnie „żegnaj", poczuł obecność, której nie dało się zobaczyć, a jednak wyczuć całym ciałem. Każdy dotyk przeszywał go na wskroś, a napięcie mieszało się z pragnieniem, którego nie umiał odrzucić. Nie chciał się bronić. Nie chciał uciec. smut🔞|oneshot| pisane z stayyyy_s

❝- Wiesz czemu lubię zabijać? Bo to zabawne. To zabawne widzieć, jak z kogoś ulatuje życie. To zabawne słyszeć ich krzyki. Sięgnął ręką do kranu za Felixem i odkręcił go, by zimna woda z prysznica spłynęła po nim. Blondyn wzdrygnął się, automatycznie uciekając do mężczyzny. - Tak, to... brzmi zabawnie. - powiedział, uciekając wzrokiem. - Chcesz wiedzieć coś jeszcze? - zbliżył się do jego twarzy. - Zamierzam cię zabić. - niespodziewanie złapał włosy Felixa, odchylając jego głowę i przyłożył nóż do jego gardła. - Zamierzam cię zabić i to będzie w chuj zabawne. Felix nie krzyczał. Felix go nie odepchnął. Felix po prostu... odchylił głowę bardziej, eksponując więcej szyi. Felix był jak ofiara jego fantazji. Uległy. Mały. Uroczy.❞ smut🔞|oneshot na halloween

Godzina blisko pierwszej w nocy, kiedy Felix zadzwonił do swojego przyjaciela, by ten odebrał go z klubu. Tutejsza noc zaliczała się do deszczowych, z racji tego Lee zabronił Hyunjinowi odjeżdżać z parkingu, dopóki ulewa się nie skończy. W końcu jazda po pijaku, w dodatku na śliskiej drodze jest niebezpieczna. smut🔞|one shot na urodziny felixa

Hyunjin jeszcze długo po kolacji na rocznicę nie mógł wyrzucić z głowy obrazu kelnera. Miał zamówić tylko wino i dyskretną obsługę, a dostał ciało, które rozgrzało go bardziej niż najlepszy alkohol. Zamiast wspominać smak potraw, pamiętał jedynie ciasne wnętrze Felixa, jego usta spływające winem i sposób, w jaki błagał, by Hyunjin nie przestawał. smut 🔞|one shot urodzinowy

Wyjeżdżając na weekend, rodzice zostawili Felixa sam na sam z Hyunjinem, który korzystając z ich nieobecności wymknął się na kolejną domówkę. Tylko Lee wie do czego zdolny jest jego brat po alkoholu, ale nie przypuszczałby, że doświadczy tego na własnej skórze. smut 🔞 one shot