Vagonların çoktan terk ettiği ölü bir peronun ucundaki Taehyung, boynuna dolanan vasiyeti yerine getirmek için girdiği motelden sağ çıkamadı. Fiziksel olarak yaşıyor olsa da ruhu motel sahibi Jungkook'la beraber öldü. "Benim için neden gözyaşı döküyorsunuz Bay Kim? Çok mu merhametli bir adamsınız, yoksa derdiniz bambaşka mı?" "Ben merhametli biri değilim, Bayım. Hatta belki de dünyadaki en bencil insanım. Sadece bazen başkasının bedenindeki yaralar, kendi ruhunuzdaki yara izlerinden daha çok kanar. Ve ben... birinin benim yerime de kanamasına, benim yüzümden yaralanmasına... daha fazla dayanamıyorum." ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴

Görünüşte saygın bir bilim insanı olan Kim Taehyung, aslında devletin himayesi altında insanları kurban ederek ölümcül deneyler yürüten bir bilim canavarıydı. Koruması Jeon Jungkook'un ise gerçek kimliğinden habersizdi. ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴 Bu kurgu 'Hubris Sendromu' üzerine yazılmıştır.

Eğer bir gün beni hatırlarsan, kırgın hatırlama lütfen. Sana gözleriyle bile "özür dilerim" diyen bir adam olarak hatırla. Sessizliğinden özür dileyen, sevgisinden vazgeçemeyen ama artık bu dünyada yer bulamayan bir adam olarak... Sana üzülme demeyeceğim ama kendini suçlama Jungkook. Şimdi senden tek bir ricam var... Beni affet. Kendini değil. ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴

Kendi ülkesinde ünlü bir yazar olan Kim Taehyung, halasını öldürdüğünde sadece otuz yaşındaydı. Fakat o, bir katil olarak yargılanmak yerine, bir akıl hastası olarak tedavi görmeye başladı. ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴

"Bazı günahlar vaftiz suyuyla temizlenmez sadece bir ömür boyu saklanır." Kasabanın puslu taş duvarları arasında, ruhunu siyah bir cübbeyle mühürleyen Rahip Kim Taehyung; on beş yıllık bir sükûneti, elleri kanlı bir firari olan Jeon Jungkook'un karanlığında bozmak üzeredir. ~𝓣𝓪𝓮𝓴𝓸𝓸𝓴 Bu kurgu 'Aralıklı Patlayıcı Bozukluk' üzerine yazılmıştır.