Lalin, şöminenin başında, alevlerin turuncu ışığının teninde dans etmesine izin vererek oturuyordu. Araf'ın sert adımları yaklaşırken başını kaldırmadı ama kalbinin atış hızı, kocasının varlığını çoktan selamlamıştı. Araf, kadının arkasına geçti, diz çöktü ve kollarını Lalin'in beline sımsıkı doladı. Başını omuzuna yaslayıp derin bir nefes çekti. "Kokun..." diye fısıldadı Araf. Sesi hem yorgun bir savaşçının sığınma isteğiyle doluydu hem de bir hazineyi kimseyle paylaşmak istemeyen birinin hırsıyla. "Tüm gün bu kokuyu özlemekten, zihnimdeki her şeyi yakıp yıkasım geldi." Lalin, elini kaldırıp adamın nemli saçlarının arasında gezdirdi. "Buradayım Araf. Gitmedim, gitmiyorum." Araf, karısının elini tutup avuç içini öptü. Bu, bir bağlılık yemini gibiydi. "Gitmemelisin. Gidemezsin. Sen benim bu hayattaki tek doğru kararımsın Lalin. Seni o kadar çok kıskanıyorum ki, bazen kendi zihnimden bile saklamak istiyorum seni. Sadece ben bileyim, sadece ben göreyim..."

"Al şunu ve temizlen!" Duyduğum sesle birlikte üzerime fırlatılan kumaş parçasını refleksle tuttum. Aşağılanmanın verdiği berbat hisle tüm kızgınlığımı görebilmesi adına yüzüne baktım. Avuçlarımda kavramış olduğum kumaşı hızla yüzüne doğru savurdum. "Asıl sen temizlen!" dedim, midemi bulandıran şeyin artık onun olduğunu düşünerek. "Çünkü o taşıdığın beyninin içindeki kirli zihniyetin kirini başka türlü çıkaramazsın!" yüzüme oturan iğrenir ifade ile gözlerine bakmaya devam ettim. "Az önce!" diye bağırdım. "Daha az önce, ilk sevişmem olmadığını söylediğimde üzerime atlıyordun! Kendine küfürler ediyordun seni nasıl fark edemedim bu zamana kadar diye. Ne o? Başkalarıyla yattığım için tapılmaya değ-.. ha ama pardon böyle olmadı! Sırf başkalarıyla yattığım için sikilmeye değer biriydim de sonra ilk kez seviştiğimi anlayınca ne değişti? He! Söylesene! Ama yok. Ben söyleyeyim. Öyle olduğunda bunu kendine yediremedin değil mi? Arkadaşının kardeşiyim diye bu kadarına da göz yumamazdın, öyle mi?! Peki şimdi?!" olabilecek en yüksek ses tonuyla içimde biriktirdiğim tüm kini kusmaya başlamıştım. "Ben hala aynı kişiyim Milhan! Hala aynı! On dakika öncesine kadar bilmediğin bu gerçekle bayıla bayıla sikmek üzere olduğun.. Pardon! Siktiğin, aynı kişiyim!" nefes nefese kaldığım sırada görüşümü engelleyen saç tutamını hırsla kulağımın arkasına sıkıştırdım. "Hakkımda düşündüğün ya da üzerime yaftaladığın hiçbir şeyle ilgilenmiyorum. İstediğini yapabilirsin. Hatta ne yap biliyor musun? Git, O çok sevgili, kıymet verdiğin arkadaşına şikayet et beni. Zerre umrumda değil! Anlıyor musun? Ne sen, ne de bir başkası! Yaptığım hiçbir şeyin hesabını kendimden başkasına vermem ben! Böyle olsun istedim, böyle oldu!" 🔞🔞🔞 İÇERİK YOĞUN MİKTARDA CİNSELLİK İÇERİR. BUNU DİKKATE ALARAK

"Ben hayatımda hiç okyanus mavisi gözler görmedim." UYARI ⚠️ Smut sahneler, yakınlaşma sahneleri vb. Tralvmatik olaylar içerebilir bunu bilerek okuyun yada okumayın.

Yaşadığı sorunlara dayanamayıp, yaşadığı kasabadaki uçurumdan aşağı göle atlayarak intihar eden Lily; gözlerini açtığında kendini bambaşka bir zamanda bulur. Binlerce yıl öncesine, taş devrine gitmiştir. Burada zor koşullarda hayatta kalmaya çalışırken, o zamana ait bir adam onu fark eder. Ve dişisi yapmak ister. ● Kurgu tamamıyla şahsıma aittir. ● Hikaye tamamen kurgudur, bilimsel veriler yoktur. ● Fazlaca yetişkin içerik, şiddet, olumsuz davranış vardır. ● Hassas okuyucular okumasın. ● Reklam ve küfür yasak.

"Hani bana dokunmayacaktın ne oldu" dedim sorar bir şekilde. "Şuan tam dokunmuyorum ama daha farklı şekilde dokunabilirim istersen" dedi. Mal gibi ortada kaldım.

Babası başbakan olan Ada İzel Karazade ailesinin katı kuralları ve fiziksel, psikolojik baskılarıyla on dokuz yıl geçirmiş lise sona giden biridir. Yağmurlu bir günde okuldan evine döndüğünde saçları ıslak, gevşek kravatıyla büyük oturma salonun tam ortasında ailesinin misafiri olarak gelen o adamı gördüğünde, kirli bir masalın ilk sayfasını aralamıştı. Boris Slav Virateli, Virateli ailesinin mirasçısı iken aynı zamanda büyük Rus mafyasının en karanlık isimlerinden biriydi. O aynı zamanda, bir Moskova askeri. BU KİTAP YARANIN DİKİŞİNE ON DÖRT KALA KİTABINDAN DOKUZ AY ÖNCESİNİ ELE ALIYOR. ARADA ZAMAN FARKI VARDIR!

Ne demişler, "Peşinden gidecek cesaretiniz varsa eğer bütün hayaller gerçek olabilir." Benim cesaretim vardı. Hem de fazlasıyla... ..... Aynı dünyaya doğmuş olsa da herkesin hikayesi farklıdır. Bir yerde birinin üzerine güneş doğarken başka bir yerde diğerininkine yağmur yağar. Birileri pamuklara sarıp sarmalanırken diğeri bir başına bırakılır. Hayat sanki kocaman bir sahne ve insanlar da figüran. Herkes kendi rolünü oynayıp kendine biçilen kaderi yaşıyor. Peki ya benim için biçilen rol neydi ? Ben hangi kaderi yaşayacaktım? Bunu şimdilik bilmiyordum fakat bildiğim şey asla ama asla figüran olmayacaktım. Hayat benim hayatımsa eğer başrolü de ben oynatacaktım... Dedim ya, benim cesaretim vardı. Peki ya siz? Siz ne kadar cesursunuz? Cesaretiniz var mı? Başlama:09.12.2020 İlk yayım:17.12.2020,Çarşamba,17:00 Bitiş:29.11.2021,Pazar,20:00