Tanrı bize hayatını kabul ediyor musun diye sormaz. Seçim şansı yoktur, kaderin zaten en başından beri yazılmıştır. Sadece nasıl yaşayacağını seçebilirsin veya yaşamayacağını... Ne geçmişin ne de geleceğin... Gece Gölgeye baktı ve dedi ki, belkide Tanrı' ya karşı çıkmalıyız Gölge. Kaderimizi değiştirebiliriz bunu yapabiliriz. Yalnızca sen ve ben.. Ve Tanrıya karşı çıktı Gece ile Gölge "Sen Tanrı tarafından kabul edilmeyen , şeytan tarafından lanetlenmiş kızın kaderinin değiştirdin Gölge... 'Bırak bende senin kaderini değiştireyim' dedi ve ayaklarına kapanarak yalvarmaya başladı.."

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. ​Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. ​Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm

"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Bazen aşk, büyük planlarla değil; pijamalarla, bir fırın yolunda ve elde patlayan bir torpille başlar. Annesinin zoruyla ekmek almaya çıkan bir kız... Mahalle arasında torpil oynayan çocuklar... Çikolata karşılığında alınan bir cesaret parçası. Ve yanlışlıkla atılan bir torpilin, yoldan geçen bir arabanın içine düşmesiyle altüst olan bir an. Ve o patlama, sadece bir torpili değil, iki kalbi de ateşler. Tesadüf mü? Hemde abisinin arkadaşı çıkması? Yoksa aşk, gerçekten biraz torpil ister mi?

babamın baskılarına dayanamayıp İstanbul'da ki benden nefret eden üvey abimin evine gittim ne olacak ki en fazla??? Hadi bu ikisinin aşkını birlikte okuyalım... arkdaşlar kitap çalıntı filan değildir herkes kendi emeği ile yapsın bu işi lütfen 🙏🏼🙏🏼 NOT KESİNLİKLE BÖYLE BİR ŞEYİ ÖNERİP NORMALLEŞTİRMİYORUM!!!!!! 1.👑 👸🏻 @aleyna2316 👸🏻👑 Kitaba en çok destek veren kişidir...😘😘 Takip etmeyi unutmayın aleynayı👑 (⁠｡⁠♡⁠‿⁠♡⁠｡⁠) (⁠'⁠・⁠(⁠o⁠o⁠)⁠・⁠｀⁠)

+18 öge çok fazla bulunmaktadır! Babasının zamanında yaptığı borçlar için Meriç babasının borcunu ödemek için borçlandığı adamın yanında çalışarak yavaş yavaş borçlarını bitirmeye çalışmaya başlamıştır. Borçlarının çok fazla olduğunu bilen ve eskiden Mau Tai ile ilgilenen Meriç daha fazla maaş için yanında çalıştığı patronunun kız kardeşinin korumalığını yapmaya başladığında patronunun kız kardeşi cazip bir teklifte bulunur. Duru: Yukarıya gel Meriç: Şuan gelemem Duru Hanım. Meriç : Ağabeyiniz evde. Duru: Banane Duru: Sana ihtiyacımı karşıla diye para veriyorum Duru: Geliceksin Meriç: Duru hanım gece yarısından önce gelemem bu mümkün değil. Duru: Siktir git Meriç. Kadının baskın , erkeğin ise genelde sessiz ama zeki olduğu bir kitaptır. Rahatsız olacaklara tavsiye okumamalarıdır...

Avukat Kocam Bey: Ayrıca ben bir fizik göremiyorum Siz: Fotoğraf* Siz: Hâlâ bir fizik göremiyorsan doktora gitmeni tavsiye ederim. Giray Kozcu & İmren Arsal Not: Kitap şahsıma aittir. Herhangi bir çalıntı veya kopyalanması durumda hukuki işlem başlatılacaktır. Uyarı! Kitabın içerisinde +18 unsurlar yer alacaktır. Rahatsız olacaklara duyurulur! Başlangıç: 24/12/2022 Bitiş: 31/10/2025

Can sıkıntısı ve biraz da gaza gelmenin etkisiyle abimin arkadaşına yaptığım akımın bir gün başıma bela olacağını tahmin etseydim yine yapardım. 18.01.2022

053*****1- *bir fotoğraf gönderdi* yakışıklı müdür - siktir... yakışıklı müdür - ben değil de bir başkası baksaydı bu fotoğrafa 053******1 - sizin bakacağınızı biliyordum müdür bey yakışıklı müdür - kimsin sen? _________________

KİRAZ MAHALLESİ 🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."