"Ağır acılarla donatılmış bir geçmişe sahip her çocuğun gözleridir, kan çanağı..." __ 2026 Güncellemesi: Kitabı yazarken kurgunun gidişatı sürekli değiştiği için okurken tarih ve mantık hataları, ayrıca bazı çelişkiler olabilir. Kitap final verdikten sonra baştan sona düzenlemeye alacağım ve kitabı güncelleyeceğim, fark ettiğiniz hataları lütfen göz ardı edin, hepsi düzeltilecek. ・Çalan, kopyalayan veya bir benzerini yazan olursa hakkında hukuki işlemler başlatılacaktır. ・Şiddet, taciz, ölüm, kan, vahşet gibi tetikleyici unsurlar ve fazlasıyla ağır dram içerir. Rahatsız olacaklar lütfen hiç başlamasın. Not: Sadece abilerim kitabı değildir, aşk teması da yoğun olarak işlenmektedir. Ayrıca kitapla alakalı olmayan yorumlar da itinayla silinecektir. Zihninizde yeşeren düşüncelerinizi yorumlarda belirtmeyi unutmayın, öpüldünüz! 🎔♡

Doğumda öldü dedikleri kızını 17 yıl sonra bir mektup aracılığıyla ölmediğini öğrenen Demirel ailesi

Kitapta orantısız bir çok şey var . Okumak zorunda değilsiniz. Her şey olması gereken gibi olmak zorunda değil . Ben böyle yazmak istedim . Böyle yazdım . Sıradan her şeyin olması gibi bir şey istiyorsanız okumayın Küçük yaşta başlamıştı onun hikayesi . Hayat herkese bir oynarken ona on oynamıştı . Dışlanmış , sevilmemiş , dövülmüş bir kız çocuğuydu . Evet belki oda herkes gibi gerçek ailesini bulmuştu fakat her zaman ki gibi istenmiyor dışlanıyordu . Öldüğünde bile umursanmamıştı o küçücük kız çocuğu . Ömründe yediği ihanetler boyunu asıyordu. Beklenmedik en şey ihanettir aslında . Birden çıkar ve seni bulur . Bu kız çocuğu büyüdü ve güçlü bir Türk kadını oldu . Herkes gibi oda eğitimden geçti . Sonsuz vatanını korumak için . Şimdi hayatta tek gayesi şehit kanıyla boyanan türk bayrağını yere indirmemek .

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."

Bir kız düşünün 17 yıllık hayatı yalanmış , peki bu kural tanımayan ve birçok kez okul değiştirmiş kız kuralı düzeni olan bir ailenin kızı olduğunu anlarsa ne olur?

Benim adım Güneş Alkan. Bazılarının "anasız babasız yetim" dediği, fakat düşmanının bile saygı duyduğu Kıdemli Üsteğmen Güneş Alkan. Hayatım, yağmurlu bir 12 Ekim sabahı, yetimhane kapısına bırakıldığım o gün başladı. Doğduğum an tereddüt etmeden terk edilmiştim. O günden sonra kimseyi kaybetme lüksüm olmadı, çünkü kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayatımın temelinin bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Yirmi dokuz yıl önce, masumiyetim bir teröristin intikam oyununa kurban gitti. Bir babanın kararlılığı, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayatı o oyunun enkazında kaldı. Benim gerçek ailem de o enkazın içindeydi. Ama o enkazda bir şey daha kaybolmuştu: Güneş'in kalbindeki o küçücük neşe kırıntısı ve yumuşacık gerçek benlik. Yıllardır görmezden geldiği, sert kabuğunun altında sakladığı o kırılgan Güneş. Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlarını kıracak ve hayatında eksik olan o tek parçayı, o küçücük neşe kırıntısını bulmakla ilgili. Güneş, ailesinin sevgisinde kaybolan benliğini bulmak ve o kırık güneşi yeniden yakacak olan ışığa ulaşmak zorundadır.

Acemice yazılmış kitap . Yazım yanlışları olabilir. MANTIK ARAMAYIN. Amaç sadece eğlenmek size diyolar ki bebekken karışmışsınız WHAT THE FUCKKKK

gerçek ailem kurgusu. kızım 17 yaşında evli ama. Hem gerçek adalet hemde lise kurgusu gibi. Ortaya karışık bir şey yazdım. Kitsbıma şans veren herkese iyi okumalarrr. (Normalde kitappad de yayınlıyordum. Şimdi ise buraya akatarmaya başaladım.)

(Gerçek ailem kitabıdır.)

LAL"Bazı sırlar toprağa, bazıları ise bir çocuğun sessizliğine gömülür." O, konuşamıyordu; çünkü sesini kucağında ölen annesiyle birlikte o odaya haps etmişti. Ancak 17 yıl sonra bir DNA testi, susturulan tüm gerçekleri haykırmaya başlıyor. Lal, bu yeni dünyada sessizliğini mi koruyacak, yoksa hapsolmuş o büyük çığlığı serbest mi bırakacak?Onun dili Lal, ama hikâyesi feryat.