Buram buram testosteron kokan bu mekanda ellerim, ucu sertleşmiş göğüslerimi sıkarken gözlerim yukarıya çıkmak için sabırsızlanıyordu. Arkamdaki tanımadığım sert bedene kıçımla güzel bir muamele çekerken pişman değildim. Kendimi şarkının ritmine kaptırmışken dövmeli el eteğimin sınırında gezdiği sırada inledim. Kumaşın üzerinden bile tenini tenimde hissediyor ve bu daha çok ateşimin çıkmasından başka bir işe yaramıyordu. Teninin kokusu dört bir yanımı sarmışken sadece kokuyla yukarıya tırmanabileceğimi fark ettim. Boynumu saklayan terden ıslanmış saçlarımı yana çekerek dudaklarıyla boynuma imzasını atmaya başladığında dizlerim çaresizce titredi. Ellerimi arkaya doğru uzatarak boynunu tırnaklarımın ucuyla okşadım, karşılığında derinden gelen bir hırlama kazandım. ''Seni şimdi, burada, çok fena şekilde becermemem için bana bir neden söyle!'' Boğuk ve arsız sesi kulaklarımı doldurduğunda yaramazca kıkırdadım. Arkamda şişen erkekliği kıçımı zorlarken eli dantelli külodumu yana sıyırdı. ''Siktir." diyerek inledi. "Sırılsıklamsın...'' Parmakları hazinemde gezerken nefes alışverişlerim çığırından çıkmıştı. Dudağımı koparırcasına dişlerken insanlar umurumda değildi. Sadece o ve onun parmakları vardı. Kadınlığım elinin altında tomurcuk gibi açarken inlemeler arşa uzandı. Küçük tepeciğimi zevkin doruğuna çıkarırken arzu dolu sesimi bastıramayarak fısıldadım. ''Bir nedenim yok,'' 26.06.2016

Bazı sırlar taşınamayacak kadar ağır, bazı yasaklar ise çiğnenemeyecek kadar tatlıdır. Bir kapı açılır ve hayatınız boyunca inşa ettiğiniz her şey, tek bir bakışla yerle bir olur. İmren için o kapı açıldığında, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Tanıdığına inandığı herkes bir yabancıya, güvendiği her liman ise bir uçuruma dönüşmek üzereydi. Kaçması gereken o yangına kendi ayaklarıyla yürüyecek, imkansızın içinde kaybolacaktı. Ateşin içine düşmeden yanmanın ne demek olduğunu göreceksiniz. Çünkü bazen en büyük ihanet, insanın kendine olandır.

Geçmişin gölgelerinden kaçarken, sığındığınız liman aslında en büyük uçurumunuz olabilir mi? Bir yanda vadedilen huzurlu, güvenli ama mesafeli bir hayat; diğer yanda karanlığın içinden süzülen, teni yakan ve tüm kuralları altüst eden yasak bir arzu. Bazı dokunuşlar sadece bedeni değil, ruhun o güne kadar ördüğü tüm duvarları yıkar geçer. O gece, kristal bir kadehin soğukluğuyla başladı ve geri dönüşü olmayan bir günahın sıcaklığıyla mühürlendi. Dışarıda dünya yağmurla yıkanırken, içerideki fırtına sadakatin sessiz uykusunu sonsuza dek bozmak üzereydi. Kaçmak istediği her şeyin içinde hapsolan bir kadın, tüm sınırları ezip geçen karanlık bir tutku ve uykusunda bile ihanete uğrayan bir güven... Kimin haklı, kimin günahkar olduğunun önemini yitirdiği o noktada; tek bir soru kalır geriye: Kendi cennetini mi koruyacaksın, yoksa seni cehenneme çağıran o sese mi teslim olacaksın?