"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Hikayenin belirli bölümleri yetişkin içeriklidir!! 🔞 Taciz, ölüm, ihanet üzerine değil, gençlik ateşiyle düşülen bir hatanın intikamıdır.. Günümüz hikayesi olsa da eski geleneklerin devam ettiği bir kurgudur.. Karadeniz'in incisi Rize'ye sevgilerimle❤️❤️ Aslı 🎵

Oğluna bakması için bakıcı arayan Çakır Han Alabey, hakkında yayılan yanlış iftiralar nedeniyle ilanına karşılık bulamaz. Ta ki Aleyna'dan aldığı mesaja kadar. Aleyna, her şeyden habersiz Çakır'ın oğluna bakıcılık yapmayı kabullenir. •• 18.01.2026

Damla & Barış "Heyecandan delireceğim, Pelin!" dedim, büyük bir sevinçle. Pelin ise başımda kıyafet katlıyor ve benim dediklerimi asla takmıyordu. Başımda ev topuzu ve üstüne bir kalem bağlamış, tırnaklarımı kemiriyordum. Birazdan sonuç gelecekti ve ben ya sevinçten deliler gibi sevinecektim, ya da tüm hayallerim suya düşecek ve ben başka iş başvurulara bakacaktım. "Kızım delirdin mi? Ya alınırsan, alınırsın takma kafana bu kadar!" dedi, rahatlıkla. "Ben burada kalp krizi geçireceğim, sen nasıl bu kadar rahatsın?" diye sordum, garip bir şekilde. O ise cevap vermedi ve ben de önüme döndüm. Ardından topuzumu açıp, kısa saçlarımı serbest bırakmıştım. Bilgisayarımı da alıp, balkona yani bizim evin terasına çıktığımda güzel havayı içime çekmiştim. Demirliklerin oraya gittiğimde, İstanbul'un güzel manzarasını izlemeye başlamıştım. O sırada, bilgisayarımdan bir ses gelmişti. Heyecanla arkamı döndüm ve oraya doğru ilerlemeye başlamıştım, rüzgar kısa saçlarımı yüzüme savurup duruyordu. Heyecan içinde bilgisayarın karşısına oturdum ve sonuca tıkladım ; "Sevgili, Damla Aksoy. İşe alındınız, yarın saat 17:00'da iş yemeğiniz olacaktır... Sevgiler ve saygılar... Seher Çiçek BAKICI KİTABI

Yaş farkı ve cinsel öğeler vardır.! GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİNDEN ESİNLENİLMİŞTİR Mardin'in altın tozuna bulanmış kadim sokaklarında, Mezopotamya'nın en kudretli ismi Devran Ağa'nın heybeti yankılanırdı. Onun için sadakat bir yemin, Eftalya ise ruhunun koparılmış diğer yarısıydı. Çocukluklarının masumiyetinde, daha isimleri bir arada anılmadan önce kalpleri mühürlenmişti onlar o toprakların gördüğü en büyük sevdanın, en imkansız vaadiydiler. Ancak bir gece, karanlığın bağrına saplanan zehirli bir mektup, Eftalya'yı bu kadim topraklardan, çocukluk aşkının kollarından söküp İstanbul'un yabancı sokaklarına savurdu. Tam on iki yıl boyunca, Devran'ın içindeki sevda, intikamla harmanlanarak devasa bir kor ateşe dönüştü. On iki kış sonra, Eftalya başka bir hayata, beyaz bir gelinlikle imza atmak üzereyken; zaman, Devran Ağa'nın tek bir bakışıyla durdu. Mardin'in en büyük ağası, on iki yıllık o sessiz firarı bir fırtına gibi dağıtarak sonlandırdı. Eftalya'yı ait olduğu yere, taş konakların soğuk duvarları arasına bir sürgün gibi geri sürükledi. Şimdi Mardin'in üzerinde, baharın taze esintisi değil, on iki yıllık bir hasretin ve dinmeyen bir hırsın ağır kokusu var. Bir yanda törenin ve gücün zirvesindeki bir adamın sarsılmaz iradesi, diğer yanda yarım kalmış bir gelinlikle kendi çocukluğuna hapsedilmiş bir kadının direnişi... Taş duvarlar bu kez bir kaçışa değil, on iki yılın bedelini ödetmeye yeminli bir vuslata şahitlik edecek. Kaçış bitti, esaret başladı; peki ya on iki yıl sonra sönen küllerden doğan bu yangın, tüm Mardin'i yakmaya yetecek mi? "Ben bir yanılgı değilim. Bir erkeğin hikâyesine yazılmış yan karakter hiç değilim." Bazı aşklar iki kişiyi kurtarır. Bizimki bir şehri. Şimdi sadece bizim için değil, herkes için Sevmek Zamanıydı.

Doğduğu günden beri Artuklu konağında kendisini sevdirmeyi başaran Nefes, ailesi ile birlikte konakta çalışmaktadır. 7 yıl önce konaktan ayrılıp yurtdışına giden Yekta Artuklu geri döndüğünde gönlünü Midyat güzeline kaptıracağından habersizdir. Bebek gibi seven adam ve bebek gibi bir kız. "Üşüyeceksin" dedi Yekta kısık sesle. Nefes, başını iki yana salladı. "Alışığım." "Ben değilim" dedi Yekta. Nefes utangaç bir tebessümle karşılık verdi. "Asker adamsınız, alışık olmanız gerekmiyor muydu?" Yekta dudaklarında gülümsemeyle, "Her soğuk aynı üşütmez" dedi. Nefes'i kendine biraz daha çekti. Aralarında mesafe neredeyse kalmadı. Yektanın eli, Nefesin sırtında yavaşça gezinirken diğer eli belindeydi. Nefesin kalbi hızlandı. Kafasını hafifçe aşağı eğdi. "Ben şe-y sadece bir an- o yağmuru görünce, çocukkenki gibi duramadım" dedi kekeleyerek. Yekta, onun yüzüne baktı. "Durma zaten" dedi. "Sen hep böyleydin küçük kız çocuğu" Nefes başını hafifçe kaldırdı. "Ben böyle olunca" dedi Nefes yutkunarak, "aptal gibi görünüyorum bazen. Çocuk gibiyim ya, insanların gözünde komik duruyor." Yekta kaşlarını çattı. Başını eğip onun göz hizasına geldi. "Senin çocuk gibi oluşun değil komik olan" dedi. "Kıymet bilmeyen gözler komik." Kitap kapağı: Damla_yazar

yazdmrci: derdin ne senin? Tanımıyorsun bile beni durduk yere dedikodu çıkartmak niye? yazdmrci: anladım, popülersin diye tüm kızlarla bir şeyler yaşayabileceğini düşünüyorsun ama bunu o küçük beyinli arkadaşlarınla paylaşmana gerek yok. yazdmrci: bu dedikodular daha da yayılır ve bu mevzu biraz daha uzarsa mahkeme yoluna başvuracağım, haberin olsun. (19.24) demirkara: selam yaz, derdim sensin (02.54, √√)

Bir mahalle. İki kadın. Ve yavaş yavaş içeri sızan yepyeni bir hayat... Hüma ve Miray, geride bıraktıkları onca karmaşadan sonra küçük bir mahalleye taşınırlar. Yenimahalle; sokaklarında çocuk kahkahaları, balkonlarında çiçekler, pencerelerinden umutlar süzülen bir yerdir. Burada, tozlu raflardan silinmiş bir hayalin peşindedirler: Bir pastane. Küçük bir dükkan, büyük bir başlangıç. Ama bazen hayat, tam da en sessiz anlarda başlar. Fırın kokularının arasına anılar karışır, mahalleye sinmiş sesler kalbin içine işler. Camdan içeri yalnızca güneş sızmaz; geçmişin gölgeleri, geleceğin ihtimalleri ve belki... bir çift göz de o camın ardında bekler. Bu, acele etmeden anlatılan bir hikâye. Yavaş yavaş. Tıpkı mutluluk gibi...

Onların hikayesi ufak bir kaza ile başladı. Biri soğuktu hayata karşı "Ölüm" gibi. Tek gayesi kardeşini ve ablasının emanetini korumaktı, hayatı pahasına. Diğeri ise daha karmaşıktı, bazen yakacak kadar sıcak, bazen de buz gibi soğuktu. Küçük yaşta kaybetmişti annesini, dağılmıştı tozpembe bulutları. Kısacası yaralıydı ikisi de. Birbirlerine çekildiler fark etmeden. Kız adama nefes oldu, adam da kıza. Adam şaşkındı çok önce silmişti duygularını, kız şaşkındı emindi bir daha hiç sevgiyi hissetmeyeceğine. Ama hayat onlara ters köşe yapmış ve yanıldıklarını göstermişti. ••• -Beni gerçekten seviyor musun? Bir an durdu ve şaşkınlıkla bana baktı. Ardından şaşkınlığın yerini kızgınlık aldı. -Ben ne dedim sana, "SEN BENİM NEFESİMSİN" dedim. "Korktum. Çok korktum." dedim. "Kalbim atmayı bırakmıştı. Nefesim kesiliyordu." dedim. Sen benim "Nefesim"sin. Dolu gözlerle gülümsedim ona. -Sende benim nefesimsin. Ω •Kitap kapağı şahsıma aittir.• Ω Kitabın ilk kurgulanma tarihi:21.06.2017 İlk bölüm tarihî:31.07.17 Kitabın Bitiş Tarihi: 03.01.2018 Düzenlenme Tarihi 02.01.2020

Ada ve Ayazı anlatan bir hikaye.Ada kızımız naif kırılgan genç bir doktor tesadüfen karşılaştığı Yeraltının en bilinen isimlerinden Ayaz ise onun aksine sinirli ve oldukça sert bir adam.Tesadüfen karşılaşmaları nelere sebep oldu bakalım.. Hepizini bekliyorum 🌸