Klişe bişi okumak istiyosanız koşun .... Şiddet , zorlama ,+18 gibi,kaçırılma şeyler bulunur ona göre okuyunuz . Kitabın bütün hakları bana aittir çalınma gibi bi durumda gerekli işlemler başlatılacaktır. Oylesine yazdığım bu kurgu diğer kitaplarla benzer yerleri olabilir . Ancak tamamen kendi kafamdan yazmışımdır . (Şssss korkma güzelim..) Kulağıma dolan ses tekrar konuşmaya devam etti ( kafede seni gözüme kestirmiştim ancak o kadar masum gorundunki gözümü o an bana uygun olmadığını bı anlık düşündüm.. ama şimdide sen beni buldun .. bu demek oluyor ki seni bana uygun sanmamakla çok büyük hata yapmişim ). ( Bakın beyfendi ne dediğinizi anlamıyorum burakirmisiniz beni ) Küçük bı kahkaha patlattı evet .. bu kafedeki adamdı siktir olacak iş değildi . Ne diyordu bu beyinsiz .. (bide salağa yatmak hımm maalesef kanmadım Artık benimsin güzelim ) . Duyduğum şeyle sinirlerim gerildi ( ulan gerizekalı ne diyosun her dırdır ediyo bide başımda çek ellerini üstümden yapıştırmiyim o Bebek yüzüne bı tane ) . O anda ağzımı kapatan elini yavaşca aşağı indirip kolarrini boğazıma dolanmiş diğer koluylada belime dolamıştı sinirim katbsayisini aşmış . Sinirlendigini belli eden hızlı nefes alışları çenemi okşarken söze girdi . ( Hımm güzelim yapma böyle bak sinirleniyorum ) Küçük bı kahkaha çıktı ağzımdan.( bakk yawşak piç ilk olarak o ellerini üstümden Çek ve bu daha bana güzelim deme yoksa o güzelim sana sokarım ). Tam o anda boğazındaki kollunu öyle bir sıktıki bakın böyle bı sıkma yok . Ben nefessizlikle çırpınırken o hiç zorlanmadan beni daha çok boğmaya devam ediyordu . O kadar çırpınışa yumruklar hiç bir işe yaramamıştı . Tam o anda( öldürün bu itleri , leşle'rinide evlerinin önündeki çöp konteynerlerine atın ) . Ve kulağıma ikiden iki tık ses ... Bilincimi kaybetmeye yakın kulağım

Kıza saplantılı bir mafya ve ondan uzaklaşmak için her şeyi yapan kızın hikâyesi.

🤍🏡 Bir insan çocukluk kahramanını, kalbinin ilk sahibini nasıl unuturdu? Ben unuttum. Ama o unutmadı.

Bazı lekeler silinmez, bazı izler geçmez. Ayla geçmişinden kaçmak için okulunu değiştirmişti. Fakat ansızın gelen mesajlar, peşini bırakmayan sırlar ve yeniden ortaya çıkan dedikodular onun için hiçbir şeyin geçmişte kalmadığını anladı

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."