Bir zamanlar sadece ekrandan onları izlerdim. Ama şimdi onlarla yan yana sarılmış bir şekilde sohbet ediyoruz. Yani ben daha çok onları izliyorum...

"Ben, Süleyman'ın gölgesinde büyüyen küçük bir fidandım. Dünyanın bütün fırtınaları üzerime esse, onun o yıpranmış, nasırlı elleri beni korur sanırdım. Bilmezdim ki, köklerim zaten rüzgarlı bir uçurumun kenarındaymış." #Gerçek ailem #Hafız

Melis Soykan, 17 senesini üvey babası ve abisiyle geçirdiğinden bir haber olan ve Tourette sendromuna sahip bir genç kızdır. Hayatı yasaklar ve engellerle geçerken bir sabah kapının çalması ile her şey değişir. Çünkü gelen kişi öz babasıdır. Ailesine kavuşmuş olmanın heyecanı ve korkusunun yanında, bir de uzun süredir gitmediği okuluna dönen Melis, her şeye alışmaya çalışırken etrafındaki sırların farkında değildir. En önemlisi ilk aşkını yaşarken ilk kalp kırıklığını da yaşayacağından da haberi yoktur. Tıpkı, hayatında hissetmediği duygularını fark etmesini sağlayan Aras Özkan'ın, onu üvey babasına teslim eden adamın oğlu olduğundan haberi olmadığı gibi... Eski adıyla Karmaşık, yepyeni haliyle yayında!

Rüya, annesi evi terk ettiğinde hayatının ne yönde değişeceğinden pek emin değildi fakat okulunda düşman olduğu çocuk ile kardeş çıkmayı beklediğini de söyleyemezdi. Bir anda hayatına yeni giren iki abisi ve babası ile onu son yaptığıyla okula rezil eden ezeli düşmanı ailesi olmuştu. Okulunda ve evinde karşılaştığı zorluklarla nasıl baş edeceğini bilemeyen Rüya'yı yepyeni bir yol bekliyordu. Tüm bu yeniliklere alışması gerektiğinden bile emin olamayan Rüya'nın hayatının değiştiği yönün nasıl olduğunu görmek için onunla kızıl saçlı bir kara kedinin sırtında yolculuğa çıkmak ister misiniz? Emin olun ki pek bir keyifli olacak. Kızıl Saçlı Kara Kedi'nin yeni bölümleri her gün yayımlanacaktır. Eğlence ve samimiyet dolu bir gerçek ailem hikayesi okumak isterseniz bu kitaba başlamanızı tavsiye ederim. Bol keyifli okumalar kara kedilerim.

Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış bir kadın, bir kız çocuğu. Yıllar sonra üvey olduğunu öğrenip gerçek ailesiyle tanışacak olmak onda ne etki yaratacaktı? Klasik bir Gerçek Ailem kurgusudur.

Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Bütün aşk hikayeleri şehre bir yabancı gelir ve öyle başlar... "Cihangir," ilk defa adını söylemiştim ve ela gözleri büyüdü. Bu manzaraya hep bakmak istediğimi artık biliyordum. Yeni yeşeren sakallarına dokunmak istedim ama yapamadım. Mahallenin ortasında ona yakın olmak ikimiz içinde sorun olacaktı. "Söyle serçe'm," yine serçe demişti. Neden dediğini hala söylemiyordu. "İyi ki varsın Cihangir." Gözleri ışıldadı. "Sayende Serçe'm," kalbim kendini belli edercesine çırpınmaya başladı. Bakışlarımı ondan çekmedim, görsün istedim. Kalbimi gözlerimde görsün istedim. Gördü. Anladı. Gülümsedi. Elimi kalbine uzattı. "Aynı atmaz mı sanıyorsun, bak küçük bir serçe için nasıl atıyor." Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

"Hareket etmiyor,neden hareket etmiyor?" Bana sarılmış olan kardeşime baktım. Yüzünü göremiyordum. Hiç hareket etmiyordu. Lütfen birşey olmamış olsun... "Bekle bakıcam" dedi Araz abim ve arkama ilerledi. Ufak bir kıkırtı çıkardı. "Ne oldu?" Diye sordum endişeyle. Hâlâ cevap vermiyordu. "Noldu söylesene?Birşey mi oldu? Neden hareket etmiyor?" " Şşş sessiz olun, uyumuş" dedi sonda mutlulukla. Derin bir oh çektim. Birşey oldu sanmıştım... Olayın ciddiyetini sonradan kavradım. Bir dakika NE? Uyudu mu? Nasıl ya? Günlerdir uyuyamayan kardeşim omzumda mı uyudu? Gerçekten mi? Bana güvendi mi? İçimi bir huzur kapladı. Daha önce hiç olmadığı kadar huzurla doldum. İnanması bile güç geliyordu. Kafamı çevirdim ve arabanın içinden bize bakan Alp abime baktım... Ki Gözlerinde anlayamadığım bir sürü duygu vardı. Özlem, mutluluk, huzur, hüzün... Bunların hepsi bir arada nasıl mı olur? Alp abimde oluyordu. Kardeşimi hiç şüphesiz hepimizden çok seviyordu. Onun Gökçe'yi sırf denemek için önyargı ile yaklaştığını hepimiz biliyorduk. Gökçe'nin onu sevmediğini düşünüyordu. Ne kadar üzüldüğünü hepimiz fark ediyorduk. Sanırım artık aralarını düzeltme vakti geldi. Hadi bitirelim bu işi. (Düzenlenmeye alınacak, yazdığım ilk kurgu oy ve yorumlarınızı unutmayın. 💓💗💖)

On altı yıl boyunca sevgisiz, soğuk ve şiddet dolu bir dünyada büyüyen İpek'in hayatı, bir gecede öğrendiği büyük gerçekle tamamen altüst olur. Kendisini büyütenlerin aslında birer yabancı olduğunu öğrenen İpek, bir anda öz ailesine; dağ gibi dört abiye, korumacı bir Başkomiser babaya ve şefkatli bir anneye kavuşur. Geçmişin tüm acı izlerini silmeye ve kaybettikleri yılları telafi etmeye kararlı olan bu aile, her bir adımı korku ve güvensizlikle atan İpek'i sımsıcak bir yuvayla sarmalar. Ancak bunca yıl karanlıkta kalmış bir ruh için, hak ettiği o aydınlığa ve sevgiye alışmak hiç de kolay olmayacaktır.

Ne demek 5 üvey abi!? Ben abimle mutluydum ne gerek vardı 5 tane daha abiye. Bir de velet vardı! Ahh tabii bir de asker olan babalığı unutmamak lazım! Klasik abi kurgularından birazcık farklı. Yazım yanlışları veya mantık hataları varsa kusura bakmayın.