HUDUT: İz bırakanlar unutulmaz Bir kafesin içinde doğmak, özgürlüğe susamış bir ruh için en büyük cezadır. Yeraltı dünyasının acımasız hükümdarı Mirza, çocukluğunda kaybettiği ailesinin boşluğunu, sevdiği kadını bir malikaneye hapsederek doldurmaya çalıştı. Bu karanlık tutsaklığın en masum meyvesi olan Sare ise yıllarca gökyüzüne sadece pencerelerden bakabildi. Ancak Sare için Ankara'daki o seçkin üniversiteyi kazanmak, sadece bir eğitim değil; babasının çizdiği sınırları aşmak için tek kurtuluş biletiydi. Sare özgürlüğe ilk adımını attığında, peşindeki tek kişinin babası olduğundan habersizdi. Yıllardır Mirza'nın izini süren hırslı dedektif Boran, aradığı açığı Sare'nin kaçış sinyallerinde bulmuştu. Kimliğini bir iş adamı maskesinin ardına gizleyen Boran, intikamına giden yolda Sare'nin güvenini bir silah gibi kullanmaya kararlıydı. Boran için Sare bir hedefti; Sare için ise Boran dünyayı öğreten bir rehber. Ancak yalanlar üzerine kurulu bir yakınlık, kalpler araya girdiğinde en büyük yıkıma dönüşecekti. Sınırlar aşılacak, sırlar dökülecek ve aşk, intikamın en büyük engeli olacak.

"GEÇMİŞİNİ BIRAKABİLİR AMA GEÇMİŞİ ONUN ARDINDAN GELECEK" Azad Zinar, yıllar önce Mardin'in tozlu sokaklarını ve törenin nefes aldırmayan kurallarını arkasında bırakıp İstanbul'a sığınmış bir adamdır. Kendi tırnaklarıyla kazıyarak kurduğu imparatorluk, bugün Türkiye'nin dört bir yanına yayılan şirketler zinciriyle ona büyük bir güç ve özgürlük kazandırmıştır. O artık Mezopotamya'nın bir aşiret varisi değil, modern iş dünyasının parmakla gösterilen, sert ve kararlı iş adamıdır. Geçmişin gölgesinden kaçtığını sanırken, hayatın ona en büyük oyununu oynaması uzun sürmez. Kız kardeşinin bir başka aşiretin oğluyla kaçtığı haberi, Azad'ın İstanbul'daki lüks hayatına bir yıldırım gibi düşer. Töresi, kanı ve aşireti onu geri çağırır. Mardin'e döndüğünde, namlunun ucunda sadece bir hayat değil, sarsılan bir onur ve durdurulması gereken bir kan davası vardır. Silahların susması, toprağın kanla sulanmaması için tek bir yol kalmıştır: Berdel. Rojîn, hayatı boyunca o topraklardan kaçmanın hayaliyle yaşamış, gecesini gündüzüne katarak tıp fakültesini kazanmış genç bir kızdır. Beyaz önlüğünü giyip insanlara şifa dağıtacağı günün hayaliyle yaşarken, bir sabah kendini o meşhur berdel masasında bulur. Kardeşinin hatasının bedeli, Rojîn'in hayallerinden vazgeçmesi ve hiç tanımadığı, kalbi buz tutmuş bir adama gelin olmasıdır. İstanbul'un gökdelenlerinden Mardin'in taş konaklarına dönen Azad ile hayalleri elinden alınan müstakbel doktor Rojîn... Bir yanda törenin yıkılmaz duvarları, diğer yanda yarım kalmış bir gençlik. Azad, bu evliliği sadece bir borç olarak görürken; Rojîn, o konakta kendi sesini ve özgürlüğünü arayacaktır. Bu sadece bir evliliğin değil; pişmanlığın, küllerinden doğan bir aşkın ve bir kadının onur mücadelesinin hikayesidir.

➥ Bir yanda sessizliğini renklerle tuvale hapseden bir kız, diğer yanda o sessizliğin içindeki çığlığı duymaya kararlı bir adam. Bazen en gürültülü itiraflar, hiç konuşmadan yapılır. "Senin sesini duyamıyorum ben Utkan, görebiliyorum." [acquaintance to friends, friends to lover] 🎯slowburn 🎯 yarı texting

Öyle kafama göre yapıyprum abişler kurgusuuu🥳🥳 ❗️kitapta B×B ilişkisi vardır. Rahatsız olacaklar ya da linç edicekler lütfen okumasın❗️ ❗️YORUMLARDA SPOİLER VERMEYELİM LÜTFEN. VERENLERI ENGELLİYORUM. KITAP TANITIMLARI YAPMAZSAKTA SEVINİRİM❗️ iyi okumalarr🩷🩷

Kırmızı Işıklar, sokak lambaları, anahtarlar, yonca, son dans, tarçınlı kek... Her üzüldüğünüzde gelebilirsiniz!!

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

"İğrenç bir adamsın sen..." dedim elim hala ağzımdayken. Boğuk çıkan sesim onu yalnızca gülümsetti. Mezarlığın içine doğru adım attığında boynuna daha sıkı sarıldım. Her mezara tiksinircesine baktı ama onun iğrenme sebebi bugünde değil, geçmişteydi. Her birine büyük bir öfke, çokça da tiksintiyle baktı. "Tam şu an, iğrenç bir adamım." Birkaç adım daha attığında mezarlığın tam ortasındaki ağacın gövdesine sırtımın yaslandığını hissettim. Kucağında olmama rağmen başımı kaldırarak ona bakarken yutkundu ve gözümün önüne gelen saçımı geriye doğru itti tüm bu mezarlığı inşa eden acımasız, iğrenç adam o değilmiş gibi, nazikçe. "Gör. Konu sana değen tek nefes olunca nasıl delirdiğimi gör."

Her şey bir ölümle başladı. Ölüm, nefreti takip etti. Nefret, intikamı körükledi. Ve aşk hepsini alaşağı etti. Yüksek kayalarda uçan kartal, kayanın en dibinde yaşayan küçük kıza âşık oldu. Onların aşkı, çığlık. Onların aşkı, feryat. Onların aşkı, acı. Onların aşkı, ölüm. Onların aşkı, VAVEYLA. Karanlıkta atılan her çığlık sahipsizdir. Ben senin karanlıkta attığın çığlığım. Seninleyim ama senin değilim.

"Bazı vedalar, en büyük ihanetlerin sessiz başlangıcıdır." Annesinin şüpheli ölümüyle dünyası başına yıkılan Doğa, o karanlık gecenin ardından sadece annesini değil, hayatının tek dayanağı olan çocukluk aşkını da kaybetmiştir. Arkasında hiçbir iz bırakmadan, hiçbir açıklama yapmadan ortadan kaybolan bu adamın gidişi, Veyra için bir yas değil, cevabı kanla yazılacak bir soru işaretidir. Yıllar sonra, intikam hırsıyla küllerinden doğan Doğa, annesinin ölümündeki sır perdesini aralamak ve geçmişin hayaletleriyle yüzleşmek için kayıp izlerin peşine düşer. Ancak bu yol, sadece bir adamı bulma arayışı değildir; sığınakların derinliklerine gizlenmiş dosyaların, kimliği belirsiz düşmanların ve her adımda daha da karmaşıklaşan bir ihanet ağının tam ortasına dalışıdır. Doğa, geçmişin tozlu sayfalarını tek tek aralarken; peşinde olduğu Barkın, Bulut ve Selen üçgeninde kendini ölümcül bir oyunun içinde bulacaktır. "Peki ya en güvendiğin kişi, aslında kaçtığın celladınsa? İntikam için çıktığın bu yolda, kendi kalbini kurban etmeye hazır mısın?"

❝ Alageyik, Alacageyik... avuçlarıma düştün, toprağıma çamur oldun. Ben şimdi seni nasıl avlamayayım? ❞ İlk yayınlanma tarihi; 10.03.2023 Zehir'e bulanmak adında Wattpad de ilk kurgudur alınamaz ya da kopyalanamaz. İlk 6 bölüm 2023'ten kalmadır bunun bilincinde okuyunuz bazı kısımları ve sahneleri baştan yazsam da çoğunluk aynı. final olduğunda düzeltme yapacağım, diğer türlü durmadan harf harf düzene aldığımda satır arası yorumlar siliniyor.