Sessizliği delmenin tek yolunun cesaret olduğu, zihinlerin bile bir şekilde zincire vurulduğu bir ülkede yaşamak ne kadar zordur bir düşünsenize? İnsanların beyninde çip olduğu ve yönetimdekilerin halkı ezdiği bir ülke... Sizce bütün bunlara başkaldırarak geceleri yönetimin yasakladığı kitapları insanlara dağıtan Rose, görevinde başarılı olabilecek mi? Peki ya bunca savaşın içinde, nefretten doğan bir aşk? İşte o, bu ülkenin karanlığını aydınlatacak tek ışıktı. Türü distopyadır. Bütün hakları bana aittir. Ve bu kitapta geçen her kurum ve kuruluş hayal unsurudur.

Geçmiş ve Geleceğin büyük bir lanet üzerinden ağlarını sarması ile cehennem ateşinden bir kurban seçilir. Bu kurban cehenneme ait iken cehennem de bile yanar . Sonra şansını denizde dener belki ateşini söndürür diye ama denizde onu dipsiz bilinmezliğinde boğar . Kurban içindeki katliama rağmen kabullenir hem boğulup hem yandığını der ki o gün tanrıya ; madem sen bana en büyük azabı verdin bende senin yarattıklarını daha beteri ile katledeceğim . O gün kurbanın yakarışlarını duyupta sessiz kalanlar azabı yaşamasına göz yumanlar gerçekten kör , dilsiz ve sağır olmuş onun haykırışı ile . Kehanetlerini bir bir gerçekleştirmiş kurban ve masumluğunu kör karanlık ile lanetlemiş . Önceden lanetlenmiş olan şimdi lanetleyen olmuş . Dünya eskiden ona dar iken şimdi onun krallığı haline gelmiş.