"මගේ වෙනවද? " එයාගෙ වෙන්න දෙයක් නෑ මම- එයා එයා එ්ක අැත්තටමද අැහුවෙ. එ්කත් මගෙන්. මේ මගෙන්. නෑ නෑ මම තාම අැත්තෙ ඉස්කෝලෙ . මේක හීනයක්. මේක හීනයක්. මම එහෙම කියලා හිතලා ගල් ගැහිලා ඉස්සරහා බලන් ඉද්දි එයා මගෙ මූණ අත් දෙකෙන්ම අල්ලගත්තෙ bracelet එක එක අතක එල්ලෙද්දි. "මොකද කියන්නෙ? " මම තාමත් ඉන්නෙ surprise වෙලා. මට තාමත් හිතාගන්න බෑ මම මේ ඉන්නෙ හීනෙකද කියලා. මම එකපාරටම පියවි සිහියට අැවිල්ලා මගෙ මූණ එයා පැත්තට හැරෙව්වා. "අැත්තටමද අැහුවේ? " මම කියද්දි එයා එහෙම්මම ඉදලා අැස් පිල්ලමක් ගැහුවා. "විහිලුවක් වගේද පේන්නෙ?" එයා අහද්දි මම නැගිටලා ලොකු හුස්මක් ගත්තා. ඊටපස්සේ මම එයාගෙන් අඩියක් විතර ඉස්සරහට ගිහින් එයාට පිටිපස්ස හරවලා හිටගත්තා. "තමුසෙ ඔහොම කියයි කියලා මම කවදාවත් හිතුවෙ නෑ ශාකල්යා" මම අැස් වලට උනන කදුලු වැටෙන්න දෙන්නැතුව තද කරන් කිව්වා. "ඔව් මගෙ බූවල්ලෝ. ඔව්." මම