Seven ve sevgisinin karşılığını misliyle alan kişilerin dilinde dolanan 'aşk' kendimi en değersiz hissettiğim,bu uçsuz bucaksız dünyada beni sevecek kimsenin olmadığını düşündüğüm o anda beni bulmuştu.Bir anda dünyanın en mesut insanı olmuş, yaşama hevesiyle tekrardan buluşmuştum. Herkesin dinlemek istediği ve öğrendiğinde imrendiği bu aşk masalını anlatmayı çok sevmiştim.Çok uzaklardan beni bulan bu aşkın gerçek olduğuna çok inanmış ve buna çok alışmıştım.Mesafelerin gerçek aşkın karşısında hiç bir önemi olmadığına şahit olmuş, diğer yarımın beni kolları arasına alıp saracağı o günleri iple çeker, dört gözle bekler olmuştum. Fakat her güzel şeyin bir sonu olurdu.Ve bazen o çok istediğiniz şey sizin hatanız yüzünden ellerinizden kayar, boğazında kırılmış hevesinizin izini bırakırdı.Benim yüzümden yaşanan bir yanlış anlaşılma sayesinde hayatımın aşkını kaybetmiştim.Ben tam bu masalın bittiğine inanmaya başlamışken hiç beklemediğim bir anda farklı bir bölümüne giriş yapmıştım. Ama bu süreç her seferinde başına sarıyor ve beni bitmek bilmeyen bir döngünün içine sürüklüyordu.Hayatının aşkıyla tanıştığına inanan ben ise bu çıkmazdan kurtulmak için hiçbir çaba göstermiyordum. Bu döngünün sonu nereye varacak? Bu sonda yanımda umduğum kişiyi bulacak mıyım? Dilerseniz gelin,bu derin soruların cevabını birlikte görelim. Kurgu bana aittir.Herhangi bir kopyalama durumunda yasal işleme başvurulacaktır.

Herkes insanların kaderinin Tanrı tarafından yazıldığına inanırdı.Rüveyda da bu görüşe inananlardan biriydi. Ta ki birinin çıka gelip herkesin hayatını bir çırpıda değiştireceği, insanları ölümle tanıştıracağı ana kadar. Bu biri sayesinde Quantaris Yüksekokulu kiminin yaşamı tadacağı kiminin ise ölümle boğuşacağı bir okul olacaktı. Bu hikâyede Tanrının kulları için yazdığı kaderin bir insanoğlu tarafından nasıl değiştirileceğine şahit olacaksınız.Bakalım,dünyanın dört bir yanından gelen bu öğrencilerin kaçı kaderlerini kendi lehine çevirebilecekti. Kurgu bana aittir.Herhangi bir kopyalama durumunda yasal işleme başvurulacaktır.

Salona girdiğimde tüm yüzler bana döndü.Bazıları şaşkın hareleri ile bu kadar önemli bir toplantıyı neden bozduğumu düşünüyor,bazıları ise zaten böyle birşeyin olacağından haberdar oldukları için sessizce yapacağım hamleleri bekliyordu.Kimse ses çıkarmaya cüret etmiyordu. Masada oturan yüzlere teker teker bakarken bir yandan da baş köşesinde oturmuş ve arkası bana dönük Genel Başkan Vekil Hazarden'e doğru yürümeye başladım.Arkasını dönüp bir kere bile bakmamıştı.Aramızdaki mesafe sıfırlandığında,yavaşca eğilerek kulağına fısıldadım. "Ops, sei stato beccato!" İrkilmiş,bir kaç saniye yakalanma'nın verdiği korkuyu tatmış, yavaş yavaş titrmeye başlamıştı.Bunu ben hariç kimse göremiyor ve hissedemiyordu.İnsanların üzerinde bıraktığım etkiyi görmek oldukça hoşuma gidiyordu.Kuyumu kazmak ne demek birazdan öğrenecekti.Dudaklarım bu görüntü karşısında yavaşça iki yana kıvrıldı. Dudağımdaki sırıtış ile birlikte irislerimi diğer baş köşede oturmuş beni izleyen boş harlere çevirdim. Baransel Ferhunzade,kaşları belli belirsiz çatılmıştı.Kemikli yüzü kasılmıştı.Koyu kahverengi gözleri ne kadar boş bakıyor olsa da bu yaptıklarım onu bir hayli şaşırtmıştı.Gözleri önce kırmızı ruj ile boyanmış dudaklarıma kaydı,yüzümün her zerresini dikkatle izledi.Bakışlarımı ifadesiz,boş bakan harelerden çekip,gözlerimi titreyen bedene çevirdim.Kimse'den çıt çıkmıyordu.Ölüm sessizliği bu olsa gerekti.Parmaklarım yavaşça önümdeki korkak bedenin şah damarına dokundu.Orada akan kanı hissetti,bu his çok hoştu.Hamlem karşısında elimin altında ki beden transa girmiş gibi dondu kaldı.Alt dudağımı dişlerimin arasına aldım ve uzun manikürlü tırnaklarımı titreyen damara bastırdım.Ve bombanın pimini çekmiş bulundum. Kurgu bana aittir.Herhangi bir kopyalama durumunda yasal işleme başvurulacaktır.