Eğer dünyamı tanımlamam gerekseydi onu birkaç eşsiz parçaya bölerdim. Her birine ayrı sanrılar ve sancılar ekleyerek yok etmek istediğimi anlatırdım. İnsanları, büyücüleri, kadimleri ve asilleri bir kenara ayırır; büyülü yaratıkların tamamına aslında çektirmek istediğimden çok daha büyük bir azap çektirirdim. İşlerin karışık olduğunu söylemeliyim. Bir kurt bana bağlanırken ben babam yetmez gibi aşık olmaktan da kaçıyordum. Saraydan gelen görevlerle birlikte biricik veliahdımızla uğraşırken bir de sürünün dertleri beni buluyordu. Ancak bu talihsiz kurtların çok da şanssız olmadıkları belliydi: Çünkü fark ettiyseniz nefret ettiğim tüm ırkları sıralarken kurtadamları katmamıştım. Aslında... Onlarla ilk kez tanışıyordum. Şimdi başa alıyorum. Eğer Akalipto'da benim gibi kaçak bir asilseniz, olmayın.

Bir cariyenin intikamı nelere yol açabilir? İHANET SEVDİĞİ ADAMDAN GELDİ Ayana, İmparatorluğa cariye olarak gelmesinin bir nedeni vardı. Sevdiği adama yardım edecek, yüzyıllardır esaret altında olan halkını kurtarmak için çağlardır kayıp olan ejderhanın gözlerini bulacaktı. Sonunda görevini başarı ile yerine getirdiğinde sevdiği adam tarafından öldürüldü. YAŞAMAK İÇİN İKİNCİ BİR ŞANS Tanrısal bir varlıkla anlaşma yapan Ayana, askeri eğitim alan ve insanlar tarafından sevilmeyen Turina'nın bedeninde gözlerini açtığında intikamının detaylarını planlamaya başlar. Kendini cariye olarak imparatorluğa giderken bulduğunda bildiği geleceği kendi yararına kullanmaya karar verir. İstediği son şeyse imparatorun ilgisini çekmekti. İmparator ve suikastçisi ona ilgi göstermeye başladığında ise bildiği gelecek belirsizleşecekti. Üstelik ölümün insan hali olarak bilinen adama çekildiğini hissediyordu. Gelecek ve geçmiş birbirine girerken ruhu ona bilmediği bir yol gösterecekti. -------------- Kitabın instagram sayfası için 👇🏼👇🏼👇🏼 https://instagram.com/c2hofficialpage?igshid=ZDdkNTZiNTM=

Simsiyah dağılmış saçları, vahşi duran yüzü ve Onikse benzeyen gözleriyle Şifa'ya bakıyordu. Sanki onun insana dönüşmüş haliydi. Şifa'yı inceleyen gözleri yavaş yavaş öfkeyle dolmaya başladı. ''Sen onu benden çaldın. Şimdi bedelini ödeyeceksin.'' Şifa duyduklarıyla kaşlarını çattı ve etrafına baktı. Ona mı demişti? Durduğu tarafta Oniks ve kendisinden başka kimse yoktu. Acaba Oniks'e mi demişti? İyide ne çalmış olabilirdi ki? Buraya geldiklerinden beri Oniks'i gözünden ayırmamıştı. Bir ara uyumuştu o zaman çalmış olabilir miydi? Ne kadar obur olduğunu biliyordu. Kesin koyun, at ya da herhangi bir hayvanı midesine göndermiştir. Gözlerini kısıp Oniks'e baktı. Aynı anda Oniks de ateş saçan gözlerini karşısındaki adamdan ona çevirdi. Uzun dikenli kuyruğunu havaya dikmiş, her an karşısındaki gruba saldıracakmış gibi duruyordu. Oniks'in gri dumanlı gözlerine baktığında, Sıcak nefesini sinirle havaya bırakıp kuyruğunu salladı. Pekala huysuzluğu üstündeydi ama onun çalmadığını anlamıştı. Eğer o yapmış olsaydı çoktan suçlu çocuklar gibi gözlerini kaçırırdı. ''Sen neyden bahsediyorsun. Biz bir şey çalmadık.'' Şifa karşısındaki insanları süzdü hepsi de ona nefretle bakıyordu. Ama neden? Az önce konuşan adam ona doğru bir adım attığında Oniks'de dikenli kuyruğunu Şifa'nın beline sarıp onu kanatlarının altına aldı. Artık Oniks daha öfkeli nefesler alıyordu. Şifa, Oniks'in beline sarılı kuyruğunu yavaşça okşarken, ''Sakin ol Oniks'' dedi. Karşısındaki adam tekrar öfkeyle konuştuğunda ne duymayı bekliyordu bilmiyordu ama kesinlikle duymayı beklediği kelimeler bunlar değildi. ''Onu. Ejderhayı. Benim ejderhamı çaldın.''

Arkadaşımın ısrarıyla, reşit olmadığım için kimlik değiştirip hizmetçi olarak gittiğim bir parti... Hayatımın en büyük hatasıydı... .... Tam mutfak kapısına gelmişken biri elimi tuttu donup kaldım bu beklediğim son şeydi. ... "Eşim" dedi. ... Eşim mi? Ben mi? ... Kaşlarımı çattım ona döndüm. Karşımda yeşil gözlü siyah saçlı bir adamla karşılaştım. ... "Bu o Alfa değil mi?" dedim içimden. ... "Bu olamaz" dedi. Sanki bu olan şeye inanamıyor gibi yani tek değildi bende inanamıyordum. ... "Basit bir omega, bir hizmetçi benim eşim olamaz" dedi. Gözüm seğirdi bana basit bir omega bir hizmetçi demişti gururum tamamen ayaklar altına alınmıştı. ... "Bak ben-" dedim ama sözümü bitirmeme izin vermedi. ... "Burda olanları kimseye söylemiyeceksin söylesende inkar ederim." dedi ve hızla uzaklaştı. ... Ben Ebrar Williams. ... Ve beni küçümseyen herkes... ... Bunun bedelini öder. . . . Uyarı: Bu hikâye kan, şiddet, küfür, taciz, saldırı, ölüm ve karanlık temalar içerir.

Targaryen hanesi daha karmaşık , daha entirikalı ve tutkulu versiyonuyla karşınızda.

Yarı Azhuran yarı Estia'lı bir safkan genç kız. Düşman prensin kollarında kaderiyle dans ediyor. Peşinde bir kehanet, kalbinde bir yangın, sırtında yüzyıllardır bekleyen bir lanet var. O Kiera'ydı. Güç onun parmak izi olmalıydı.

"Zalimlikle öldüm, merhametle doğacağım " Vivian Dumchestier. Arganie İmparatorluğunun Arşidükü ile imaparatorun isteği üzerine evlendi, kendi isteği dışında evlenmiş olmayı gururuna yediremedi ve tüm kibrini nefretle evliliklerine kustu. Kocasını tanımaya çalışmak yerine düşmanlığı ve entrikayı tercih etti. Kocasını düşmanı olarak gördü öyle ki bu düşmanlıkla üvey oğluna zarar vermekten bile çekinmedi. "Vivian Dumchestier kocanızı ve oğlunuzu zehirlemeye çalıştınız, imparatorun adıyla idam edileceksiniz." "Ben yapmadım, ben değildim!" Vivian hırpalanmış halde darağacına doğru götürülürken gözleri rahibin yanında duran kocası ve üvey oğlunu buldu. Duygusuz bir şekilde hatta ona utançla bakıyorlardı. O kadar pişmandı ki , ikisinden de özür dilemek istedi ama artık çok geçti. Boynuna geçirilen bir ip celladın indirdiği kolla altındaki zemin kayarken Vivian'ın son gördüğü ona iğrenerek bakan kocasının bakışları oldu. Vivian ertesi gün gözlerini açtığında kendini evliliklerinin ilk yıllarında buldu. "Kocam ve oğlum bu hayatımda size tüm sevgimi vereceğim." Vivian bu hayatında iyi bir insan olmayı başarabilecek miydi?

"Kime, nasıl bir kötülük yaptın da kollarıma düştün?" Büyük Cadı Avı'nda yakalanan Larina; ailesiyle birlikte yanmak üzereyken kendini yabancı bir evrende, bir yabancının kollarında bulur. Kollarına düştüğü yabancı; yıkılmış Artevi Krallığının saklı, karanlık prensi As Valor Jarlan'dan başkası değildir. Tür: Fantastik Romantik

Bir insanın başına gelebilecek en güzel şeysin sen. Ama ben bir vampirim... ⚔️ "Kalbine kulak ver, Tanrıça. Dinle, tüm notaları senin için yakacağım." Parmağının ucunu göğsüme dokundurdu. "İki karanlık kalp. İkisi de nefretle dolu." Gözlerimiz birbirine değdiğinde aynı müzik, iki ayrı ruhta çalmaya devam ediyordu. "Dinle," dedi, sanki duyduğum her şey onun da kalbindeydi. "Bu bizim şarkımız. Her şeyi cehennem gibi yakıp kül edeceğim." "Neden?" "Çünkü bu benim resitalim. Kan resitali." (Kurgu, kitap ve karakterler tamamen "karanlık aşk" türüne hizmet etmektedir.)

"Ben bu noktaya bir hizmetçinin rahminden geldim. Oradan buralara kadar gelebildiysem daha nereye kadar ilerleyebileceğimi düşünün ve benden korkun." "Sırf kadınım diye beni bir kaleye attın. Tahtta hakkım olmadığını düşündün. Oysa senin görünmeyen ama en tehlikeli veliahtın bendim baba. Bunu göremedin. Kimse göremedi ama ben göstereceğime dair bir yemin ettim. Şimdi ise karşındayım ve sen ölmek üzeresin." Saray ve saray ötesi... Hepsi onun bir kız olarak doğmasından dolayı sevinmişti. Yeni bir veliahtın gelmemesi onları rahatlatmıştı ama bilmedikleri bir şey vardı. Kralın tek kızı olan Leylim kimsenin görmediği ve beklemediği bir veliaht olur.