Ο Πάρης Μυλωνάς είναι ένας γεμάτο μυστήριο σαραντάρης άντρας. Δεν λέει πολλά και δεν υποθέτει τίποτα. Είναι προϊστάμενος του Εγκληματολογικού εργαστηρίου, λατρεύει την νύχτα άλλωστε γι αυτό και δουλεύει μόνο την νύχτα και τον Sinatra. Του αρέσει να μιλάει μόνο μέσα απ'την δουλειά του και γι αυτό έχει εξιχνιάσει πάρα πολλές υποθέσεις με την ευφυΐα και το κοφτερό μυαλό του. Ένα μέλος της ομάδας του φεύγει, καλεί την Μυρτώ και συνεργάζονται άψογα, συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο και κάνουν το τέλειο δίδυμο. Απέχει απ τον έρωτα ή τουλάχιστον... Έτσι νομίζει. Μέχρι που ο πάγος γύρω απ την καρδιά του αρχίζει να λιώνει νιώθοντας πάλι κάτι για την Μυρτώ. ⚜ Εξώφυλλο: RmpK17 ⚜ 🥉 3η θέση: Χριστουγεννιάτικος διαγωνισμός βιβλίου.⚡🥉 🥇1η θέση: Audience winner. Wattawards 2021. ⚡🥇 ⭐𝐌𝐨𝐬𝐭 𝐈𝐦𝐩𝐫𝐞𝐬𝐬𝐢𝐯𝐞 𝐑𝐚𝐧𝐤𝐢𝐧𝐠.⭐ ⭐#1 murderer ⭐#1 έγκλημα ⭐#1 αστυνομικό ⭐#1 crime ⭐#1 detectives

Η Αγνή πέρασε όλη της τη ζωή κρυμμένη πίσω από βιβλία, σελίδες και ιστορίες που έμοιαζαν πιο απλές από τους ανθρώπους. Όταν οι καλοκαιρινές διακοπές τη φέρνουν σε ένα μικρό ελληνικό νησί μαζί με την οικογένεια της , το μόνο που θέλει είναι λίγη ηρεμία. Αυτό μέχρι να γνωρίσει τον Αλέξη. Εκνευριστικός. Αλαζόνας. Απρόβλεπτος. Και το σημαντικότερο : μόλις ένα παράθυρο ακριβώς απέναντι από την ιδία.

Τι θα γίνει όταν η αδελφή του κολλητού του αποφασίζει να του ταράξει την ζωή;

Ο έρωτας έχει μια δύναμη ασύγκριτη με οτιδήποτε άλλο. Μια δύναμη που μπορεί να χαραχτεί μέσα σου και να μείνει εκεί για πάντα. Η Δόμνα και ο Ιάκωβος γνωρίζονται από όταν μπορούν να θυμηθούν τους εαυτούς τους, έγιναν αχώριστοι, ερωτεύτηκαν πριν καν καταλάβουν τι σημαίνει πραγματικά έρωτας και μπλέχτηκαν σε δίχτυα από τα οποία δεν μπορούσαν να ξεφύγουν. Τώρα, είκοσι χρόνια μετά την πρώτη τους γνωριμία, δουλεύουν καθημερινά στον ίδιο χώρο, ισορροπώντας πάνω σε μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην φιλία, την συνεργασία, την συνήθεια και κάτι που δεν έσβησε ποτέ πραγματικά. Όλοι γύρω τους βλέπουν τα βλέμματα που κρατούν λίγο περισσότερο απ' όσο πρέπει, τα αγγίγματα που μοιάζουν τυχαία και την ένταση που γεμίζει τον χώρο κάθε φορά που βρίσκονται κοντά. Κανείς όμως δεν ξέρει πόσες φορές προσπάθησαν να τελειώσουν αυτό που τους κατέστρεφε και τους κρατούσε ζωντανούς ταυτόχρονα. Κανείς δεν ξέρει πόσες φορές δεν κατάφεραν να σωθούν από τα ίδια παλιά μοτίβα στα οποία πάντα γλιστρούσαν. Και, για άλλη μια φορά, ο ίδιος κύκλος άρχισε ξανά. Εκείνη να φεύγει. Εκείνος να μένει.

"Οι τελευταιές νότες του παλιού πιάνου στην σοφίτα έσβησαν όπως πεθάναμε και εμείς. " "Και οι τελευταίες νότες του πιάνου με το τραγούδι μας να παίζει πέθαναν και αυτές όπως η αγάπη μου για εσένα." ---------------- Από τότε που θυμόταν τον εαυτό της την τραβούσε το απαγορευμένο. Όντας σε μια σχέση τοξική εκείνη βρίσκει παρηγοριά στον απαγορευμένο καρπό της,στον πρόεδρο της ομάδας, που δεν έπρεπε πάση θυσία να βυθιστεί στην άβυσσο του. Η μοίρα όμως έχει το δικό της παιχνίδι και μπλέκεται περισσότερο όταν ξαφνικά θα πρέπει να αναλάβει την ομάδα που ο πατέρας της προπονούσε για χρόνια. Εκεί θα συναντήσει και εκείνον. Τον νάρκισσο που έχει κυριεύσει το μυαλό της για τους λάθος λόγους. Το ρόδι συμβολίζει την καλοτυχία. Τι γίνεται όμως όταν χαρακτηρίζετε και ως ο 'απαγορευμένος καρπός'; Μέρος I Narcissist & Interlude Ο Ναρκισσιστής και το Ιντερλούδιο. Μέρος ΙΙ Abysmal obsession Η απερίγραπτη εμμονή Μέρος III Pomegranate Το Ρόδι (2024- )

Η Δαναη ειναι μια έφηβη κοπελα στο πανεπιστήμιο.Τωρα ολοι θα πιστεύατε πως εχει ενα δικο της διαμερισματάκι και πληρώνει το ενοίκιο με τα δικα της χρηματα.Και ομως μενει με τους γονείς της και τον αδερφός της.Δουλευει ως σερβιτόρα σε μια καφετερια κοντα στο σπίτι της και λατρεύει τα παρτυ! Ελα ομως που σε ενα παρτυ έτυχε να πετύχει τον Στεφνο,τον player του πανεπιστημίου!Απο εκει και πέρα τα πραγματα σιγα-σιγα αρχίζουν και περνούν την κατω βόλτα.... Μεσα απο ενα παιχνίδι θα κριθούν ολα.Ετοιμοι για Vodkapong! 2/2/15-15/1/16 © All rights reserved Please don't copy the story

«Είστε πολύ όμορφη σήμερα!» Εκείνη, χαμογέλασε και κοίταξε προς το μέρος μου. «Και εσείς κύριε διευθυντά. Δηλαδή...σχεδόν!» Σταμάτησα να περπατάω και έκανε το ίδιο. Γύρισα το σώμα μου προς το μέρος της. «Σχεδόν;» Είπα με ένα αστείο ύφος. «Ναι. Σχεδόν.Ίσως τα μαλλιά σας». Είπε περνώντας τα λεπτά δάχτυλα της μέσα από τα απαλά μαλλιά μου. «Χμμμ...»αναφώνησε. Έκανε μια χωριστά στο πλάι και έφερε τα μαλλιά μου προς αυτήν την κατεύθυνση. «Τώρα ναι! Τώρα είστε κούκλος!» Συμπλήρωσε. Γέλασα. Προσπαθούσα εδώ και τόσες ημέρες να την ξεχάσω. Με την σημερινή της εμφάνιση, όχι μόνο δεν τα κατάφερα, αλλά τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Μακάρι να μπορούσα απλά να την τραβήξω προς το μέρος μου και να την φιλήσω. Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από επάνω της. Οχι βλάκα! Είναι η κοπέλα του κολλητού σου, όχι! *******************************************************

"Η συμφωνία μας θα έχει διάρκεια εξαμήνου και μέσα σε αυτό το διάστημα θα διαλύουμε μαζί τη ζωή σου βήμα - βήμα."δήλωσε ψυχρά και τα μάτια μου άστραψαν με απορία στην απειλή του. Το σχέδιο της Γκρέις Κίνγκστον ήταν άψογα σχεδιασμένο για να επενδύσει κανείς στη φαινομενικά πετυχημένη εταιρεία της. Ο Άντονι Σίντλερ σιχαινόταν τα ψέματα και η δική της απερισκεψία ήταν η καταλληλότερη ευκαιρία για να πάρει την εκδίκηση που χρόνια περίμενε. Από τη θανάσιμη εχθρό του. Αλλά το μίσος και ο έρωτας είναι δυο δυνάμεις μόνο φαινομενικά αμφίδρομες...

«Ντάρια δεν γίνεται να με φιλάς.»η φωνή του βγήκε περισσότερο βραχνή από όσο υπολόγιζε και είχε σχεδόν ανατριχιάσει. Τι στον διάολο; «Γιατί;»τα μάτια της γυάλιζαν στα δικά του, φαινόταν ικανοποιημένη. «Γιατί είπαμε ότι δεν έχουμε τέτοια σχέση. Δεν πρέπει να ξανά γίνει αυτό, εντάξει;» *** Ο Κωνσταντίνος Ιωάννου ήξερε πως ήταν η πιο απαιτητική υπόθεση που είχε αναλάβει ποτέ. Ο στόχος του ήταν να ξεσκεπάσει ένα κύκλωμα εμπορίου λευκής σαρκός και ήταν σίγουρος πως μπορούσε να δράσει καθαρά επαγγελματικά, όπως πάντα. Μέχρι να μπει στη ζωή του η Ντάρια, η κοπέλα που του δίνεται ως δώρο και θα τον κάνει να πάρει την υπόθεση πιο προσωπικά από κάθε άλλη φορά. Πρέπει να μείνει μακριά της αλλά ποτέ δεν ήταν άγιος και δε θα γινόταν σίγουρα μαζί της...

Όλοι ψάχνουμε το άλλο μας μισό. Όλοι ξέρουμε πως υπάρχει, πως είναι κάπου εκεί έξω. Ίσως το συναντήσουμε κάποια στιγμή, ίσως και όχι. Πότε θα ξέρουμε όμως ότι το έχουμε βρει; «Και αν κάποτε κάποιος σε πειράξει, όσο μακριά και να είμαι, θα τον σκοτώσω»