"Herkes öldürür sevdiğini, ve biz Kiraz çiçeğim, bu dünyaya birbirimizi öldürmek için gönderildik" Yankı Yıldırım..

!UYARI! BU KİTAP DA; SERİ KAÇIRILMA, HAPSEDİLME, KENDİNE ZARAR VERME, YOĞUN İNTİHAR DÜŞÜNCESİ, AĞIR DEPRESYON, SAĞLIKSIZ DUYGUSAL İLİŞKİLER, SAPLANTI, ÖLÜM TEHTİDLERİ, KANLI SAHNELER, VAHŞET, TRAVMA TETİKLEYİCİ OLAYLAR, İNSAN PSİKOLOJİSİNİN ÇARPIK YANSIMALARINI İÇEREN SAHNELER BARINMAKTADIR. Aynı metrobüse binen 6 gencin bindikleri metro aniden arıza verir, metro da ölüm ile yüzleşen gençler kurtulduklarını düşünmekte çok erken davranırlar.

adı aklımdan çıkmaz, yüzü aklıma gelmez. ey sevgili, yüzünü unutmaya başladım. ne olur ki güneşin ışıkları altında, sarı saçlarını bir kez daha parlatarak bana gülümsesen.

"yapma rüzgar benim dalgalarım seni yutar..." •Tüm hakları saklıdır•

Mona, bir Yuki-Onna kadar güzel değildi. Hatta bir efsaneyi andıran bir varlık da değildi. Ancak insanların onu gördüğünde hissettiği duygu, Yuki-Onna'ya rastlayan birinin dehşetinden farksızdı. Mona'nın gözleri, bir buzun altında sıkışıp kalmış ateş gibi parlıyordu; o ateş, her şeyi yakıp kül etmeye hazırdı. O bir efsane değildi. O bir gerçekti.

'𝘚𝘶𝘥𝘢 𝘣𝘰𝘨̆𝘶𝘭𝘢𝘤𝘢𝘬 𝘰𝘭𝘴𝘢𝘮, 𝘴𝘰𝘯 𝘯𝘦𝘧𝘦𝘴𝘪𝘮𝘪 𝘴𝘢𝘯𝘢 𝘷𝘦𝘳𝘪𝘳𝘥𝘪𝘮.' -ᴄ̧ᴀɢ̆ıɴ ᴀʀᴅᴇɴ ᴋᴇsᴋɪɴ