Hazel ma 15 lat i widzi Niedokończonych. To ci, którzy umarli z za silnymi emocjami i nie odeszli do końca. Mają tylko swoje wspomnienia. A każdy kontakt z żywymi kasuje jedno - im i jej. Zasady są proste: zmarły - czyli niedokończony przychodzi niespodziewanie, i kiedy pozwala mu na to energia. A ty czekasz. Proste? Nie zbyt. Kiedy jej babcia - jedyna osoba, która rozumiała jej dar - umiera, Hazel zostaje sama. Z pustką po pogrzebie, z listem od ojca, którego nigdy nie poznała, i ze zdolnością, która powoli kasuje jej życie. Bo co jeśli zapomnisz za dużo i znikniesz na zawsze?

Jullie ma piętnaście lat i już wie, jak to jest bać się własnego domu. W szkole jest nikim. W domu - za wcześnie dorosłą. Ojciec zniszczył jej dzieciństwo. Rówieśnicy próbują zniszczyć ją teraz. Matka robi wszystko, by ich ocalić, ale sama ledwo stoi na nogach. Jullie uczy się jednego: że przetrwanie boli. Że czasem trzeba być twardszym, niż się chce. I że nie każdy, kto się uśmiecha, jest bezpieczny. To nie jest historia o idealnym życiu. To jest historia o tym, jak nie pozwolić się złamać.