«πάντως αν ήσουν ντετέκτιβ, θα ήσουν πολύ κακός στην δουλειά σου» Ένα πονηρό χαμόγελο απλώνεται στα χείλη του. «έτσι λες;» «ε βέβαια. Αφού σε κατάλαβα με την μία» Αποκρίνομαι, γέρνοντας ελαφρώς το κεφάλι μου στο πλάι. Δείχνει να διασκεδάζει μαζί μου. Είναι μυστήριο τρένο, αλλά που θα πάει....