"Bazen en karanlık sırlar, en parlak umutları taşır." Karaca, adını ve geçmişini arkasında bırakıp kendine bambaşka bir hayat kurdu. Ama onu asla bırakmayan bir şey vardı: vicdanı. Yıllar sonra, bir genç kızın hastalığı ve gölgeli bir adamın öfkesiyle geçmişine dönmek zorunda kaldı. Atilla Tan Yalçındağ için Karaca bir ihanetti. Şimdi ise, kardeşini kurtarmak için tek umut. Nefretle başlayan bu yol, onları gölgelerden geçirip tan vaktine çıkaracak mı? • Nefretle başlayan aşk • Sahte ilişki • Psikoloji • Kapanmamış yaralar • İkinci şans • Derin karakterler • Travma ve iyileşme 🧡🌅💜 Tan Vakti'ne hoş geldin. 💬 Kalbini, yorumunu ve varlığını bırakmayı unutma.

!!️ 1. UYARI !!️ Bu kitap kesinlikle hayal ürünüdür içinde geçiten her şey bir kurgudan ibarettir ve bu kitap okurken bunun bir fantastik kitap olduğunu unutmadan okumanızı tavsiye ederim. Bu kitap için yıllarımı harcadım umarım beğenirsiniz iyi okumalar dilimm🌸🍁 !!️ 2. UYARI !!️ Bu kitabın yazım dili Postmoderndir. Postmodernde sıralamaya önem verilmeyen bir edebiyat akımıdır, yanı kitap bir krolonojik sıraya göre gitmeyecektir. Normalde okuduklarınızdan farklı bir kurgu ile farklı bir yazım dili seni bekliyor. Umarım okurken keyif alarak okursun💗 İyi okumalar dilimm🌸🌹💞 Değil: Yeni bölümler her hafta çarşamba günü geleciktirr🌷🍁 Sıralamalar(03.02.2026) #1 epik fantastik #1 havva #1 yasaklar #1 zıtlık #1 fantastikdünya #1 diyarlar #1 kabil #1 kutsalkitap #1 cezalar #1 daisuke #1 habil "Göklerde yasalar yazıldı, yeryüzünde zincirler dövüldü. Aşkın yasak, itaatin zorunlu olduğu bir evrende; üç lanetli varlık, bir kader meleği ve bir modern dünya sığırağı... Daisuke sadece bir ada değil, tanrılara kafa tutanların oğlu kalesidir. Şafak yüksekdeğinde, ya hepimiz ışığa kavuşacağız ya da karanlıkta ebediyen kaybolacağız." Kendi mitolojisi, kozmolojisi ve kuralları olan özgün bir karanlık fantastik destanı.

Dünyanın kurulup Havva ve Adem'in insan soyunu başlattığı günden beri bu böyledir bilirsiniz; ülkeler şehirleri, şehirler hikâyeleri taşır. Hikâyeleri toprak alır, saklar. Toprak eker, biçer. Yetiştirir. Nesiller boyunca aktarır, izler bırakır. Doğumlarla başlar her şey, ölümlerle biter Kader denen kavram tam da bu noktada sorgulanır, Kader sonu başından yazılmış bir hikâye midir, yoksa insanın seçimleriyle şekillenen belirsiz bir metin mi? Sizi bilemem doğrusu, ancak Müjgan o gece yaşanılanlar sonrasında kaderin ipinin kul eline geçmediği sürece, her şeyin boş bir inançtan ibaret olduğunu düşünüyordu. İyilik sizi sona getirebilir veyahut kötülük sizi başa getirebilirdi. Son, bir kulun eline geçen ip yüzünden başa gelebilir, doğumlar ölüm, ölümler yeni bir başlangıcı beraberinde getirebilirdi. Onun sonu kızının başlangıcı olacaktı, Bir ölüm bir doğumu beraberinde getirecekti. Yaşayacak, görecek hikâyesini toprakta arayacaktı. **** Biraz soluk mavi, çokça sarı.

Bazı yaralar zamana değil, bir insana emanet edilir. Geçmişin karanlık yüzüyle küçük yaşlarda yüzleşen Eva Güneş Kunt'un, hayatı annesinin onu terk etmesiyle altüst olur ve gençliğinin baharında yaşamak için kendine nedenler bulmaya başlar. Ancak bir Kasım günü henüz yirmi üç yaşındayken tanık olduğu olayın etkisinden kurtulmak için kaçmaya başlar ancak yüksek bir yerden düşer ve gözlerini açtığında kendini hiç bilmediği bir kasabada, karanlığın ortasında bulur. Çünkü benliği dahil geçmişine dair hiçbir şeyi hatırlamamaktadır. Yüreği yalnızca geçmişi hatırlamak için çarpan Eva'nın kalbine başka bir kalp dokunur: Kutlu Han'ın kalbi. Ancak Eva'nın asıl sınavı tam da bu zamanda başlar. Bir seçim yapmak zorundadır: Aşk ya da itiraf... Beyazın ve siyahın, gecenin ve gündüzün, ışığın ve karanlığın aşkın ve itirafın dans ettiği bu büyüleyici müzikte "Ebediyet Çarkı" dönmeye devam ediyor... ‣Tetikleyici unsurlara yer verilmiştir.

VURGUN I, Kelebek Çiçekler çok yakında Lapis Yayınları ile raflarda!.. Geçmiş; yazılmayı bekleyen bir romanın ilk cümlelerini kulağıma fısıldadığında kurtarıcım olan adamın rahesinde ağzımdan akan kan vardı. ''Seni bulduğum gün kollarıma almasaydım, bunca kan durmazdı,'' dedi, sesi çığ düşüren dağların aşınmaz karlarını taşıyordu. Dağlar onun yuvasıydı, sinesine sakladığı yalnızlık ise bendim. Ondan ağabeyini alan acımasızlar benden de zihnimde taşıdığım hatıraları almıştı. ''Seni bulduğum günden sağ kurtulurdum ama affet, Leylifer. Sadece enkaz altında kalırım sanırken, sana bakarken titreyen sol yanımdan vuruldum.'' Bir eşikten öbürüne atlarken anladım; kanatları siyah benekli, kırmızı zehirli kelebek, ben senin dağlanan yarana vurgundum. Eğer bir gün ümit etmekten vazgeçecek olursan hatırla; göğsünün içindeki ağrılar seni bulduğum uçurumun kalbinde sızlamaya başlar. 🌨

Doğum gününde terk edilen Meyra Akay, hayatını değiştirecek bir gerçeği öğrenir. Çaresiz kalan Meyra'ya umut hiç beklemediği yerden doğar. Aynı hastanede çalıştığı ve sürekli didiştiği doktor Yaman Yürekli, yıllardır aşık olduğu kadının en büyük destekçisi olur. Bu süreçte yaptıkları anlaşmalar ikisinin arasında kalsa da bazı anlaşmaların altında aklı karıştıran bir gerçek yatar.'

*Sus Çizgisi basılmış bir eserdir.* . O kadar zıtlardı ki, biri kor iken diğeri serinleten bir içim su gibiydi. İşin aslı da buydu zaten. Denge zıtlık gerektirirdi. Yanarsan denge bozulur, yakarsan tek kalırsın. Onu olduğu gibi bırak, avuçlarına dolsun. Seyre dur, sustuğun zamanların acısını o çıkartır. ☯ Genç kız, ölen babasının hattını kapatsa dahi yazmaktan vazgeçecek gibi durmuyordu. Tek tik çifte döndüğünde kader çizgisi onun için bir kez daha kırıldı.

Hemdem; canciğer olmak, çok yakın dost, yoldaş olmak anlamına gelmektedir. Birlikte, manasındaki 'Hem' kelimesiyle, nefes, can, zaman manasındaki 'Dem' kelimesinden oluşmuştur. Hemdem olunan kişi ile aynı zamanda yaşamak, aynı nefesi almak, bir can olmak anlamına gelmektedir. *** Kurşunların arasında tanışacak, gerçeklerin peşine düşüp, sır perdelerini aralarken farkına bile varmadan birlikte bir yola çıkacaklar. Zaman usulca geçip gitse de onlar birbirlerinden gidemeyecekler. Çünkü gönülden gönüle yol aldıklarını, birbirlerine can, nefes olduklarını anlayacaklar.

Bedenini öne doğru büktü ve koyu kahvelerini kısarak dudaklarını büyük bir yavaşlıkla alnıma dokundurdu. Tam da o anda midemin aniden kasıldığını hissettim. "Eğer benden istediğin gerçekten buysa, abin olurum." Sarfettiği sözler ile kulaklarımda bir uğultu ve hemen ardından boğazımda bir yanma meydana geldi. Onu göğüsünden tutup kendimden uzaklaştırmak ve bu yakınlığın gereksiz olduğunu savunmak istedim ancak dudakları temasını kesmeden ve onu itmemden gram etkilenmeden sürtünerek burnumun ucuna kadar indi. "İhtiyaç duyduğunda, baban olurum." Dudakları burnuma küçük bir baskı uygulayarak kısa süreliğine tenimden ayrılırken çok geçmeden sıcak dudaklarının varlığını yanan yanaklarımda hissettim. Göğüsümde binbir çabayla canlı tutmak için çabaladığım, özenle sakladığım o minik kuşun kanatlarını delicesine çırptığına şahit oldum. Yutkunuşlarım arttı. Nefes alış verişlerim hızlandı. Dudaklarını aralayıp kısa bir nefes aldığı esnada burnunu bir kedi misali usulca yanağıma sürttü. "Sığınmak isteğinde, liman olurum." Ilık nefesini sertçe dışarı bırakarak aralık dudaklarımın arasından içeri sızmasını sağlarken kollarının arasında titredim. "Korktuğunda, kalkan olurum." Dudakları temasını kesmeden bir yol izlercesine dudaklarımı es geçip çeneme ilerledi ve bir sonraki durağında yumuşak bir baskıyla çeneme yaslandı. "Ne olmamı, neyin olmamı istiyorsan o olurum." Başını aşağıya eğmeden hemen önce bakışlarını gözlerime çevirerek yüz ifademi dikkatle inceledi. Rahatsız olup olmadığımı kontrol ediyor olmalıydı. Değildim. Biraz garip hisler içindeydim ancak bu senelerdir hissettiğim huzursuzluk, rahatsızlık ya da korku hislerine hiçte benzemiyordu. "İhtiyacına, isteğine göre şekillenirim ama bu durum kocan olduğum gerçeğini değiştirmez."

"Benim..." dedim gözlerim anlık dudaklarına kayarken. Etli dudaklarının üzerindeki su taneciklerini diliyle temizlediğinde gözlerim gözleriyle buluştu. "...korumam ol, Kara Yağız."