17 yıl sonra hastanede karıştırıldığını öğrenen Mehir DNA testi ile kendisini birçok tanımadığı yüzün içinde bulur. Herkesin bildiği bana göre şans vermeniz gereken gerçek ailem kurgusu. *Yazıldığı gibi düzenleniyor da. *Kitabın konusu genel kitaplar ile aynıdır benzer karmalar olabilir. İlerleyen bölümler tamamen bana aittir. Çalınma vb. durumlarda şikayet edilecektir. *Kitaba şans vermeniz gerekiyor bence.

Genç yaşta evlenip, çocuk yaşta anne olan bir kadının, herşeyden çok sevdiği kocasını kaybetmesiyle, çocuğunu tek başına büyütmeye başlar, eşinin ailesi oğullarının, ölümünden sonra genç kızı suçlar, Eylül tam pes etmişken bir güneş doğar, abileri eylüle kanat gerer Bu hikaye Eylül'ün ve sametin imkansız aşkına yazılmıştır. Hadi gelin beraber öğrenelim neler olucak

Yıkık bir hayat daha ne kadar yıkılabilir ki? 17 yıllık ailesinden sevgi görmeyen adelya belki gerçek ailesi onu Sever umudu ile gider gerçek ailesine... Ama nereden bilsin gerçek ailesi zaten kendi kızlarına bağlı ve ondan ayrılmak istemediğini... ___________________________________ "Her sevgi bir ihanet ile başlar ade" ~D ____________________________________ Klasiğin dışında bir kurgu okumak istiyorsan buyur içeriye davetlisin Wattpad de yayınlanan ade adında ilk kitaptır

"Hepimiz kızımız için, kızımız hepimiz için..."

Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayar yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Efser Elvin Erçil; bu benim hayatım. 03.01.2025 🍪

" çok garip değil mi ? " " garip olan ne ? " dedim Rüzgar abime dönerek. " birden hayatımıza girmen" demesiyle Bulut abimin kaşlarımı çatarak ona döndüm " senden önce 3 kişiydik bir kız kardeşimiz olduğundan bile habersizdik " diye devam ettirdi Toprak abim. " her şey sizin için ne kadar garipse benim için de öyle eskiden yalnızdım , sonra babamla tanıştım" dedim ardından hafifçe güldüm " başlarda pek iyi anlaşmadık ama sonra gerçekten iyi bir baba kız olduk. Sonra birden siz geldiniz sizlede başta pek iyi anlaşmadık ama " dedim yine gülerek onlarda gülümseyerek beni dinliyordu " şimdi bu haldeyiz " dedim Biraz birbirimizle bakıştık ardından hepimiz güldük

İstanbul'un taşı toprağı altın diyorlar ya, o eskidenmiş. Boşuna heveslenmeyin, altınları kapan kaptı. Bize sadece taşı toprağı kaldı. Olsun, biz payımıza düşen taşı da toprağı da sevdik. Sen sahiplenirsen olduğun yeri, orası da seni sahiplenir. Tıpkı bizim mahalle, bizim çocuklar gibi. Biz beş kişiyiz, ama beş kişiden ibaret de değiliz. Birlikte bir yola girdik. Yolumuza çok engel çıkacak, bunu biliyoruz. Ama kolay kolay da vazgeçmeyeceğiz. Ne olursa olsun, bu yolda birlikte olacak ve birlikte yürüyeceğiz.

bir kızın yetimhaneden sonra gerçek ailesini bulması ve yaşadığı olaylar . . . . . . . ilk kitabım hatam varsa yazın.