Özgür olmak isteyen bir kadın ve onun özgürlüğü olmak isteyen bir adamın hikayesidir. İçinde küfür gibi rahatsız edici kelimeler içermektedir. Öylesine yazılmış özensiz bir kurgu değildir. Başka kitap-yazar ve karakterlerinden bahsedilmesi durumunda bunu yapan hesaplar engellenecektir. Yazar şahsına veya diğer okurları kitap'a ve yazara karşı kışkırtarak ithamlarda bulunan tüm kullanıcılar engellenecek ileri gidilmesi durumunda gerekli yerlere bildirilecektir. Daha önce böyle şeyler yaşamadım ama uyarı yapmakta fayda var. Kurgunun ismi dahil konusu da wattpad veya diğer platformlarda bulunmamaktadır. Benzeri büyük bir ihtimalle kopyadır. Çalmayın. 07.02.2025 Tarihinde yayınlanmıştır.

Bilinmeyen Numara: Son günün. Siz: Yarın da olur mu? Kuafördeyim ya şu an. Boyayı sürdüler saçıma. Sonucunu görmeden ölemem, kusura bakma.

(Yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektedir.) Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

Geçmişin kanlı gölgeleri altında filizlenen, tehlikeli ve karşı konulmaz bir tutku... Sessiz İhanet, birbirine görünmez zincirlerle bağlı olan Eylül ve Lucas'ın karanlık dünyasını aralıyor. Sırların birer birer gün yüzüne çıktığı, aşkın gerilimle, sadakatin ise ihanetle sınandığı bu Dark Romance (Karanlık Romantizm) hikayesinde; her adım bir uçurum, her yakınlaşma bir yangın başlangıcı.

Annesinin işi nedeniyle İzmirden İstanbul'a taşınan Rüya Yıldırım yeni okulunda , yeni arkadaşlar edinir. Fakat Emir Ege ile kurduğu arkadaşlık planladığı gibi ilerlemez

4 üniversite öğrencisinin yurtdışın da çıktıkları gezide kaybolmalarıyla başlayan aşk hikâyelerini konu alır. !Bu kurgu eğlence amaçlı yazılmıştır.

Alara... Bir telefonla hayatının yalan olduğunu öğrenir. Onu büyüten kadın ve adam mı demelıyız yoksa hayatı cehenneme çevıren mı Ailesı değildir. Gerçek ailesi ise- Herkesin adını bildiği, gücünden korktuğu bir aşirettir: Karahanlılar. Yeni bir hayata adım atar. Yabancı olduğu bir evde... Kendine ait olmayan bir soyadının içinde. Ama asıl gerçek- Daha karanlıktır. "Abim" dediği Barlas'ın ölümü... Bir kaza değildir. Bir ring. Silinmiş kameralar. Ve saklanan bir gerçek. Alara... Geçmişiyle yüzleşirken, Ailesine alışmaya çalışırken, Bir yandan da o gecenin sırrını çözmek zorundadır. Çünkü bu hikâyede- Bazıları sadece kaybolmaz. Öldürülür. Ve bazı gerçekler... Kan dökülmeden ortaya çıkmaz.

"Leyla!" Günlerin yer değiştirdiği o saatlerde, gecenin en karasında, bir ruhun kilitli kalmış sokaklarındaydık. "Burada ne arıyorsun?" Başkası için kül olan bir yüreğin yeniden yanacağını düşünmezdim ona kadar. Sigaranın külünün düştüğü zeminde ayağının ucuyla geçmişin izlerini sildi sanki. "Seni tanıdığım o günden beri açılan kapıların, çıktığım yolların sonu hep sana varıyor." Bir tebessümün kıyısında var olup orada yok oldum. "Belki benim de çıkmazım sensin. Leyl'im, Leyla'm, gecemin karanlığı, çıkmazım..." Onun kurduğu anlamların benim cümlelerimin üzerini örttüğünü hissettim. O çıkmazda onunla kalmaya gönüllü gibi "Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Seni." Dedi. ... Leyl... Leyla... Gece saçlı güzel kadın...

"Artık o kelimeyi duymayacağım Hevin. Unut o bağı." "Kolay mı sanıyorsun? Düne kadar abimin arkadaşıydın, yüzüne bakmaya utandığım Aza Abi'mdin benim! Şimdi hangi hakla karşıma geçmiş eşim olacağını söylüyorsun?" "O 'abi' dediğin adam, abinin kanını akmaması için seni bu konağa gelin aldım. Farkında değil misin? Eğer bu kapıdan gelinlikle girmeseydin, o çok sevdiğin abini beyaz kefenle gömecektin." "Bu bir kurtuluş değil ki... Sen beni diri diri bu konağa, bu töreye gömdün." "Ben seni gömmedim Hevin. Ben senin için namluların önüne geçtim. Şimdi sil o gözyaşını ve dik tut başını. Miroğlu aşiretinin gelini ağlamaz."

Buse'nin hayatı, bir bayram ziyaretinde mahalleden taşınan çocukluk düşmanını görmesiyle tamamen değişir...