Efe gece vardiyasında çalışıyordu, Arda ise her gece aynı saatte ortaya çıkıyordu. düz yazı

Efe: Sayın bezmenler açar mısınız kapıyı. Efe: 3 yıldır görüşmediğiniz dostunuza bir bardak su ısmarlarsınız belki.

"Ben sana hiçbir kötülük yapmadım. Sen bana inanmadın. Beni dinlemedin bile. En yakın arkadaşını dinlemedin sen!" Bana doğru bir adım attı. Gözlerime baktı. "Senin neyini dinleyeceğim ben. Yaptığın her şey ortada işte." Bir şeyler söylemek için ağzımı açacaktım ki işaret parmağıyla beni susturdu. "Seninle uğraşacağım Efe. Pişman olacaksın. Bana yaptığın şeylerden ötürü pişman olacaksın. Her sabah aynı pişmanlıkla uyanacaksın. Benden nefret edeceksin." Eline vurarak yana ittim. "Artık senden nefret ediyorum zaten. Benim de senin gibi bir arkadaşım yok." "İyi." dedi. Beni baştan aşağı süzdü. "Bence de nefret et. Yapacaklarımdan sonra daha da nefret edeceksin zaten." Kaşlarımı çattım. O, arkasını dönmüş giderken son sözlerimi söyledim. "Sen bana hiçbir şey yapamazsın."