"මම ඉන්නවා." 🎨 "මම දන්නවා." ♟️

දෙව්සකුණ࿐ 𝕄𝕆𝕌ℝℕ𝕀ℕ𝔾 𝔸𝕍𝔼𝕊 ᴮᴸ 💫🦢 " මොකද මේ?! " අතපයේ තාම පැල්ලම්.. එදා ගලේ ඉදලා මදුරුවො කාල.. " මදුරුවො... " " ගෙදර නෙට් එකක් නැද්ද? " " කොල්ලො එක්ක කැලේ පැන්නා.. " " ආහ්... ඇත්තද? උබ නං උඩ එල්ලල ගහන්නෝන සුදූ.. කෝල් කරනකොට නං කිව්වෙ... අඤේ අයියේ මම මේ පාඩම් කරනවා නෙ..හ්.. කියල.. " " ගියාම උඩ එල්ලල ගහන්න ඒකට.. " මං කනට කරලා කියල ඈත් වුණා. අයියා මගෙ පස්ස කෙනිත්තුවෙ හෙල්මට් එක මට දාල ඔලුව පිටිපස්සට අතකින් ගහන්න කලින්.. " යමංකො.. " " අයියෙ... " " ම්ම්.. නගින්න නගින්න පරක්කු වෙනවා ඉතින්. " " I love you අයියෙ.. " මං අයියගෙ බයික් ජැකට් එකට ඔලුව තියලා හේත්තු වුනා ආයෙම.. මට ඇති හිතුන්නෑ.. " තමුසෙට මං ආදරේ තරං දන්නෙ මං ම විතරයි මගෙ හංසයො.. " 💫🦢 | දෙව්සකුණ | ~ COMPLETE ~ BOYS LOVE ~ NON-FF ~ NON-MPREG ~ REALITY NOVEL

පෙනෙන ලෝකයෙන් එහා නොපෙනෙන මානයකට...

"අම්මා කිව්වා අපිට බ..බෙක් ගේන්න කියලා..?"

"ආදරෙයි නම් තව මොන මඟුලක්ද කියන්නේ?"

...එක අතකින් අර වේලුනු මල් පිරුන අපේ සංසාර කතාවත් දරාගෙන.. අනිත් අතින් ඒ සංසරෙම මාව පතන් එන මගෙ පාදපරිචාරිකයවත් දරාගෙන.. එක ගානට අඩිය තියලා වෙරළ දිගේ ඇවිදන් ගියේ කිරි පෙන ගැහුනු රැල්ල වදින දිහාවට....

Falling... ඒක වුනේ මම එයාව දැක්ක පළවෙනි වතාවේ නෙමෙයි. දෙවෙනි වතාවේ තියා සියවෙනි වතාවේවත් නෙමෙයි... හැබැයි අර ගැඹුරක් පේන්නැති, හැගීමක් දැනීමක් ගෑවිලාවත් නැති තද කලු පාට ඇස් වල, මගේ ජීවිතේ පළවෙනි වතාවට කදුලු පිරිලා තියනවා දැක්කමයි. යුවාන් ආග්රව් ෆර්නෑන්ඩෝ. එයාට ගොඩක් අය කැමතියි. ඒ ගොඩක් අය අතරේ මමත් හිටියා. හැබැයි ඒ කැමැත්ත අර "ආදරය" කියන බරපතළ වචනෙ හරියකවත් තිබ්බේ නෑ. මන් එයාට ආදරය කරනවද? - මන් ඇත්තටම ඒක දන්නෑ. එයා මට ආදරය කරනවද? - කොහෙත්ම නෑ. මට එයාට ආදරය කරන්න ඕනිද? - ඒකත් මට තේරෙන්නේ නෑ. එයා මට ආදරය කරනවා දකින්න මට ඕනිද? නෑ...මම හිතන්නේ...නෑ. හැබැයි එයාගේ ජීවිතේ නැතුව බැරි කෙනෙක් වෙන්න... එයාට කවදාවත් අමතක කරන්න බැරි කෙනෙක් වෙන්න... එයාගේ අර හරිම කලාතුරකින් දකින්න ලැබෙන ලස්සන හිනාවට හේතුවක් වෙන කෙනෙක් වෙන්න... අන්න ඒක තමයි මට ඕනි කලේ. ❝ You were never mine...but I kept falling for you like you were.❞

*කියන්නකෝ එකමත් එක රාජධානියක හිටපු කුමාරිකාවක් දුප්පත් කොල්ලෙක්ට ආදරේ කලාලු.කුමාරිව අයිති කරගන්න ඔටුන්නක් නොතිබ්බට එයාලා වෙන් වුණේ නෑලු මොකද කුමාරි මාළිගාව අතෑරලා ඒ කොල්ලා එක්ක ආවාලු.ඊටපස්සේ එයාලගේ චූටි කුරුළු කූඩුවට නිවනක් නැති වෙන්න පැටව් තුන්දෙනෙක් ලැබුනලු.චූටි පැංචියෙකුයි පැංචො දෙන්නෙකුයි.එයාලා හරිම දග නෝටි ලමයි වගේ ලොකු වුණාලු.එයාලට ආදරේ කරන්න අයත් හිටියලු.ඒත් ලෝකේට එයාලව ගැළපුණේ නෑලු.එයාලා මුරණ්ඩු වුණාලු.කවුරුත් කියන දේ ඇහුවේ නෑලු.ලෝකේ ටික ටික නපුරු විදිහට එයාලාව වෙනස් කරන්න හැදුවලු- *අනේ ඇයි ඒ?...එයාලා වෙනස් වුණාද කියන්නකෝ? මං දන්නෑ Hash පොතේ එච්චරයි තිබුණේ.දැන් නිදාගන්න මහන්සීනේ-...ඇයි මේ අඩන්නේ? *මට ආදරේ හිතුණා එයාලට ඒකයි.

අපි හැමෝගෙම ජීවිත ගෙවිලා යන්නේ එකකට එකක් වෙනස් අපිටම ආවේණික තාලයකට කියලා මම කිව්වොතින්.. ඉතින් අපිටම ආවේණික ඒ තාලය ඇතුළෙත් එක එක විදිහෙ මාත්‍රා තියනවා.. එතකොට අපි හැම නිතරම අත්පුඩියක් ගහලා ජීවිතේ තාලේ අල්ලන්නේ ඒ ප්‍රධාන මාත්‍රාවලට විතරමයි නම්.. ඒත් එතකොට අනිත් මාත්‍රා..? ඒ ගැන මොකද හිතෙන්නේ..? ඒවා ඒ තාලේ ඇතුළෙ නැතිව නෙවෙයි. හැබැයි අපි ඒ මාත්‍රා ගොඩක් වෙලාවට නිශ්ශබ්ද කරනවා.. ඒත් එහෙම කරන්නම ඕනෙද..? ඒ මාත්‍රා වලට මං තව නමක් කියන්නම්.. "හැඟීම්.." - මෞන The Silent Offbeats This story is rated Mature and intended for readers aged 18 and above. It contains mature themes, including same-sex relationships and intimate content in later chapters. Reader discretion is advised.

හුස්මටත් වඩා මෘදු හැඟීමක්.! Start : 11.11.2025