"Karşımda soyunmanı umursamayacağımı daha önce de söylemiştim." Sözleriyle kaşlarım çatılırken kalp atışlarım hızlandı önceki sözleri aklıma doluştu. Doğru,söylemişti. Madem öyleydi benimde soyunmamda sakınca yoktu. Yanaklarımın yanacağını, sonrasında utançtan öleceğimi bilsemde derin bir nefes aldım ve üstümdeki gecelikten kurtuldum. Yaman bunu beklemiyor olmalıydı ki gözleri şaşkınlıkla aralandı bakışları değişti. "Manyak karı." Ağız içindeki homurtusunu işittim. Karşısında bir sütyen ve külot ile duruyordum.Kulaklarım yanıyordu kalbimin hızlı çarpıntısı göğsümü deliyordu ama bu zihnimde rahatsızlık yaratmıyordu. Fenalaşan aklım değil kalbimdi. • ➦Dönem kurgusudur. Yetişkin içerik (+18) barındırmaktadır.

"Bak, sana ölümle tatlanmış bir armağan getirdim. Bir ısırık alır mısın?" Ölüm, siyah kutularla kapılarına dayandı. Biri ihaneti, biri aldatmayı, diğeri ise yıkımı taşıyordu. Dünyayı soytarıların, hokkabazların ve palyaçoların yönettiği bu evrende, Morai Örgütü'nün en değerli oyuncağı Karaca Demirer'dir. Örgütün tek kadın varisi olan Karaca, yıllardır kuklacı büyükbabasının ve görünmez iplerle hayatları yöneten babasının yazdığı senaryoya göre yaşamaktadır. Kaderinin çoktan çizildiğine inansa da içinde hâlâ özgürlüğe ulaşma umudu taşır. Tek isteği, Morai'den kaçıp manevi kız kardeşi Yeşim'le birlikte yeni bir hayat kurmaktır. Ancak umut, tek kurşunla paramparça olur. Yeşim, Karaca'nın gözleri önünde kalbinden vurularak ölür. Kaçış planı yine gerçekleşir fakat yanlış bir araç bagajı, Karaca'yı Morai'nin bile adını fısıldamaktan çekindiği karanlık bir oyunun içine sürükler. Üstelik yanında, örgütün varlığını inkâr ettiği tek adam vardır: Kuzgun Aslan. Artık önünde yalnızca üç hedef kalmıştır. Yeşim'in katilini bulmak, babasının kurduğu kukla düzenini yıkmak ve asıl kuklacının istediği kayıp palyaçoyu zaman dolmadan ele geçirmek. Çünkü Sirk Cadısı kapıya çoktan dayanmıştır. Elindeki siyah kutunun içinde tek bir oyun vardır. Ve o oyunun kazananı hiçbir zaman yaşamazdır.

Yaş farkı içerikli kurgudur. "Yani dün gece, uyumuşum ya ben, şey işte odama..." diyerek gerisini getiremediğimde dilimi ısırdım sertçe. Utanç ısısı tüm yüzüme büyük bir hızla yayılmaya başladığında niye onunla bunu konuyu konuşmak için çalışma odasına kadar geldiğimi sorguluyordum. Ah merakına yenik düşen salak kafam. "Evet, pamuk prenses bir türlü uykudan uyanamayınca ben de çareyi yatağa taşımakta buldum." Tane tane vurgular gibi söyledikleriyle transa girmiş gibi onu dinliyordum. "Ama prens pamuk prensesi öperek uyandırıyordu, yatağa taşımıyordu ki." Dediklerimi idrak ettiğimde gözlerimi şaşkınca açarak kalakalmıştım. Düşündüğüm şey benden bağımsız dudaklarımın arasından uçup gittiğinde kendime küfr ettim. Sesli düşünmem utanç yüzünden domatese dönüşmeme neden olmuştu. Dilinin ayarını sevsinler senin Maysa... Karşımdaki adamsa dudaklarını kıvırarak tepki vermişti söylediğim şeye. Gözlerimi kaçırdım. Off, nasıl bakacaktım şimdi ben onun yüzüne? "Bir dahaki sefere prensin yolundan ilerleyeceğimden emin olabilirsin." Alaylı sesiyle dedikleriyle iyice şaşkına dönerek gözlerimi gözlerine çıkardım. Maysa❤Esat

'Evet' dil bunu söylesede yüreğim başıma gelenler için yanıyordu. Neden bunları yaşamak zorunda kalmıştım ki. Ah doğru ya beni büyüten ailenin evletlarını kaybetmemesi için ve sevdiğime zarar gelmemesi için. 'Duydunuz şimdi kıyın şu nikahı' kulaklarımdan sızan sesinin tonu ne kadar da acı vericiydi. Bir daha yüzüne bakmadan nikah memurunun söylediklerine odaklanmaya çalıştım. İçim kan revan kusarken umutlarım bir bir arkasını dönüp karanlığa haps olmaya başladı. 'Tamam Bedirhan bey' adını beynimin en kuytu köşelerine yazdım. Geçmişimi geleceğimi elimden alan adamın... ~~~~~ Sırtımda ki ürperti hala beni izlediğini gösteriyordu fakat kılımı kıpırtadacak halim kalmamıştı. Bütün gece uçsuz bucaksız siyahın gölgesinde gelmesini beklemiştim. Oturduğum koltukta ki minder bedenime ok gibi batarken, denizin dalgasını net bir şekilde görebiliyordum. Yüreğimde de aynı bu şekilde şiddetli dalgalar vardı. Bıkmadan usanmadan şiddetle vuruyordu darbelerini en kuytu köşelerine. 'Bakmayacak mısın Elfida' bakmak istemiyordum. Tekrar boynunda ki morluğu görecek gücüm yoktu. Bıkmıştım artık o izleri görmekten. Onlara bir kılıf uydurmaktan. Sahi ne zaman sevmeye başladım ki bu adamı da ona böylesine kapıldım... Annesinin ayaklarını öptüğünde mi? Kardeşinin kanlı gömleğini bir avuç toprağa sığdırdığında mı? Ya da bir gecenin karanlığında dizlerime döktüğü göz yaşlarında mı? Ne acıdır ki onu sevmem için bu kadar nedenimin olması..... ~~~~~~~~~~~~~ Elfida&Bedirhan ~~~~~~~~~~~~~ Kurgu +18 cinsellik barındırmakta. Sonradan ahlak bekçiliği yapmayın. Umut ile kalın :) ~~~~~~~~~~~~~ Kapak tasarımı @sehrialem 'e sonsuz teşekkür ederim. İyi ki varsın balım ❣️

Gücün , sesinle , duruşunla ve seçimlerinle parlar. Kendini küçümseme. Dünya senin ışığını görmeli. Ben onu çok sevdim. Oda beni çok sevmişti. Peki aşk gerçekten bu muydu? Önce ayaklarını yerden kesip , sonra seni yerin dibine sokan bir şey miydi? & Emir küçük yaşlardan bu yana Fulya'ya takıntılı ve saplantılıdır. Yanı sıra yaptığı karanlık işleri ve babasının evlenirse kızdan uzak durur düşüncesiyle evlenmiştir. Fulya'nın hayatın da ki olan sevgilisinden türlü oyunlarla ayırır ve Fulya ile sevgili olurlar. Fulya ile dillere destan bir aşk yaşarlarken bir gün Fulya Emir'in evli hatta onun bir uyuşturucu baronu olduğunu öğrenir ve anında Emir'i terk eder. Bunu hazmedemeyen Emir Fulya'yı kaçırıp aylarca bir evde ona hapis hayatı yaşatır. İlerleyen süreçte Fulya bir şekilde evden kaçmayı başarır ve hukuk mücadelesi başlar. Peki sizce Fulya bu hukuk mücadelesini kazanabilecek mi? +18 sahneler vardır...

(Fazla açık betimlemelerle yoğun cinsellik bulunmaktadır. Bu konuda eleştiri kabul etmiyorum, ona göre başlayınız.) (Lütfen öğretmen öğrenci kurgusu olduğunu bilerek okuyunuz. Etik kurallara aykırı çokça durum vardır, yorumlarda bunu bile bile okuyup eleştirenleri engelliyorum.) Tıp 3. sınıf öğrencisi Ayla, ve hocası Yaman'a duyduğu kirli istekler. "𝘽𝙪𝙧𝙖𝙨ı 𝙨𝙚𝙣𝙞𝙣 𝙛𝙖𝙣𝙩𝙖𝙯𝙞 𝙙𝙪̈𝙣𝙮𝙖𝙣 𝙙𝙚𝙜̆𝙞𝙡. 𝙎ı𝙣ı𝙧ı 𝙖𝙨̧𝙢𝙖."

~Patron&Asistan İlişkisi~ Bir insan hayalinden vazgeçtiğinde, başka birinin hayatı gerçekten değişir mi? Asena, sahip olduğu yeteneğe rağmen hayallerini geride bırakmayı seçti. Pamir ise farkında olmadan, onun yarım bıraktığı bir hayalin üzerine kendi dünyasını kurdu. Biri sustu. Diğeri konuşuldu. Yıllar sonra kader onları yeniden karşı karşıya getirdi. Ama biri geçmişinden kaçarken, diğeri aslında tam da o geçmişin içinde yaşıyordu. Ve hiçbir şey göründüğü gibi değildi. Çünkü bu hikâyede aşk... bir tesadüf değil, geç kalmış bir hesaplaşmaydı. ✨{❤28 Subat 2026'da tekrar yayınlandı🤍}✨ ✨{💜27 Mayıs 2026'da düzenlenmeye alınmıştır 🤍}✨

Ellerini yavaş ve sakince belime yerleştirdi. Vücudumdaki hissettiğim titreme nasıl bir tehlikede olduğumun habercisiydi. Kulağıma eğildi nefesi ciğerlerimin en derinine kadar inerken. kalbim yerinden çıkacakmışcasına atıyordu. "Sen benimsin küçüğüm" dedi sakince kulağıma kullandığı cümle tüylerimi diken diken ederken üzerimdeki küçücük havluyu çekti ve yere bıraktı. dikkatlice beni incelerken refleks olarak ellerimle vücudumu kapatmaya çalıştım. ellerimi tuttu ve beni duvara yasladı. " Benim olanı benden gizleme küçüğüm"

Dansöz Dilrubanın Fiyakalı yâri...

Parmak uçlarımda yükseldiğim yerde bir türlü amacıma ulaşamıyordum. Kahretsin niye kısa insanları düşünmezler ki. Son defa ha gayret Özde. Parmak uçlarında tekrar yükseldiğim de kalçamda hissettiğim sertlik ile uzanmış olduğum dolabın kulpunu tutuyordum. saçlarımdan alınan derin nefesle 'Karanfilim'im ne yapıyorsun' diye sordu. 'Mur-at. Bardak alacaktım' 'Çağırsaydın ya' diyerek boynumu öpmeye başlayan adam ile nefesim kalbim de sıkışmış donuk bir vaziyette bekliyordum. Heyecan tüm bedenimi ele geçirmiş saatler önce görmüş olduğu bedenime verdiği tepkiler aklıma ansızın düşüyor sonuç olarak da kızarmama neden oluyordu. Hissettiğim sertlik artmakla beraber resmen tezgaha mıhlanmış gibiydim. O kadar yakındı ki nefes alamıyordum gerçi onun olduğu ortamda hep nefesim kesiliyordu ya. Üzerimden uzanıp aldığı bardak ile 'Al kafanfil' 'teşe-kkür ederim' diye kekeleyerek arkamdan gitmesini umdum. Biraz daha orada kalırsan bayılacak ve saatlerce uyanamayacaktım. Elleri ağır hareketlerle saçlarımı okşadıktan sonra kendine döndürmesi ile heyecandan dolmuş gözlerim, kıpkırmızı olmuş yanaklarım ile tutmuş olduğu ellerime bakıyordum. Elleri çeneme gelip bakışlarımı ona çevirdiğinde önce boynunda ki çiziği gördüm. Tırnaklarımla parçalamıştım resmen. Utancım her geçen saniye artarken bakışlarımı kahvelere çevirdim. 'Yarım kalanı bitirelim' demesiyle elimdeki bardak büyük gürültü ile yerde paramparça olmuştu. Düşen bardak korkumdan mı yoksa ona çoktan teslim olan ruhumdan mı bilinmez ama kararımı vermiştim.............. .................................. Bir gece öncesi..... 'Ben karanfillerden nefret ederdim' deyip burnunu göğüs oluğuma sürtüp derin bir nefes aldı 'Şu kokun için kaç can aldım Karanfil. Mezarıma karanfiller ekilsin' ..................................... ÖZDE&MURAT ............................... Kurgu +18