.. Ben Kamari İra ve benim yeni bir aileye ihtiyacım yoktu.. ... Elimdeki zarfı açtığımda içinden bir mektup ve birkaç fotoğraf çıkmıştı. Fotoğrafları kenara bırakıp mektubu açıp okumaya başladım. Öncelikle Merhaba Kamari benim kim olduğum önemli değil, önemli olan senin kim olduğun. Sen Bevra değil bir Sorinsin Kamari. Sen dört yaşındayken babanın babası Zeyd seni kaçırdı bilerek ve isteyerek. Ben daha fazla bu günaha ortak olamam kızım. Babanın adı Nasır Sorin. Sana bu mektup iletildiği zaman ailenin de eline geçmiş olacaktır. Onlar seni bulur sen bulmasan bile. Ben daha fazla bu günahla yaşayamam kızım, gerçek aileni bul. Onlar uzun zamandır senin özlemini çekiyorlar. Bul onları Kamari.. Kağıdı buruşturdum. Saçmalıktı. Bul onları Kamari... Başımı iki yana salladım ve elimdeki adres yazan kağıda baktım onu önümdeki sehpaya bırakıp fotoğrafları elime aldım. Bir fotoğrafta bir adam üç ya da dört yaşlarındaki kızı kucağında tutmuş öpüyordu. O kız bendim.. Bu tamı tamına bir saçmalıktı! ... Bu arada kelimenin doğrusu Vulnera Latince yaralar demek. Başlangıç tarihi: 14.01.2023

Aden Mila. Deli dolu, hayatı yaşamayı seven on altı yaşında bir genç kız. Yıllar önce bir intikamın kurbanı olduğunu öğrendiğinde, gerçek ailesine alışabilecek mi? . . . "Her yenilgi bir başlangıç mıdır aslında? Her parçalanma , bir bütüne mi gider. Her acı, sevdaya mı dönüşür? Peki her aşk, bir gün söner mi alevinde?" "Bizimki sönmez, sarışın."

tamamlandı. 𝗙𝗲𝗿𝗱𝗶: senin için sadece sürekli içip sana aşkını itiraf eden basit bir adamdım ben 𝗙𝗲𝗿𝗱𝗶: şu an ise senin için sadece hayal kırıklığıyım 𝗙𝗲𝗿𝗱𝗶: fakat ben yine içip sana aşkımı itiraf ediyorum 𝗙𝗲𝗿𝗱𝗶: peki hâlâ senin için basit bir adam mıyım Nova? ꒦꒷꒦꒷꒦꒦꒷꒦꒷꒷꒦꒷꒦꒷꒦꒷꒷꒷꒦꒦꒷ 𑁍 𝐟𝐞𝐫𝐝𝐢 𝐤𝐚𝐝𝐢𝐨𝐠̆𝐥𝐮 𝐟𝐚𝐧𝐟𝐢𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧.

Babası onu terk ettiğinde küçük bir kız çocuğuydu. Annesi öldüğündeyse henüz büyüyememişti. Ona arkadaşlık etmek için yanında bir tek dedesi vardı, o da sevgi konusunda eli çok sıkı bir adamdı. O zor da olsa kendi kendini büyüttü; sonra pahalı ayakkabılı bir adamın ayak ucuna düştü. - @askilav

"Sen gittin, sen gittin, Arda!" - Zaman izimizi, ikimizi siler. Kiminin acısı kalır, anılar gider. Daha gençsin ah, gülüp oyna sen. Son durağın benim evim olsun. - Başlangıç, Ağustos 2023. Bitiş, Eylül 2024.

Defne, annesini doğumda kaybetmiş, uzun yıllar boyunca anneannesi ve dedesiyle ufak bir kasabada yaşamış genç bir kız. Dedesinin ölümünün ardından, hayatının bu aşamasında babasının yanında olması gerektiğine inanan anneannesi, Defne'nin babasıyla iletişim kurmaya karar verir. Babası Cem Bey ise uzun yıllar sonra kızıyla tanışma kararı alır. İki yabancı, aynı evi paylaşmaya başladıklarında, aralarındaki boşluğu doldurmanın zorluğunu hissederler.Geç kalınmış bir baba-kız ilişkisinin içsel bir yolculuğunu başlamış olur. Aynı zamanda Defne hem babasına ,hem de babasının yaşadığı lüks çevreye adapte olmaya çalışır.Defne yeni hayatında arkadaşlığı,aşkı ve yeni birçok şeyi daha öğrenecektir.

Allahım n'olur bu korkunç bir kabus olsun ve ben birazdan uyanıp o salak Eyüp'ün de bulunduğu okula gideyim. Eyüp aptalını bile görmeye razıydım şu an ama yeter ki bu bir rüya olsun. "Nasıl sonuç pozitif" dedim ve elimle saçımı çekiştirdim. ... "Ne var sizi dinledim yeterince aile falan da istemiyorum bir daha sakın beni rahatsız etmeyin" dedim . Hepsinde gözlerimi gezdirdim benimle yaşıt 2 erkeğin bana özlemle baktığını fark ettim. Onları yok sayarak diğer aile üyelerinin üzerinde bakışlarımı gezdirdim şimdi fark ediyorum da kadınla cidden benziyorduk. Benden büyük oldukları bariz belli olan 3 kişi daha vardı galiba bunlar en büyük oğullarıydı. Serkan'a dönünce direk yüzüne kafamı geçirdim kadın çığılık atmıştı diğerleri de şaşırmışlar. Burnunu tutup " Manyak mısın kızım sen ne yaptığını sanıyorsun "dedi Serkan. "Benden habersiz yaptığın şeylere say ve şimdi gidiyorum bir taneniz de beni durdurmak için bir şey yapmıyorsunuz az önce de dediğim gibi aile istemiyorum" dedim ve kimsenin arkamdan gelip kapıyı kapatmaması için hızla kapıyı açtım . "Arkamdan gelmeyin sakın, bir daha görüşmemek üzere " dişlerimi o kadar sıkmıştım ki canım dişlerim gece kesin ağrıyacaktı .

"Gidicez Mardin'e duydun mu beni tatlım. Gidicez Mardin'e ablam bunu istedi senden. Bakarsın istemezsen seni alır gelirim buraya. Beraber yaşamaya deva-" Alayla döndüm ona " Beraber yaşamaya devam ederiz ( kahkaha attım) öyle mi? Sen kimi kandırıyorsun. Baban izin verir mi benimle yaşamana beni yanına almana hah ben artık küçük bir çocuk değilim. Görüyorum herşeyi. " dedim. Bana üzgün gözlerle baktı. "Annemin benden vasiyeti Mardin'e gitmemse giderim ama sende geleceksin. Tek başıma gidemem. Ben o kadar güçlü değilim." elimdeki Alparslan Arslanoğlu yazan mektuba baktım "Ben güçlü değilim onunla karşı karşıya gelecek kadar güçlü değilim." dedim sol gözümden akan gözyaşımla.

--- Kalçamı hafif kaldırıp aniden sertçe girdi. Bu cidden acıtmıştı. Artık zevkten ağlıyordum. Yatak hızla sallanıyordu. Odayı ıslak etin ete çarpma sesi doldurmuştu. Boynumdan kavrayıp sertçe girip çıkmaya devam etti. İnlemekten boğazım acıyordu. En son sertçe çarpıp içime boşaldı. Üzerime yatıp saçlarımı okşuyordu. Içimden çıktı. Ona doğru dönüp dudaklarına öpücük bıraktım. "Seni çok seviyorum sevgilim" dedi göz yaşlarımı silerken. "Bende seni çok seviyorum" diyip gülümsedim. Ne kadar güzel olduğumu söyleyerek göğsüne yatırdı. Ancak daha gecenin sonuna gelmemiştik. ---