Yıllardır öldüğü sanılan bir kız... Birbirine düşman iki aile... Ve sevdiği adamın, aslında kendi öz ailesinin en büyük düşmanı olduğunu bilmeyen Alya Soykan. Bazı gerçekler insanı ailesine kavuşturmaz. Önce aşkını elinden alır. 🖤 CEO x CEO 🖤 Düşman aileler 🖤 Kayıp kız 🖤 Güçlü kadın karakter 🖤 Romantizm • Dram • Gizem

"Ciğerpâre'nin ne demek olduğunu biliyor musun.?" Diye sordu genç kız kırgın sesiyle. Kalbinin derinlerinde hissettiği acı artık sesine de yansıyordu lakin karşısındaki sarsılmaz yüz ifadesiyle duran adam bu duruma kulaklarını tıkıyor, ona sırtını dönüyordu. Genç adam tek kaşını kaldırıp öylece karşısındaki duvara bakan kıza baktı. "Biliyorum, insanın kendi canından çok sevdiği kimseye denir." Sert sesi odanın içine yayılırken genç kız gözlerini sıkıca kapatıp açarak sesin geldiği yöne çevirdi başını. Onu göremiyordu ama orada olduğunu hissediyordu. Mihrimah dudaklarının üzerine düşen gözyaşıyla cansız bir şekilde gülümsedi. "Sen... sen tanıdığın herkesi çok sevdin, o kadar sevdin ki bana vereceğin bir sevgin kalmadı, bırak sevgiyi sen benim seni sevmemi bile istemedin." Başlama tarihi: 01/27/2023

Gerçek ailem kurqusudur... Herşey Zehranın dedesinin sandığındaki fotoğrafı bulmasıyla başladı. Zehrayı ne gibi sürprizler bekliyor hadi hep birlikte öğrenelim.

Bir modern gelenek hikâyesi... Soruyorum size... Aşk mı? Görücü usulü mü? Sizin seçiminiz ne olurdu. Biz bu hikayede ikisini de okuyacağız. Bakalım karakterlerimiz neler yaşayacak.

- Sıradan bir hayatın, yeşile çalınan ilk günü. - 𝑨𝒀𝑫𝑨𝑵 𝑲𝑼𝑹𝑻 & 𝑨𝑳𝑻𝑨𝒀 𝑴𝑼𝑹𝑨𝑻 𝒀𝑰𝑳𝑫𝑰𝑹𝑰𝑴

Yıllar sonra birbirine kavuşan kardeşleri ve yaşadıkları kaos ve aşk dolu bir köy kurgusudur Keyifle yazmaya başladığım bir kurgudur anlık gelen bir ilhamla yazmaya başladım umarım sende beğenirsin. Ilk bölümler kısa ve acemice olabilir ama okurken eğleneceğine eminim keyifli okumalar. Hadi şimdi sıra Harun un hayatında Şans verdiğin için teşekkürler -bölümler düzenli olarak gelecektir

1950'li yılların Diyarbakır'ında, anne ve babasını korkunç bir yangında kaybeden Delal, kendisini zalim yengesi ve dayısının evinde bulur. Sevgi yerine aşağılanmanın, şefkat yerine korkunun hüküm sürdüğü bu evde, her yeni gün Delal için ayrı bir sınava dönüşür. Üstelik yengesinin iki oğlunun onu rahatsız eden davranışları, evi onun için daha da güvensiz bir yere çevirir.

Ben Nazlı. Denilenlere göre beni 12 günlükken çöp konteynırının kenarına bir kış gününde sadece bir zıbınla bırakıp terk eden anayla babanın kızı Nazlı. 22 yıllık hayatında özgürlüğün tadını hiç tatmamış, hayatı boyunca oradan oraya savrulmuş, hor görülmüş eziyet edilmiş Nazlı. Şimdi bu taşlı yollardan geçerken başımı cama yaslamış sakince yolu izliyordum. Bunca yıllık hayatımda hiç gün yüzü görmememe rağmen öğretmen olmayı başarmış, şimdi ise bir köy okuluna, küçücük kalplere dokunmaya gidiyordum. Teröristlerin yoğun olduğu bir bölgeymiş burası, öyle diyorlar. Çokta tehlikeliymiş. Bunların hiç biri benim umrumda değildi. Telefon rehberimde bile kayıtlı kimse yokken, çokta canımdan endişe ettiğim söylenemezdi, mezarımın bile kimsesizler mezarlığında olacağını biliyordum. Yanılmıştım. Tek bir adamın hayatım,kalbim olacağını, ailesinin ailem olacağını bende tahmin edememiştim.

Firuze Yeşilyurt köyünün yeni açmış gül goncasıydı. Daha 18inde olan Firuze gençlik hevesi ile bir yanlış yapar. Bu yanlışı köyün ağası Şahin ağa görür ve bunu kendi hayrına çevirir... Dikkat ⚠️⚠️⚠️ YAŞ FARKI VARDIR. KÜFÜR CİNSELLİK OLACAKTIR. ONA GÖRE OKUYUN. BU FANTAZİ KİTABIDIR . GERÇEK HAYATLA ALAKASI HİÇ YOKTUR. SADECE BİR KURGUDUR. ‼️‼️

Ala, adı gibi gözlere sahip olan kız! Alaca gözleriyle bir bakanı bir daha kendine baktıran ancak kadersiz kız. Yuvasının ilk yavrusu, ilk acısı... Dert onu daha altı aylıkken esir almış ve sonrasında ise olaylar arkası sıra gelmişti! 1900'lü yıllara giderek Ala'nın hikayesine dalmaya ne dersiniz? "Ne ben anlatabildim yaremi, ne de onlar anladılar." *** Yeterince ıslak olan dudaklarını bir defa daha ıslattı Ala. Peşinden hafifçe genç adamın sakallı yanağına minik minicik bir öpücük koyup konuşmaya başladı. "Ya pişman olursan? Sonuçta benim halim ortada bilmey misin? Te böyleyim ben..." Gözlerini duydukları karşısında birkaç saniye havaya dikti Mehmed. Onun bu düşüncelerinin farkındaydı ancak hala ne kadar kararlı olduğunu, ne kadar sevdiğini gösterememiş miydi bu kadına?! Onu deliler gibi seviyordu. Onu her şeyiyle, her haliyle seviyordu. Kızın yüzünü avuçlarının arasına alıp, yüzünün her bir noktasına öpücükler koyarken fısıldamaya başladı. "Asla! Asla pişman olmam! Sen benim gülümsün, Ala'msın. Ben seni her halinle severim, seviyorum. Duydun mu beni? Seni her şeyinle çok seviyorum!"