Klasik bir aile kurgusu. On yedi sene boyunca yetimhanede arkadaşları Su ve Zeynep ile büyüyen Ece sonunda ailesini bulur. Yeni ailesi, akrabaları ile anlaşabilecek miydi? Her şey Onun için tam bir muammaydı. Yine de her zaman yanında olacak arkadaşları onu destekleyecekti. Ece'yi bu macerada neler bekliyordu?

İlk kurgum olduğu için acemi bir şekilde yazılmıştır, yazım hataları olabilir! Öncelikle, kurgunun kapağındaki erkeklerin hepsi öz abi değil. Sonrasında minik bi spoi; Kurgu anne veya babadan olmayan üvey kardeş aşkı içerir. Karıştırılan kızımızdan kimsenin haberi yokken, karşılaşma sonucu ondan hoşlanmaya başlayan üvey abimiz var. İyi okumalar.

Küçükken doğduğu hastanede karıştırılan Güneş 17 yıl sonra ailesinin gerçek olmadığını öğrenir. Gerçek ailesinde 7 abisi bir ikizi olan Güneş'in geçmişi pekte iyi değildir.Üvey ailesinden şiddet gören Güneş yeni ailesine alışabilecek mi?

​"Gözünü kırpmadan ölüme yürüyenlerin geride bıraktığı o son nefes, bugün soluduğumuz vatanın ta kendisidir."

Derler ki gözler kalbin aynasıdır. Kalbindeki saf gerçekliği gözlerine vurarak binlerce duyguyu barındırarak gösterirdi o gözler. Ama zihnin bir noktası olurdu. Kalbine dur diyecek kadar öne geçmesini sağlayan buzdan bir zihin. Benim zihnim, kalbimin üzerine inşa edilmiş devasa bir buz kütlesiydi; ne duygu sızdırırdı, ne de dışarıdan bir sıcaklık kabul ederdi.​ Damarlarımda akan kanın bana ait olmadığını, ismimin bir mezar taşına çoktan kazındığını bilmeden yaşamıştım. Şimdi, küllerinden doğan bir hayalet gibi, o büyük Sancaktar Hanedanı'nın kapısındayım. Elimde bir sevgi buketi değil, Ferhat Ivan Mironov'un zihnime yerleştirdiği o zehirli hançer vardı. İhtilal sessizce başlar; bir yabancıya sarıldığında onun aslında kendi kanın olduğunu fark ettiğin o sarsıcı anda gizlidir her şey. Ve en büyük ihtilal, celladın kendi kalbine yenildiği andır...

"Gidicez Mardin'e duydun mu beni tatlım. Gidicez Mardin'e ablam bunu istedi senden. Bakarsın istemezsen seni alır gelirim buraya. Beraber yaşamaya deva-" Alayla döndüm ona " Beraber yaşamaya devam ederiz ( kahkaha attım) öyle mi? Sen kimi kandırıyorsun. Baban izin verir mi benimle yaşamana beni yanına almana hah ben artık küçük bir çocuk değilim. Görüyorum herşeyi. " dedim. Bana üzgün gözlerle baktı. "Annemin benden vasiyeti Mardin'e gitmemse giderim ama sende geleceksin. Tek başıma gidemem. Ben o kadar güçlü değilim." elimdeki Alparslan Arslanoğlu yazan mektuba baktım "Ben güçlü değilim onunla karşı karşıya gelecek kadar güçlü değilim." dedim sol gözümden akan gözyaşımla.

BİR GERCEK AİLEM HİKAYESİ AMA KARIŞAN BEBEKLER DEGİL #Bir KITAPPAD hikayesidir .Tamamlanmış kitaptır Yolu İspanya'dan Türkiye'ye düşen Nora'nın hayatı.Annesinin ölmeden önce bıraktığı mektupla alt üst mü olacak?Yoksa hayatının altının üstünden daya güzel olacağını mı görecek? #Bu hikayede adı geçen kurum ce kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür.

Herşeyin adaletini sağlamıştım, kaderin adaletsizliği karşısında... Annemi kurtarmış, babamı dindirmiştim... Hayatsa bana hep bir acı daha ekledi... Her zaman aklımda kalan tek söz vardı ; "𝘽𝙪 𝙝𝙖𝙮𝙖𝙩𝙩𝙖 𝙗𝙖𝙗𝙖𝙣𝙖 𝙗𝙞𝙡𝙚 𝙜𝙪̈𝙫𝙚𝙣𝙢𝙚... " Özür dilerim hayat ben babama inandım ve bir hançer daha yedim... Herkesi sevdim ama en son ben sevildim... ~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~ Babasına güvenmek isteyip güvenemeyenlere... Küçük kız çocuklarına... Hayalleri olup vazgeçenlere.... Kaderin karşısında yenilenlere.... Burası sizin için....

Alin küçük köyünde mutlu bir hayat yaşamaktadır, bir anda evine gelen gerçek ailesiyle ne yapacaktır?