Kolumu saran eline baktım önce, sonra gözlerine. "İzin verirsen gidip ifade vereceğim? " Dedim yapmacık bir gülümsemeyle. "Olmaz." "Nedenmiş o? " "Konuşmazsın." "Konuşmam." "Şimdilik" Dedi kendinden emin bir şekilde. Selini asla satmazdım. Sırıtarak yüzüme bakmaya devam ediyordu. "Beni burada uzun süre tutamazsın." Dedim meydan okurcasına bir adım yaklaşıp. O da bir adım atınca aramızda neredeyse hiç mesafe yoktu. Biraz eğilip boylarımızı eşitledi. "Öyle bir tutarım ki... aklın şaşar."