"sahneye çıkmamıza 6 gün var ama ben neredeyse hiçbir sik yapa-" cümlemi bitiremeden gözümdeki gizlemeye çalıştığım yaş yanaklarımdan süzüldü ilk damla burnuma çarptığı gibi can elindeki yeni yakılmış sigarayı yere fırlatıp bana sarıldı. "bugün seni gördüğümde çok iyiydin kıyamam göz yaşlarına ağlama sakın." 5. bölümde milcan başlıyor batumut ficinden milcana çevirdim bilginizee canlarım<3

batu kardesini bi daha kardesimin yaninda gormeyecegim oğuzhan ne [❕] aref, alpmet ve dahası

Evimde ne işin var?? Kira ödüyorum ben bu eve.

Dans etmek onun kendini ifade edebildiği tek şeydi. Şarkı söylemek ise onun mükemmel olmak zorunda hissettiği tek yerdi. Bir yaz festivali onları aynı sahneye sürüklediğinde, ikisinin de hayatı beklemedikleri şekilde değişecekti. Çünkü bazı hikâyeler bir bakışla değil, bir şarkıyla başlardı.

alperen: pozitif bakmak lazim en azindan tukurdugunu yalama suresi 45 saniyeden fazla ayberk: YARMAA ... texting + düzyazı

Yeni taşındığım evin üst katında yaşayan kişiye bu kadar bağlanacağımı tahmin etmezdim (Bu tamamen bir kurgudur gerçeklikle alakası yoktur)

Aile sorunları yüzünden senelerdir yüzü gülmemiş dansçı Batu,eline alıp incelediği telefonun müzik kulübünden Umut'a ait olduğunu nerden bilebilirdi ki?

Umut Arda: "Niye bakıyorsun hala?" diye sordu. Batu matarasını yerine bırakırken, "Sen niye bakıyorsun?" diye karşılık verdi. Umut Arda "Gözlerimi alamıyorum." dedi ve güldü. "Çok tehlikeli şeyler yapıyorsun." dedi Batu ona doğru yürürken. "Hoşuna gidiyor ama." yanındaki sweat'i topluyordu Batu'nun oturması için. Batu yanına oturdu. "Nereden biliyorsun hoşuma gittiğini?" diye sordu. Umut Arda başını ona çevirdi ve birkaç saniye bakıştılar. "Bana bakışlarından anlıyorum." dedi. "Şu an buraya kimsenin girmeyeceğinden emin olsam 'Seni öpebilir miyim?' diye sorardım." diye de ekledi. Batu öpüşme anını hayal ederken başını geriye, aynaya yasladı. Gerçek olaylardan esinlenip kurgulanmıştır. Gerçeği yansıtmaz. Yetişkin içerikli, uzun soluklu, yavaş ilerleyen bir hikaye olacak. İyi okumalar!