Jak sama nazwa wskazuje, znajdą się tutaj krótkie opowiadania z "Hiacynta". Od czasu do czasu coś tu wstawię, życzę wszystkim świetnej zabawy!

Co się stanie, jeśli człowiek cofnie się do przeszłości lub przeniesie się w przyszłość? Właśnie o tym mają się przekonać Robert i Arek. Czy aż tak bardzo zmienili się przez dziesięć lat swojego życia? Jak nasi ulubieni bohaterowie sobie poradzą z problemami, które już kiedyś przeżywali? Jak zareagują ich młodsze wersje na to, jak potoczyło się ich życie i czy poradzą sobie w zupełnie nieznanej rzeczywistości? Opowiadanie mało realistyczne, trochę z przymrużeniem oka i powstałe z nadmiaru wolnego czasu, ale mimo wszystko zapraszam do czytania wszystkich zainteresowanych! Mam nadzieję, że będziecie się dobrze bawić.

Ian to jeden z szóstki dzieci Franka Gallaghera - miejscowego pijaka. Chłopak zawsze jakoś sobie radził i teraz, kiedy ma na głowie sklep przez trzy tygodnie, też nie ma zamiaru niczego spieprzyć. Ale niestety los miał dla niego inne plany i zesłał do sklepu chłopaka o czarnych włosach i niebieskich oczach, zwiastujących kłopoty. ************************ - Dzięki za zapalniczkę - usłyszał i zobaczył, że nastolatek podaje mu urządzenie. Chwycił je i uśmiechnął się lekko. - Nie ma za co - powiedział po czym ruszył za ladę. Czarnowłosy w tym czasie podszedł do drzwi i stanął w ich progu. - Jestem Ian - wypalił rudy chłopak, nie chcąc spieprzyć kolejnej szansy na przedstawienie się. - To zajebiście. Oczekujesz oklasków? - zapytał sarkastycznie nastolatek przy drzwiach. - Oczekiwałem, że jak na człowieka przystało, przedstawisz się i będziemy to, kurwa, mieli z głowy - powiedział, nie spuszczając wzroku i czarnowłosego. - Jak sobie, kurwa, chcesz, rudzielcu - mruknął pod nosem i przegryzł lekko wargę. - Jestem Mickey - powiedział. Ian zmarszczył brwi. - Jak Myszka Mickey? - zapytał zanim zdążył się powstrzymać. - Jeśli chcesz dożyć do końca tygodnia to radę ci tego nigdy nie powtarzać - powiedział niebieskooki po czym chwycił puszkę coli z półki, wciąż przytrzymując jedną ręką drzwi. Uśmiechnął się jeszcze lekko w stronę Iana, po czym wyszedł ze sklepu nie płacąc za towar. Ian westchnął i przetarł twarz dłonią. To może być trudniejsze niż się początkowo wydawało.

- Uciekaj. - A ty? Nie chcę bez ciebie... - Hej, znajdę cię. Czy naprawdę Robert znalazł Arka? Co stało się później? Czyli o tym, ile możliwości w interpretacji daje otwarte zakończenie filmu... Zapraszam do czytania!

Myślałem, że zapomni o mnie. Ułoży sobie życie. Zapomni o Hiacyncie i Willi. Chyba sie myliłem.