Paris ile Trabzon arasındaki binlerce kilometrelik mesafe, tek bir telefon aramasıyla ve kalbe batan o amansız sızıyla yok olmuştu. Lara Deniz için artık ne Fransa'nın mesafeli nezaketi kalmıştı ne de hayatın o bilindik ritmi. Şimdi yabancısı olduğu bu şehirde, hastane koridorlarının soğuk havasında tek başınaydı. Ya da o, öyle sanıyordu... Annesinin ve babasının sakladığı o büyük sır, köşe başlarında fısıldaşan korumaların tedirgin bakışlarında ve yoğun bakımın kapısındaki o hemşirenin şaşkınlığında gizliydi. Ve bir de... çatıdaki o fırtınalı gecede, hiç çekinmeden üzerindeki ceketi Lara Deniz'ın omuzlarına bırakan, şivesi hırçın ama bakışları korumacı o deli adamda. "Salak mısın kızım sen? Yağmurlu havada ne işin var senin burada?" diye gürleyen o sese inat, Lara Deniz kendi doğrularıyla ayakta kalmaya çalışacaktı. Geçmişin bağları bir bir çözülürken, Lara Deniz yalnız olmadığını ve kaderin onun için çoktan farklı bir oyun hazırladığını öğrenecekti. Sırlar açığa çıkmaya başladığında, Trabzon'un sisi her şeyi görünmez kılmaya yetecek miydi?

"Bu coğrafyada kuralları dağlar yazar , öğretmen hanım. Dağlar , kurallara uymayanları affetmez." "Ben buraya kurallardan kaçmaya değil , çoçuklara bir gelecek vermeye geldim Yüzbaşı. Sizin soğuk emirleriniz benim sınıfımın kapısından içeri giremez." Boran Yüzbaşı , karşısında buz tutmuş havaya rağmen geri adım atmayan kızın gözlerinin içine baktı. Gözlerinde ne korku vardı ne de boyun eğiş. Sadece katıksız bir inat ve sıcak bir cesaret... O an fark etti Boran , kasabaya bastıran tipi dağlardan değil , bu kızın gözlerinden kalbine dağru akıyordu .

Soykan yanlışlıkla askeriyenin kendine atadığı doktora yazmıştı - Soykan&Büşra - Texting+düzyazı

yazdığın kitap karakterinden mesajlar gelmeye başlarsa? ×× 05**: Dumanın genzimi nasıl yaktığını, çığlıklarımı nasıl yazdığını en ince ayrıntısına kadar hatırlıyorum. 05**: Sonra fazla acımasız bulup hepsini tek tek sildin. Kurtulduğumu sandın. 05**: Ama ben o ateşi iliklerime kadar hissettim.

Ablasına yazmak isterken, Savcı'ya yazan Psikoloji Öğrencisi Lana Saylar. ** Siz: Ne yaptık sanki size amına koyayım! Görüldü ✓✓ (04:03) Lara'm: Ne oluyor lan! Siz kimsiniz hanımefendi? Lara'm: Annemden daha çok arayan ilk ve tek kadınsınız! Lara'm: Bana neden bu kadar mesaj attığınızı sorabilir miyim? Şizofreni misiniz, siz? Siz: Şizofreni olamayacak kadar dağınık lakin sakin diyemeceğim kadar karışık bir beynim var. (04:06) Lara'm: Benim yazmamı mı bekliyordunuz ekran başında? Siz: Hayır. Sadece tez düzenlemesi yapıyorum. Lara'm: Neden bu kadar sakin cevap veriyorsunuz? Yanlış numaraya yazdınız, diyorum. Siz kimsiniz, diyorum. Siz: Nasıl yani? Siz: Anlamadım şuan, ne oluyor? Lara'm: Diyorum ki, ben sizin yazdığınız kişi değilim. Siz: Lara! Benden kurtulmak için, beni tanımamazlıktan geldiğine inanıyorum. Siz: Seninle konuşmak istemiyorum, desen anlardım. Ve senden uzaklaşırdım. Siz: Neden böyle yaptın ki? Lara'm: Yanlış anlıyorsunuz, hanımefendi! Lara'm: Ben yazdığınız Lana mıdır, Lama mıdır? İşte artık ne haltsa, o kişi değilim diyorum. Ben kız bile değilim, anasını satayım! Siz: Olabilir. Yani sonuçta hepimiz insanız. Hata yapabiliriz. Lara'm: Hanımefendi amacım sizi rencide etmek değil lakin bir şeyi sormadan edemeyeceğim. Siz: Nedir? Lara'm: Mal mısınız? Yoksa genel yapınız mı bu? Siz: Sen bana mal mı dedin? Abisini satayım ya! Bir mal olmadığımız kalmıştı şu temelini dürtüğümün dünyasında. Lara'm: Ya sen nasıl bu kadar sakinsin! Şurada sana yanlış numara diyorum, tık yok. Lara'm: Hakaret ediyorum, tık yok. Nereden geliyor bu rahatlık? Siz: Beyefendi, 53 saattir uykusuzum. Siz: Şu son bir saatte 3 bardak kahve içtim. Önümdeki bilgisayarın ekranını zor görüyorum! Siz: Sakin olduğum falan yok. Sadece yorgunum. Anlatabildim mi? Siz: Yoksa normal halimde olsam, hürriyetinizi zaruriyetiniz ile birlikte

bluebee_9: yarın takım arkadaşlarınla sakın bir şeyler yiyip içme bluebee_9: maça çıkma diye ilaç atıcaklar mEte.sancak: kimsin? bluebee_9: bir kerelik sana yardım etmek isteyen bir dost

Deniz, okulun en zengin öğrencilerinin arasında ayakta kalmaya çalışan sıradan bir kızdı. Maddi durumu yüzünden insanların ona farklı davranmasına alışmıştı ama Teoman işi bambaşka bir seviyeye taşıyordu. Teoman, okulun herkesin çekindiği çocuğuydu. Zengin, kibirli ve istediğini elde etmeye alışkın. Deniz'i ve onun en yakın arkadaşları Aras ile Barış'ı sürekli hedef alıyordu. Fakat Deniz, diğerleri gibi susanlardan değildi. Her alaycı söze karşılık veriyor, her haksızlığa karşı çıkıyordu. Belki de Teoman'ın ona bu kadar takılmasının nedeni buydu. Gün geçtikçe aralarındaki nefret büyürken, ikisi de birbirlerinin hayatına istemeden daha fazla karışmaya başlar. Çünkü bazen bir insanı yargılamak kolaydır. Asıl zor olan, onu gerçekten tanımaktır.

Ateş aklına gelen isimle gülümsedi. Yıllarca beklemesinin ardından sonunda adını kanla kazıyacaktı Ateş. Kardeşinin intikamını alacaktı katilinden. Adil Ayvendi kardeşinin katili. Ateş bunu yıllardır bilmesine rağmen susup, beklemişti doğru zamanı. Daha doğrusu o düştüğü çukurdan ne yapabilirdi Adile bilmiyordu. İçeriden yeni çıkmışken, yeni bir olaya kalkışamazdı. O yüzden bir sene beklemişti. Tam bir senedir o intikam ateşi yanıyordu içinde. Çenesini sıvazladı. Öldürülecekler listesinin ilk baş sırasındaydı Adil Ayven. Sadece kardeşini de öldürmekle kalmamıştı. Ateşin hayatını karartan kişilerden birisiydi Adil Ayven. Ateş mavi Kapaklı dosyayı açtı. Karşısına kızıl saçlı bir kadının fotoğrafı çıkmıştı. Bu kadını tanıyordu. Adilin kardeşiydi. Ancak bir insanın saçları nasıl bu kadar koyu bir kırmızı olabilirdi ki? Doğuştan olması ise Ateşi en şaşırtan noktaydı. Gözleri tekrar kardeşinin resmine kaydı. Gülüşünü almışlardı İncisinin. Ancak bilmiyorlardı ki Ateş Karahan da onların her şeylerini alacaktı.

Yaş Farkı Vardır (9 yaş)! Lütfen bunu bilerek okuyunuz... Atabey Ailesi yıllardır yaptığı mafyacılık işlerine son verip emekliye ayrılmıştı. Çağlar Atabey 4 oğlu, karısı ve yakın aile dostlarıyla huzurlu hayatının tadını çıkartıyordu. Ta ki bir gün şirketine bir mektup gelene kadar... Yıllar önce ölen kızının aslında yaşadığını ve ölü bir bebekle karıştığını söyleyen bir mektupla bütün dengeler bozulur. Bir yandan hasta annesi ve öfkeli babasıyla uğraşırken okumaya çalışan Çiçek bir yandan da şehit sevgilisinin yasıyla kavruluyordur. Bunun üzerine bir de yıllar önce karıştığını öğrenen Çiçek'i karmaşık günler bekliyor.