I was six years old when the Empire took me. They didn't ask for my name. They gave me one. Asset Six. Every year, the number changed. Asset Seven. Asset Eight. Asset Nine. Asset Ten. Asset Eleven. Asset Twelve. That is who I am now. Asset Twelve. A number. A project. Something they kept behind locked doors and bright lights, waiting for the moment they decided I was useful. Not a person. Definitely not a kid. And maybe that would have been my whole life, numbers and orders and cold rooms and people who never looked me in the eye, if the mission had not gone wrong. It was not even my fault. (Which is impressive, honestly. They usually blame me before anything even happens) One moment I was where they put me. The next, I was not. Someone else got to me first. Someone who did not care about numbers or orders or what the Empire wanted. Someone who saw me as cargo, not a weapon. I was kidnapped. Then sold. Then sold again. Niktos this time. They did not bother learning my number. They did not care enough. And just when I thought that was it, that this was the part where my story ended quietly in some back room on some forgotten planet until the lights went out for good... A Mandalorian walked in.

De mannen weten allemaal dat er iets moet gebeuren. Want op deze manier kan Matthyas niet langer doorleven. TW: -vervelende gedachtes -depressie -zelfbeschadiging -eetproblemen -psychoses Mocht je nou zelf met een van deze dingen struggelen, Dan raad ik je aan om hulp te zoeken. Het is altijd beter om te praten dan om het stil te houden. En ookal denk je dat je problemen misschien niet erg genoeg zijn. Dan nog zou ik met iemand gaan praten, omdat iedereen z'n problemen erg zijn wanneer je je er zelf slecht bij voelt. Mocht je nou denken, ik heb geen idee tegen wie ik dan mijn problemen moet gaan vertellen, wat heel veel mensen hebben. Dan mag je mijn snap toevoegen: @lotta_provoost . Als je je daar niet comfortable bij voelt dan zijn hier nog wat andere sites etc. die je misschien kunnen helpen. Ik hou van jullie, stuk voor stuk en zorg altijd goed voor jezelf. ❤️ Voor hulp: Crisisdienst: 113 Hulplijn: 0800 0113 Luister lijn: 088 0767 000 Ik ga proberen dit boek minstens een keertje per week te updaten, heb wat hoofdstukjes op reserve en t zullen ook geen lange hoofdstukken zijn dus daarom probeer ik vaak te updaten. Ik heb ook nog een lopend boek: het leven van een boomer. Maar heb op dit moment even niet zoveel motivatie om dat te schrijven. Dat komt binnenkort wel🫶🏼 Je zou kunnen zeggen dat dit lijkt op m'n eerste boek: Het leven van een boomer. Maar dit keer wil ik t toch bekijken vanuit een ander perspectief. En hoe dezelfde soort problemen anders kunnen zijn op andere personen.

Ik voel een traan over mijn wang rollen. Ik kan haar de waarheid niet aandoen, maar ik kan haar de leugens al helemaal niet aandoen. 'Noor, N- N- Noor, uhm,' begin ik te stotteren. Ze kijkt me aan. Ze ziet dat het mij ook pijn doet, al doet het haar zoveel meer pijn. 'Mat, alsjeblieft,' zegt ze. #1 fanfiction

Deze story gaat over Noor, een meisje die een moeilijke relatie achter de rug heeft en thuis problemen heeft, maar heel goed kan opschieten met haar beste vriendin Roxy. Maar zodra Roxy een vriend krijgt verandert het leven van Noor in het leven van de populairste bnn'ers op dit moment. Maar is iedereen wel te vertrouwen? In dit verhaal zijn de bankzitters niet helemaal de goede leeftijd namelijk: Koen: 21 Robbie: 21 Milo: 20 Matthy: 22 Raoul: 23 Roxy: 19 Noor: 17 (bijna 18) Ook wonen ze nog in cdh en Milo woont daar ook. Verder hebben alleen Koen en Raoul een vriendin.

het gaat een meisje genaamd zoe. haar broer robbie woont samen met zijn vrienden (de bankzitters). als ze daar langs komt ontmoet ze daar een leuke jongen

Verhaal 2 over de bankzitters! Als je mijn eerste verhaal nog niet hebt gelezen "er hangt liefde in de lucht" ga die dan ook eventjes lezen! Veel lees plezier Xxx Maartje