Πολλές φορές στη ζωή σκεφτόμαστε τι μπορεί να πάει λάθος. Συνήθως είναι μικροπράγματα - να δώσεις λάθος τηλέφωνο, λάθος διεύθυνση. Στην εταιρεία του, όμως, αυτά δεν περνάνε. Έκανες το λάθος; Απολύθηκες. Ή μήπως όχι...

Αν με έβλεπες στον δρόμο πιθανότατα δεν θα με πρόσεχες ποτέ. Θα έβλεπες μια συνηθισμένη έφηβη, τίποτα περισσότερο, και θα χαιρόμουν πολύ να σου αποδείξω πως έκανες λάθος. Ε λοιπόν πίσω από αυτό το όνομα κρύβονται αμέτρητα μυστικά, αίμα και επιλογές που δεν έχουν επιστροφή. Και αυτή... είναι μόνο η αρχή.

Πίσω από κάθε ήρεμη φωνή, μπορεί να κρύβεται ένα τέρας. Και πίσω από κάθε χαμόγελο, μια εκδίκηση που ωριμάζει σιωπηλά. Η Μαργαρίτα τον γνώρισε σε μια στιγμή αθωότητας. Πριν μάθει ποιος είναι. Πριν καταλάβει τι της πήρε. Όταν ένιωσε την αλήθεια να ξεγυμνώνεται, δεν ένιωσε φόβο. Ένιωσε μίσος. Καθαρό, απόλυτο μίσος. Χρόνια μετά, έχει έναν μόνο σκοπό: να τον δει να πληρώνει. Κάθε του λέξη, κάθε του βήμα, κάθε του ανάσα, να του τα στερήσει όπως της τα στέρησε κι εκείνος. Μια υπόθεση χωρίς σημασία φέρνει ξανά τα ονόματά τους στο ίδιο φάκελο. Μια συγκυρία τούς ενώνει, με τρόπο που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Κι εκείνη πρέπει να παίξει έναν ρόλο. Όχι αυτόν της αστυνομικού. Αλλά της συζύγου του... Γιατί κάποιες φορές, ο πιο επικίνδυνος εχθρός είναι αυτός που κοιμάται δίπλα σου.

Ήταν αργά το απόγευμα όταν συναντήθηκαν. Εκείνα τα λεπτά που ο ήλιος ανταμώνει για λίγο τη σελήνη. Περπατούσε αργά με τα χέρια στις τσέπες, όταν την είδε. Καθισμένη σε κάτι μαρμάρινα σκαλάκια, ανάμεσα σε μερικά αδιάφορα πρόσωπα. Τα κατακόκκινα μάτια του καρφώθηκαν πάνω της. Εκείνη, σαν από ένστικτο, γύρισε να τον κοιτάξει. Το μαύρο εγκλώβισε στα δίχτυα του το καφέ. Το ρούφηξε ως το μεδούλι και το φυλάκισε μέσα του. Ώσπου έγιναν ένα. Και η ανατολή έσμιξε με τη δύση. Και ο ήλιος αγκάλιασε το φεγγάρι. Και η Αυγή συνάντησε τον Lucas. Η άσπρη σκόνη φαινόταν τιποτένια πλέον στα μαύρα μάτια του. Και τα σκοτεινά σοκάκια της ψυχής του, φωτίστηκαν από το χαμόγελο της. Γιατί αυτό έκανε. Έδωσε όλο το φως που κρυβόταν τόσο μέσα της όσο και στο όνομα της. Και εκείνος ανταπέδωσε με το δικό του όνομα. Όσο, βέβαια, η γη, φωτίζεται απ'το φεγγάρι.

[ 1° Book of series Different] Ο Γκαμπριέλ και η Κάνα γνωρίζονται κάτω υπό περίπλοκες συνθήκες. Δεν έχουν τίποτα κείνο που θα μπορούσε να τους δένει,ή συνάμα να τους ελκύσει. Τι θα γίνει όταν όμως μπλέξουν μεταξύ τους; Όταν η Κάνα μπλέξει με το παρελθόν του; Θα υπάρξει μέλλον; "Δεν νομίζεις ότι είναι πολύ ήρεμη η ζωή σου;"με ρωτάει καθώς κοιτάζουμε τους γύρω μας. Ξεφυσάω και γυρνάω να τον κοιτάξω. "Απλά δεν είμαι πολύ κοινωνική,θέλω τον χώρο μου και ησυχία"απαντάω ήρεμη και κοιτάζω πάλι μπροστά. Είμαι αρκετά τσαμπουκάς όταν ξέρω ότι κάπου με παίρνει. Μαζί του δεν μπορώ να είμαι γιατί δεν τον ξέρω καλά. "Εγώ μπορώ να μπω αθόρυβα στην ζωή σου,να την κάνω άνω-κάτω και θα λατρέψεις το ποσό ήσυχος είναι ο τρόπος που θα γίνεις δική μου μέσα στην φασαρία"λέει καθώς μετέφερει το χέρι του πάνω στο γόνατο μου και εγώ το κοιτάζω. *Για περισσότερα διαβάστε την ιστορία* Δημοσιεύθηκε: 15/07/19 Τελειοποιήθηκε:11/09/19 Θεση 2 στο #love. 03/02/2020 Θεση 1 στο #ερωτας. Θέση 1 στο #badboy. Θεση 1 στο #teen. 12/03/2020 Θεση 1 στο #greek 28/12/2020

Όταν η Άννα, μια φοιτήτρια που μόλις μετακόμισε στην πόλη, μπερδεύει την πόρτα του γείτονά της μετά από μια χαοτική μέρα, δεν φαντάζεται πως μόλις άνοιξε την πιο απρόβλεπτη σελίδα της ζωής της. Ο Άρης , ο γοητευτικός (αλλά αφόρητα εκνευριστικός) γείτονας, είναι ό,τι δεν θα ήθελε ποτέ: αλαζόνας, αυθάδης και... επικίνδυνα ελκυστικός. Από τη λάθος πόρτα ξεκινά μια μάχη πειραγμάτων, προσβολών και κρυφών βλέμματων. Γιατί καμιά φορά, ο δρόμος από το μίσος προς την αγάπη περνάει από το... διπλανό διαμέρισμα.